Profil de NuNingSawatdee JawPhotosBlogListesPlus Outils Aide

Blog


ซา-ยอง-เต้

http://giggurat.vivian.jp/icon/fuki/kazari_m.gif
 
     เมื่อสองอาทิตย์ก่อน ซื้อมะระหวานจากตลาดมาสองลูก ลูกละ5บาท ไม่ได้ซื้อมาทำกิน ตั้งใจซื้อมาปลูก เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านยอดอ่อนแทงพ้นดินขึ้นมาแล้ว สร้างความปิติยินดีให้กับคนปลูกจนเกินที่จะห้ามน้ำตาไว้ได้ น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มไหลเปื้อนแก้ม(เวอร์มะ)คิดว่า..คงจะนานหลายนาทีที่ผู้หญิง(เพี้ยน)คนหนึ่งนั่งกอดเข่ายิ้มอยูใต้ต้นหูกวาง คนเดียว นานมากพอที่ป๋าบอยจะเดินมาชะโงกหน้ามองดูด้วยความสงสัยแล้วถามว่า "อะไร?" เรายิ้มบอกแกด้วยโทนเสียงไฮโซสุดๆว่า "ซายองเต้" แกยิ้มที่มุมปากแล้วเดินจากไป
เกลียดป๋าว่ะทำไมไม่ถามต่อล่ะอยากอวด อยากอวด อยากอวดเข้าใจไหม
     เอาวะ..ไม่ถามก็เดินตามไปบอกก็ได้ (ฮ่า ฮ่าๆ) "ป๋าจำเรื่องจดหมายรักได้ไหม? ยอดมะระหวานนี่ไงที่ต้นผัดให้ดิวกิน หนูก็กำลังรอต้นของหนูมาผัดให้กินเหมือนกัน" เมื่อเริ่มเพ้อเจ้อทุกครั้งรู้เลยว่าเสียงของตัวเองน่าเตะมากถึงมากที่สุด แต่ป๋าเฉยๆคาดว่าแกคงชินแล้ว "อืม ..จ๊ะ" แกหันมาพยักหน้าแล้วแกก็จ้ำเท้าก้าวที่ยาวกว่าเดิม เดินทิ้งห่างเราไป
     เอ๊ะ!..จะเดินหนีทำไมอ่ะ ยังคุยไม่จบเลย จึงถลกชายผ้าถุงขึ้นนิด เร่งฝีเท้ากึ่งวิ่งกึ่งเดินไปหาแกแบบไม่ละความพยายาม แต่ก็ต้องชะงักเมื่อแกหันมาตะโกนใส่หน้าว่า 
"จะไปส้วม ปวดขี้เข้าใจไหม๊ มายุ่งอะไรกะฉัน ไป๊ไปนั่งรอต้นไป๊"..กรี๊ดดด..ด ด ด
 
   
 
     เสียอารมณ เสียอารมณ์อย่างแรง ไม่สนใจละไปอวดกับคนอื่นดีกว่า คุยกับป๋าบอยนี่เป็นคนพูดจาไม่รู้เรื่องเลย น่าเบื่อที่สุด กลับจากตลาดเย็นจึงแวะที่บ้านย่าก่อน คือว่า..บ้านย่าเป็นร้านขายของชำ อิอิ จะอวด จะอวด
     "เอาลูกมะระหวานมาลงเมื่ออาทิตย์ก่อน ขึ้นละนะพี่น้อย" เริ่มเข้าเรื่องเมื่อเห็นผู้คนเริ่มมานั่งนินทาสโมสรมากขึ้น "บ่า-นอย-หวาน" พี่น้อยพูดชื่อที่ใช้เรียกมันตามความคุ้นเคย "มันขึ้นง่าย อีกหน่อยน้องก็เก็บยอดมาลวกจิ้มน้ำพริกก็ได้นะ" ป้าเขียวคนข้างบ้านร่วมสนธนา ให้มันได้หยั่งงี้สิวะค่อยชื่นใจหน่อย "บางคนเขาก็เรียกมะเขือเครือนะ" แม่ไอ้ใหม่บอก ช๊อบชอบ บรรยากาศแบบนี้ได้อารมณ์ที่สุด และขณะที่กำลังเก็บข้อมูลที่ไม่เคยรู้อยู่นั่นเอง ย่าก็เดินมาจากข้างในร้านวางตะกร้าส้มลงที่ม้านั่ง และพูดว่า "บ้านเฮาเปิ้นฮ้องว่า บ่า-นอย-หี-หมา" กรี๊ดดด..ด ด ด ย่ากูตรงซ้า อีหรอบเดียวกับเห็ดโคนควยลอกเลย "เปิ้นฮ้องว่า ซา-ยอง-เต้ ซา-ยอง-เต้ อีแม่นี่บ่าฮู้เรื่องเล้ย! ก๋าย"เราเถียงย่าคอเป็นเอ็นแต่ไม่มีใครฟังเลย ทุกคนหันไปเห็นพ้องกับย่าหมดว่ามันเหมือนหีหมาจริงๆ ไม่เอาละจะไม่คุยอะไรกับย่าอีกแล้วสาบาน หมดกันต้นกับดิว หมดกันผัดยอดมะระหวานจะมีต้นคนไหนมาผัดให้กินหล่ะ
 
