NuNing's profileSawatdee JawPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
. สองวันแล้วที่หมอกหายไป ถนนที่ไม่มีหมอกก็สวยสงบไปอีกแบบ แสงเช้าก็ยังสวยน่ามองชวนให้มีกำลังที่จะใช้ชีวิตต่อไป เมื่อวันก่อน ตื่นมารอใส่บาตร ด้วยความที่เป็นมือใหม่จึงยังไม่ค่อยรู้ว่าวันไหนพระวันดอะไรมาบ้าง แล้วจะมากี่รูป วันแรกที่ตักบาตรนั้นก็เตรียมไว้ชุดเดียว แต่พระกลับมา 3 รูป วันที่สองเตรียมไว้ 3 ชุด พระมา 6 รูป มีเณรน้อยมาด้วย 2 รูป ตอนที่ใส่บาตรแอบเห็นเณรน้อยชะโงกหน้าแอบดูว่าของในบาตรเป็นอะไร ดูหน้าของเณรน้อยก็พอจะรู้ว่าไม่ชอบน้ำพริกปลาทูเป็นแน่ วันนี้จึงตั้งใจทำแชมปิยองตุ๋นซี่โครงหมู ให้เณรน้อยซดร้อนๆคลายหนาว ก็ปรากฎว่าวันนี้เณรน้อยไม่มาอีก เริ่มงง แต่ก็ไม่เป็นไร เลิกถามยายปั๋นละว่าั วันไหน เท่าไหร่? ยังไง? เอาเป็นว่าเตรียมไว้ 3 ชุดก็แล้วกัน เมื่อวานเย็นปูกลับบ้านมาทั้งน้ำตา ถามได้ความว่า "ไปงานศพของเพื่อนมา สงสารเพื่อน" จึงชวนหนูปูใส่บาตรด้วยจะได้อุทิศส่วนกุศลไปให้เพื่อน จะได้สบายใจขึ้น เช้าวันนี้จึงมีหนูปูเป็นเพื่อนใส่บาตรด้วยกัน บนโต๊ะอาหารวันนี้ จู่ๆหนูปูก็พูดเีสียงเศร้าๆว่า "พอไม่มีแล้ว..ก็คิดถึงนะ ตอนที่เพื่อนคนนี้เค้าอยู่หนูก็ไม่ชอบเล่นกับเค้าเท่าไหร่ เพราะเค้าร้องเพลงไม่เพราะ แต่เมื่อวานหนูอยากเล่นกีต้าร์ให้เค้าร้องเพลงมากๆเลย ถึงเค้าจะร้องไม่เพราะก็เถอะ.." ฉันจึงบอกหนูปูอีกครั้งว่า "นั่นแหละ ฉะนั้นจงภูมิใจในสิ่งที่เรามี ในตอนที่เรายังมีมัน แม้ว่าในตอนนี้เราอาจจะคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดีมากพอ เพราะถ้าวันไหนมันหายไป เราจะคิดถึงและเสียใจว่า ทำไมตอนนั้นเราไม่ทำดีต่อกันให้มากกว่านี้..." .วันนี้ตื่นตั้งแต่6โมงเช้า รีบลงมาอุ่นข้าว อุ่นกับข้าวที่เตรียมไว้สำหรับใส่บาตรตั้งแต่เมื่อวานเย็นเพื่อเตรียมใส่บาตรเช้านี้ ที่หน้าบ้านพระวัดลีจะเดินบิณฑบาตรผ่านหน้าบ้านตอน 7 โมงเช้า ทุกๆวัน 6 โมงครึ่ง เปิดประตูหน้าบ้าน หมอกหนายังคงคลุมถนน เห็นแสงไฟข้างทางสลัว แสงของยามเช้านั้นเริ่มทอแสงสีเหลืองนวลที่ฟ้าฝั่งตรงข้าม รถรายังไม่มากนัก วันนี้เตรียมน้ำพริกหน่อไม้ดอง หมูสับ ไว้ใส่บาตรพระ อาหารจานนี้ชื่นชอบกันทั้งบ้าน ออกมายื่นรอพระที่หน้าบ้านกับยายปั๋น