fuki/kazari_m.gif

กรอบคำพูด

 
 
เกี่ยวก้อยนุ้งแอมไปเที่ยวเวปญี่ปุ่น มือดีอีกตามเคย
ได้กรอบแบบนี้มาเล่น ไปลองโค้ดที่สมุดเยี่ยมของ
 
 
นุ้งแอม เห็นว่าใช้ได้ดี จึงนำมาแจกจ่ายในทันใด 
 
   รูปทั้งหมดนะจ๊ะ             
 
 
   CODE
   ที่อยู่รูปค่ะ คลิกขวาด้านบนไปวางได้เลย ทั้งหมด 4 มุม
   สีเขียวคงไม่ต้องบอก
   ขนาดรูปขยายได้ตามต้องการค่ะ
 
<TABLE BORDER="0" CELLSPACING="0" CELLPADDING="0">  <TR><TD><IMG SRC="shiro01f.gif" BORDER="0" WIDTH="24" HEIGHT="24"></TD><TD BGCOLOR="#FFFFFF"> </TD><TD><IMG SRC="shiro02.gif" BORDER="0" WIDTH="24" HEIGHT="24"></TD></TR> <TR BGCOLOR="#FFFFFF"><TD> </TD><TD>(พิมพ์ตรงนี้เลยค่ะ )</TD><TD> </TD></TR> <TR><TD><IMG SRC="shiro03.gif" BORDER="0" WIDTH="24" HEIGHT="24"></TD><TD BGCOLOR="#FFFFFF"> </TD><TD><IMG SRC="shiro04.gif" BORDER="0" WIDTH="24" HEIGHT="24"></TD></TR> </TABLE>

 
 

ฤดูไรวะ

Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
 
       ต้อนรับหน้าสเปรซใหม่ด้วยฝนหลงฟ้า มันมาพร้อมๆกับอารมณ์
        ที่ไม่ปกตินัก คงเหมือนฉันในวันนี้ไม่ได้ดั่งใจสักกะอย่าง
        ตั้งแต่เช้าขี้ตาแตก กาแฟไม่อร่อย ขม
        แต่ก็กินจนหมด (แล้วจะบ่นทำไม)
        โหลดเพลงในสเปรซคุณมดมิได้ ทั้งที่เธอนอนยันว่า"ปกติดีค่ะ"
 
                    เออ
              เที่ยงตักต้มขาหมูพะโล้ ที่ทำตั้งแต่เย็นวาน มีทากิด้วย (ฮ่า ฮ่าๆ)
                    ตักข้าวมาพูนจานกะว่าเต็มที่
 
                    เต็มที่กะผีอะไรล่ะ เสือกลืมปรุงรสพะโล้อีก
                    เวรเอ้ย (ด่าใครวะ)
                    ช่างมันกินทั้งจืดๆหยั่งงี้แหละ (ประชดชีวิต)
 
                    จะประชดตัวเองทำไมไม่รู้ น่าจะลุกไปปรุงสักนิด
                    เฮ้อ!ไม่อร่อยเลย
 
                    เย็นนี้ก็นั่งมองหนุ่มน้อยชาวพม่าที่ร้านขายไก่ฝั่งตรงข้ามไปเรื่อยๆ
                    ชีวิตดีชิบหายเลยกู
 

g0bU[ g0bU[

 
 
  
 
ความจริงแล้วไม่ได้ตั้งใจจะลงรูปนี้ กำลังจะทำเฮดใหม่รับวันแห่งความรัก แต่ความหวานนั้นยังไม่เพียงพอ จึงหยุดไว้ก่อน รออารมณ์ได้ หัวใจพอดีจะลงมือจัดการใหม่
  
วันนี้จะกลับบ้านอีกแล้ว เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านไปอากาศที่ทุ่งดาวอุ่นขึ้นมาก บ้านก็สะอาดกว่าเดิม ดอกแก้ว ดอกม่วงผลิดอกบานเต็มต้น มีความสุขที่ได้เฝ้ามอง ชื่นใจที่ได้ชื่นชม ไม่ต้องพึ่งพาใครมาช่วยเก็บกวาดบ้านแล้ว ทำเองทั้งหมดโครตจะสุขใจ แต่..มีแต่นิดหนึ่ง บริเวณบ้านที่ต้องดูแลมันกว้างถึง4ไร่ อาทิตย์ที่แล้วกลับมาถึงบ้านที่ทำงานเป็นไข้ทันที
 
อาทิตย์ที่แล้วป๋าบอยไปทำงานกรุงเทพ เรารับหน้าที่เลี้ยงลูกลิงสองตัวที่หน้าหงิกหน้าง้ำ ก็เป็นธรรมดาของเด็กที่อยากจะดูทีวีในวันหยุดทั้งวัน เล่นเกมส์ทั้งวัน ไม่ต้องเด็กหรอก ผู้ใหญ่แบบไอ้ฟูมันก็เป็น แต่ที่ทุ่งไม่มีของพวกนั้นให้มีแต่หนังสือกองสูงท่วมบ้าน ด้วยความที่อยากจะเป็นนางงามมากๆมาก่อนจึงไม่มีปัญหากับเด็ก เลี้ยงกันสบายๆ หาหนังสือวรรณกรรมเยาวชน โยนโครมให้คนละ 4-5 เล่ม หามุมสงบของใครของมันไม่ยุ่งเกี่ยวกัน หนังสือจะเรียกสมาธิสั้นๆของหนูๆให้ยืดยาวขึ้น และทีนี้ชวนไปจัดการงานสวนก็เป็นเรื่องที่ง่ายขึ้น
 
ป๋าบอยถึงสนามบินเชียงราย 5 โมงเย็น แกโทรมาสั่งว่าให้ต้มน้ำซุบผักไว้ให้ แกจะแวะแมคโครซื้อของสดมาย่างกันที่ทุ่ง อีก 1 ชั่วโมงจะถึง หนิงได้ของฝากเป็นเห็ดภูฏาณ เห็ดนาซางิ อย่างละแพคเป็นรางวัลจากป๋าบอย มันดูหรูมากและแพงเกินไป แต่อย่างไรสะเราก็อยากจะชิม ความใคร่รู้เรื่องเห็ดโผล่มาอีกครั้ง พยายามรวบรวมสัมผัสทุกทางที่มี เพื่อสัมผัสและทำความรู้จัก เก็บกลิ่นและรสชาดเฉพาะของมันไว้ มีความสุขกับเห็ดจัง
 
เหมืองแร่ ฉบับสมบูรณ์ ดูเข้ากันสุดๆกับป๋านะ ดิบดี 
 
 
แต่ไม่เหมาะกับเปลญวลของหนิงนะ เอ่อ แอมเค้าลืมเล่าให้ตัวฟังป๋าทำเปลเค้าขาด  
 
 
 