คุยกับคุณยายได้ไม่นานก็เห็นพระท่านเดินออกมาจากหมอกหนา ยายปั๋นตักบาตรทุกวันจึงรู้จักมักคุ้นกับพระท่าน ต่างกับเราที่จะตื่นเฉพาะเช้าที่อยากจะตื่นเท่านั้น แต่เมื่อตักบาตรเสร็จก็รู้สึกว่า เช้านี้สวยและสงบ หัวใจก็ชุ่มยิ้ม รู้สึกดีจัง ถ้าพรุ่งนี้ตื่นไหวจะตื่นมาตักบาตรอีก . เมื่อสักครู่ เจอ(คน)ที่แอดสเปรซเข้ามา แล้วก็พ่วงไปที่MSN ทักว่า ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ เรียนเอกอะไร แบร่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อีหอกหัก มึงบ้าป่าวเนี้ย . คงเป็นเพราะวิตก และ เครียดมากไปประจำเดือนจึงมาล่าช้า เมื่อคืนนั่งดูคอนเสริต์คุณพระช่วย ประทับใจจัง ตั้งใจว่าจะลงแผ่นส่งไปให้พี่พัดกับใบตองดูด้วย ...เบื่อจัง . พี่พัดโทรมาถามข่าวคราวอาการเจ็บป่วยว่าเป็นอย่างไรบ้าง ก็บอกแกไปว่า "หมอเจอเนื้องอกด้วยแหละพี่พัด" เสียงปลายสายกรี้ดตี้วิดประหนึ่งว่าตัวเองเป็นเองอยู่พักใหญ่ๆ พอพี่พัดตั้งสติได้เราจึงเล่าต่อ เล่าไปเรื่อยๆ ปลายสายก็ยังคงอุทานมาเป็นระยะว่า "อุ๊ยตาย!! อุ๊ยตาย" พอบอกแกว่าถ้าประจำเดือนหมดก็จะขอนัดหมอผ่าเลยไม่อยากทิ้งไว้นานกลัวจะเป็นมะเร็งพี่พัดก็บอกว่า "งั้นผ่าวันไหนโทรบอกพี่นะ พี่จะโอนตังค์ไปให้ นิดหน่อยจ๊ะ" ดีจัง มีหลายครั้งที่ต้องแปลกใจอยู่เสมอว่า คนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเรามักจะเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นคนที่เกี่ยวพันธ์กันด้วยความรู้สึก ไม่ใช่โครตเหง้าศักราชกันแต่อย่างใด . เมื่อวานเย็น ไปหาหมอตามนัด ไปอัลตร้าซาว์ดครั้งที่สองเพื่อดูว่าอะไร อะไร จะเปลี่ยนแปลงยุบหนอพองหนอบ้างไหม? ไม่ประทับใจตั้งแต่เริ่มแล้ว ไปรอบแรก บ่าย 2 โมง เพราะโดนตาบอยบังคับไป ทั้งๆที่โรงพยาบาลก็โทรมาเลื่อนนัดแล้วว่าให้มาตอน 5 โมงเย็น ถึง 2 ทุ่ม แต่มัน!!!<<<อีบอย มันยืนยันว่าโรงบาลเอกชน ยังไงสะก็ต้องอยากได้ตังค๋เรา ตรวจตอนไหนก็ได้ ปรากฎว่า หมอของเราเค้าลาไปธุระ ประมาณญาติไม่สบาย จึงต้องมาตรวจกับหมอพาสทามแทนตอน 5 โมงเย็น เซ็งห่านมาก พยายามไม่ด่ามัน ไม่แขวะมัน เบื่อ!!พอตอนเย็น 5โมง มันก็ยังไม่มารับไปโรงพยาบาล คิดว่าคงมันส์กับการตกปลาอยู่ กว่าจะเสด็จมาได้ต้องโทรตาม เซ็งว่ะ เซ็งโครต |
|
|