อ ย า ก

 
เสร็จสิ้นภาระกิจอ้า จึงกลับมาสเปรซบ้านเกิดในทันใด
หวังจะนั่งจิ้มๆให้ได้ตัวหนังสือสักหนึ่งหน้ากระดาษ
 ปรากฎว่า ไม่ได้สักกะตัว เพราะความอยากคงอยู่
 
การที่จะมีสุขมากๆ คือการที่เรามีความอยากน้อยๆ
ผัดหนำเลียบไม่ได้ช่วยอะไรเลย
 
 

หุบละนะ

 
พอแล้ว นั่งบ้าหิอ้าทั้งวันมิได้หุบเลย
มันงามสมใจ พอละ พรุ่งนี้อัพสเปรซต่อ

8 นาที ใจยังอยู่

7.23 น.
                ลืมตาตื่น ในเช้าที่ไม่เต็มตื่น...ใจยังอยู่
                      นอนฟังเสียงสายลมหนาว ที่มาบอกลา...ใจหาย
                      ลุกขึ้นนั่งสลึมสลือในมุ้งสวย...
                      มันกำลังเต้นระบำตามจังหวะสายลม
                แคะขี้ตา ขี้หู และลามไปแคะขี้มูก
                นั่งปั้นขี้มูกขาว ขาว ในมุ้งสีขาว ไหว ไหว...
                      อากาศดีขี้มูกจึงขาว...สบายใจ
7.31 น.               นั่งมองก้อนขี้มูกขาวขาวในมือ พาลคิดถึงเธอ
                เธอคนที่ใช้สระแอ้ว สระเอี๊ยว ได้น่ารักขี้หู...
                      ใจไม่หาย
                      เพราะได้คิดถึงเธอ...ใจจึงยังอยู่

ถึงแล้วเมื่อตอนหัวค่ำ

 
วันเสาร์ตอนเช้าโทรไปย้ำเตือนสติป๋าบอย (รึในทีเรียกว่า ขู่บังคับ)
ว่าอย่าลืมแวะไปโลตัสลาดพร้าวเอารูปไปให้แอมด้วย
เพราะสงสารทั้งรูป และเจ้าของรูปคนต่อไปที่รอคอยเนิ่นนานถึงสองอาทิตย์
ที่จริงมันก็เป็นเรื่องปกติทั่วไป แต่ไม่รู้ด้วยเหตุผลใดเราสามคนถึงได้มีความสุขกันมากมายนัก

ไอหย๋า

ไอหย๋า..สมองไม่ทำงาน
เขียนอะไรไม่ได้เลย ฮ่า ฮ่า หลายวันแล้วนะ ลางร้ายของคนชอบขีดๆเขียนๆ
ตาคิวก็บ่นๆๆๆๆ ว่าทำไมไม่อัพเสียที จะมาตอกย้ำทำไมไม่ทราบยะ ก็มันเขียนไม่ได้นี่
ต้องโทษไอ้ฟูมันที่ชวนไปเล่นนั่นเล่นนี่มากมายจนสมองเสื่อม
เมื่อวานก็เล่นหิอ้า พอเล่นเป็นบรรดาลูกน้องเลิฟเลิฟทั้งหลายก็มาออดอ้อนให้ทำให้อีก
เฮ้อ...เราก็ใจดีเสียด้วยสิ ทั้งวันจึงจมอยู่กับการทำสกินมากมายจนตอนนี้สมองก็ตันหนักเข้าไปอีก
เห็นแต่หน้าจอหิอ้าลอยไปมาเต็มไปหมด งิงิ ไม่ได้การแล้ว ต้องกลับบ้านอย่างด่วน
เพื่อหาฝันมาอาบ มาสระผม แปรงฟัน จะได้มีแรงเขียนๆๆๆๆ
แอมจ๋า ตัวไปไหนก็สมัครไว้ให้เค้าเลยนะตัว เสร็จภาระกิจจะรีบตามไปโดยด่วยเช่นกัน

ขอบคุณ"ยินดี"ที่ได้รู้จัก

 
มีโอกาสได้พูดคุยกับคนคนหนึ่ง
เหนือความคาดหมาย
ยากที่จะคาดเดา
อารมณ์ขันมากมาย
มุกลึกสุดๆ สุดยอดพี่
วันนี้ เมื่อวาน หนูฮาท้องแข็งไปหลายยกแล้ว
น่ารักจริงๆ

"ฮานิบ่าเฮ้ย"

งืมม พรุ่งนี้ค่อยมาตั้งใจอัพใหม่ดีกว่า
วันนี้เจอคำถามหลอกหลอน ที่ตอบไม่ได้
แถมยังหยอดทิ้งท้ายไว้อีกว่า
"ไปหาคำตอบมา พี่คาดหวังนะครับ"
ของคุณพี่กระบี่เดียวดายเข้าไป เกือบสำลักความตื้นตันตาย คงจะหลอนทั้งคืน


ฮานิบ่าเฮ้ย!!

จะอย่างไร ก็ขอตายในสวนอักษร

 
 
บางครั้ง บางที ฉันก็อึดอัดกับการที่ต้องพยายาม
ทำให้หน้ากระดาษว่างๆเต็มไปด้วยตัวหนังสือ
ชีวิตที่พร้อมสุขนั้น ยากที่จะทำงาน ขีดๆเขียนๆ และเรียบเรียงถ้อยคำน้ำเน่า
แต่การที่จะเขียน "จดหมายที่ไม่ได้ส่ง" ให้จบ ให้แจ่ม เหมือนที่ใจต้องการนั้นช่างทรมาน อึดอัด
 
พักเบรคไปหากาแฟอร่อยๆกลับมามีคอมเม้นท์สะแล้ว
เป็นความผิดของฉันเองที่ไม่ได้เซฟไว้เป็นแบบร่าง
พี่ชายเข้าใจผิดไปอีกหนึ่งคน แต่อย่าน้อยใจค่ะ พี่เอกไม่ใช่คนแรกที่เข้าใจผิด
เห็นไหมว่ามันน่าอึดอัด ...อึดอัดมากขนาดไหน
 
"จดหมายที่ไม่ได้ส่ง" เป็นชื่อหนังสือเล่มต่อไปของฉัน
หลังจากที่เล่มแรกนั้นขายแบบถล่มทลาย
หมายมั่นปั้นมือว่ามันต้องได้ ต้องแบบนี้ แบบนี้ แบบนี้ แบบนี้
 
ด้วยความที่ตั้งหวังไว้มาก
จึงหาฝันมาเสพ มาทำให้ใจคิดถึงกลิ่นรักหอมหวาน
อักษรสัมผัสรัก ออกรสหวานละไม...เหมือนที่ใจต้องการ
แต่เจ้าของงานกำลังจะตายเพราะหายใจไม่ออก อึดอัดกับตัวของตัวเอง
ยังดีที่มีเพื่อน ซึ้งก็รู้บางครั้งมันไม่เข้าใจหรอก
แต่ก็แกล้งทำเป็นเข้าใจ คอยลูบหลังให้เวลาเครียดขึ้นกะบาล
ขอบใจแกนะ ที่เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่มันทำให้ฉันรู้สึกดีมากเลย
 
 
 

จดหมายในลิ้นชัก

 
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 
 
ฉันเป็นพืชที่ปลูกโดยการแช่อยู่ในน้ำ
หรือราก อาจจะลอยอยู่กลางอากาศ
ฉันก็ชื่นฉ่ำใจได้สบายๆ
ยกเว้นแต่..บางครั้ง เวลาคิดถึงเธอ
ฉันอาจเหมือนกรุงศรีอยุธยาถูกพม่าตีแตก
พ่ายไม่มีชิ้นดี
 
ขอบคุณจดหมายรักในลิ้นชักที่อ่านได้ไม่รู้เบื่อ ขอบคุณเจ้าของจดหมาย คุณช่างฝันเหลือเกิน
 

อารมณ์ที่ภาษาเขียนไม่มีปัญญาสื่อความหมายได้

 
 
 
  เธอคะ
 
  ที่สุดฉันก็เขียนมันอีกจนได้ "จดหมายที่ไม่ได้ส่ง"
  ฉันเกลียดตัวเองจัง
  กลางดึกใต้ผ้าห่มดาว
  ทำไมจึงไม่เห็นแสงดาวอุ่นวิบไหว
  ไม่ได้ยินเสียงลมหนาวพูดคุยกับยอดไม้
 
  กลับได้ยินแต่เสียงลมหายใจอุ่นๆของเธอ 
  ทำไมนะ เมื่อไหร่มันจะจางหายไปในป่ารกครึ้ม
  ล่องลอยไปกับสายน้ำเชี่ยวกราดและดิ่งลึกลงทะเลเสียที
 
  คนดี..วันนี้เธออยู่ที่ไหน
  ถนนที่เธอกำลังก้าวย่าง
  มีร่องรอยของผู้สัญจรผ่านทางบ้างไหม
  รึเธออยู่บนเขาสูง สูงชันจนไม่อาจประมาณวัด
 
  มีเพียงเสียงความเหงาที่ร่ำไห้อื้ออึงในสายลมแรง
  เป็นเพื่อนในคืนที่ไม่อาจมองเห็นท้องฟ้า
  ถ้าเป็นอย่างนี้
  เธอคงต้องถามเงาตนเองว่า...
  จะรุดหน้าต่อไปในหนไหน
 
 
 
 
 
 

กรอบ Ribbon

Ribbon

เช้านี้มือซนจนเจอดี
เลยขโมยมาเก็บไว้ใครชอบ
เอาไปใช้กันได้ ตามลำบากนะจ๊ะ
 
 
 
 
 
 
 
<TABLE cellSpacing=5 cellPadding=0 align=center border=0>
<TBODY>
<TR>
<TD>
<DIV align=left>
<TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 align=left border=0>
<TBODY>
<TR>
<TD width=50 height=50>
<DIV align=center><IMG height=50 src="http://img100.imageshack.us/img100/2921/16388096zh1.png" width=50 border=0></DIV>
<TD width=180 height=50><IMG height=50 src="
http://img266.imageshack.us/img266/8991/ribbonleftupsidepinkvr0.png" width=180 border=0>
<TD width=10 height=50>
<TD width=130 height=50>
<TD width=50 height=50>
<TR>
<TD width=50>
<DIV align=left><IMG height=120 src="
http://img85.imageshack.us/img85/2622/ribbonleftsidepinkmr5.png" width=50 border=0> </DIV>
<TD width=320 colSpan=3 rowSpan=3>
<P align=left>Ribbon
<DIV align=left>
<TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="85%" border=0>
<TBODY>
<TR>
<TD>
<DIV align=left>เช้านี้มือซนจนเจอดี<BR>เลยขโมยมาเก็บไว้ใครชอบ <BR>เอาไปใช้กันได้ ตามลำบากนะจ๊ะ<BR></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV>
<TD width=50>
<DIV align=left>&nbsp;</DIV>
<TR>
<TD width=50>
<DIV align=left>&nbsp;</DIV>
<TD width=50>
<DIV align=left>&nbsp;</DIV>
<TR>
<TD width=50>
<DIV align=left>&nbsp;</DIV>
<TD width=50>
<DIV align=left><IMG height=90 src="
http://img85.imageshack.us/img85/7779/ribbonrightsidepinkhv2.png" width=50 border=0> </DIV>
<TR>
<TD width=50 height=50>
<DIV align=left>&nbsp;</DIV>
<TD width=180 height=50>
<DIV align=left>&nbsp;</DIV>
<TD width=10 height=50>
<DIV align=left>&nbsp;</DIV>
<TD width=130 height=50>
<DIV align=left><IMG height=50 src="
http://img85.imageshack.us/img85/1858/ribbonrightdownsidepinkzn8.png" width=130 border=0> </DIV>
<TD width=50 height=50>
<DIV align=left><IMG height=50 src="
http://img100.imageshack.us/img100/9787/ribbonrightcornerpinkjq8.png" width=50 border=0></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE>
<DIV></DIV>

 มีสีฟ้าด้วยนะเปลี่ยนโค้ดเอาเองเด้อ

 

"ตีนเห็ด"

 
 
 
 

 

     ไปยืนเอียงคอมองอยู่นาน พยายามจะเดาว่ามันคืออะไร ไม่กล้าถามแม่ค้าหน้าตาไม่เป็นมิตรเท่าที่ควร แต่ด้วยความอยากรู้จึงพยายามส่งยิ้มแห้งๆให้คุณป้าเป็นระยะ พอลูกค้าคนอื่นๆหมดคุณป้าก็หยิบส่งมาให้เราดู และการบรรยายก็เริ่มขึ้น มีเพื่อนคุณป้าแม่ค้าผักเจ้าข้างๆเข้าร่วมเป็นผู้ช่วยในการอภิปราย เสียงคุณป้าสองคนดังขึ้น ดังขึ้นจนคนอื่นๆเริ่มมามุงดูฉันที่ยืนถือ
ตีนเห็ดเก้ๆกังๆ ไม่นานก็มีผู้รู้เข้าร่วมด้วยช่วยกันกันบอกกล่าวถึงวิธีกำจัดเจ้า
ตีนเห็ดลงท้องให้ฉันที่ยังคงยืนเป๋อไม่กล้าขยับไปไหนแม้เพียงก้าวฟัง
     เนื่องจากผู้ร่วมบรรยายมีมากเกินไป ข้อมูลจึงมึนงงเล็กน้อย แต่ชอบจังบรรยากาศแบบนี้น่ารักดี เมื่อการบรรยายจบลง จึงตัดสินใจซื้อกลับมา2กอง กองละ5บาท จะซื้อกลับมากองเดียวก็ไม่ได้เพราะเมนูที่คุณป้าๆทั้งตลาดบอกสอนนั้นมันมีเยอะมาก เดี๋ยวจะไม่พอลองทำ กลับถึงบ้านจึงเริ่มเมนูแรกเลย

"ตีนเห็ดทอด"

เครื่องปรุง :: ซีอิ๊วขาว น้ำตาล พริกไทยขาว และ ดำ อย่างละหน่อย
ทุบตีนเห็ดรอเลย(รึเรียกว่าบุบนะ) ไม่ต้องแรงมากนะเดี๋ยวเละ
ตั้งน้ำมันไฟกลาง รอจนน้ำมันร้อน เอาเห็ดลองทอดพอมันเหลืองก็ยกพักไว้
เครื่องปรุงทั้งหมดผสมรวมกัน กะเอาเองนะ
ตั้งกะทะ คราวนี้ไม่ต้องใส่น้ำมัน พอกะทะร้อนก็นำเห็ดที่พักไว้โยนลงไปผัดแห้ง คลุกๆกับเครื่องปรุงค่ะ เสร็จพิธี กินได้เลย หน้าตาเหมือนเนื้อทุบ กับข้าวต้มมื้อเช้าแจ่มมาก
เอาไปผัดไม่อร่อยเท่าทอดค่ะ ลองละ ต้มก็ไม่ได้ใจ ยำนี่ยังไม้ได้ลอง
หนิงว่าเห็ดนางฟ้าก็น่าจะทำแบบนี้ได้ แต่ต้องระวังไฟต้องไม่แรงเกินไป
 
 

ตลาดในหมอก


ได้มาเท่าที่เห็นค่ะ

ตีนเห็ด         10 บาท
มะระหวาน        5 บาท
หอยกาบ        10 บาท
เห็ดแชมปิยอง     50 บาท (แวะแบ่งให้ย่าครึ่งหนึ่ง)
ซื้อซี่โครง กับหมูบด  60 บาท
ผักชีต้นหอมคึ่นฉ่าย    5 บาท
:: ตลาดในหมอก ::
ตื่นมา7โมงเช้า หมอกยังคลุมหนาทั่วฟ้า ยืนที่หน้าต่างห้องมองออกไปที่ถนน มองไม่เห็นถนน "แล้วจะออกไปตลาดยังไงวะเนี้ย?"
เพราะถ้ายังดื้อขับออกไปอาจฆาตกรรมควายตายได้ แต่หากช้ากว่านี้ตลาดวายแน่ๆลังเลอยู่ประเดี๋ยวจึงตัดสินใจไปตลาด
ชอบตลาดในตัวอำเภอมากกว่าตลาดในเมืองเพราะว่าของจะสดกว่า
มีของกินแปลกๆและราคาก็ถูก
แต่อากาศแบบนี้จึงตัดสินใจซื้อเผื่อสองวัน
ควักกระเป๋าจ่ายไป 140 บาท
 
 

วิธีเก็บต้นหอมให้(หอม)นานๆ

นุ้งแอมบอกว่า อัพนะ อัพนะอยากอ่าน (สายตาsheช่างเว้าวอน โอ้ยทนไม่ได้) 
ทั้งที่เครื่องมือไม่พร้อม เนื่องจากคอมได้เจ๊งบ๊งอีกครั้ง (ซึ่งเป็นเรื่องปกติ)หุหุ
จึงไม่ขัดใจเพื่อนเลิฟ(แต่ความจริงสนองตัญหาของตัวเอง อุ้ยยย..มือสั่น)

อ่ะค่ะ..เข้าเรื่อง ถือสะว่าหน้านี้เป็นออเดิฟละกันนะ เพราะกลับบ้านครั้งนี้
ตลาดเช้าถูกใจม๊ากมาก ลงโปรแกรมครบแล้วจะรีบเสนอเมนูน่าฮั๊กๆแบบพอเพียงให้ชิม
ให้ลิ้มรสทางสายตาซึ่งมันอร่อยแน่นอนค่ะ วันนี้ดูวิธีถนอนต้นหอมให้หอมนานๆก่อนนะ
ทำตามแบบข้างบนเลยค่ะ ซ้ายมือเป็นของอาทิตย์นี้ค่ะ ส่วนทางขวาเป็นต้นหอมเมื่อปีใหม่
ยากไหมคะ ไม่ต้องยัดเข้าตู้เย็นให้หอมแห้งเหี่ยวนะจ๊ะ แบบนี้เก๋ไก๋และดูเริ่ดกว่า ฮ่า ฮ่า

ของขวัญปีใหม่ให้คุณอั้มกับคุณยุ้ย

วันนี้นั่งทำกรอบเลื่อนเป็นของขวัญปีใหม่ให้คุณอั้มกับคุณยุ้ย คู่รักหวานแหวว
คุณอั้มนั้นเป็นเพื่อนร่วมงานกันมานาน ร๊ากกันมาก (เชื่อหน่อยนะ ขอร้อง)
และคุณอั้มยังเป็นเซียนสปินหลังรุ่นแรกสุด และอาจจะไม่ได้เป็นแล้วในตอนนี้หลังจากที่โดนคลื่นลูกใหม่ซัดจนโซเซ อั้มนิสัยคล้ายๆกันกับเรา
ใจร้อน ขี้โมโห
ชอบคุยกับขวดเหล้า
(โอ้ย ข้อดีทั้งนั้นเลยว่ะอั้มเอ้ย)
คุณยุ้ยนั้นรู้เพียงว่าเธอก็เล่นปังย่า
แต่ทำไมไม่เคยเล่นด้วยกันเลยก็ไม่รู้
คงเป็นเพราะตาอั้มหวงมาก
เลยแอบเก็บเธอเอาไว้
ไม่แนะนำให้เล่นกับเรา
ด้วยเหตุใดนั้น
เพื่อนๆร่วมก๊วนทุกๆคน
ก็คงจะเดาได้
กร๊ากก..อุ้ยขอโทษ
ลืมตัวไปหน่อย
กรอบเลื่อน
คงไม่มีราคาค่างวดอะไรเลย
แต่กรอบเลื่อนอันนี้
มีเพียงกรอบเดียวในโลกนะอั้ม
ตั้งใจทำเต็มที่
ถ้าไม่สวย
คงเป็นที่นายแบบ
 อย่ามาพาลที่หนิงนะจ๊ะ