Sawatdee Jaw: décembre 2007

Profil de NuNingSawatdee JawPhotosBlogListesPlus

Outils

Aide

<< Première < Précédente Suivante > Dernière >>

"ตุ๊กแกแช่อิ่ม"

หมายเหตุ-กรุณาอ่านบันทึกหน้านี้(ในใจ)ด้วยเสียงที่อิดออดและนวยนาด
น่าหมั่นไส้ปนกระแดะหน่อยๆบวกกะแรดอีกนิด นิดนะ

Sawatdee Jao

หายแล้วก็ด้าย ย หายแล้วก็ด้ายย แฟนๆเรียกร้องเหลือเกิน ก็เป็นปกติอ่ะนะต้อง
ทำใจ คนมันน่าฮั๊ก! [สรุบเองได้ไม่ต้องช่วยสรุป ขอบใจ]
วันสบายดีโดยมากก็จะเจอแต่คำถามแบบนี้อยู่แล้ว มีเบอร์ไหม? ว่างรึเปล่า?
ไปทานข้าวด้วยกันไหม? [ทานข้าวกับอะไรวะทำไมหลงตัวเองแบบนี้!]
ต้องขอโทษมิตรรักแฟนเพลงด้วยที่หายไปหลายวัน ไม่สบายม๊ากกก กเชื่อมิ?
ความจริงคือว่า คิดหัวสเปรซใหม่ไม่ออก เนื่องด้วยเปลี่ยนบ่อยจนเกินไป
จึงพาหัวใจที่บอบช้ำพาน้องลิลลี่ออกเดินทางท่องเที่ยว ใครที่ไม่รู้จักน้องลิลลี่ไปทำความรู้จักเธอได้ที่ในสมุดเยี่ยมของฟูมิโกะเพื่อนเลิฟเค้าได้ที่ http://benvali.spaces.live.com/default.aspx
สเปรซของคุณเบญวลีค่ะ
เบญวลี << ชื่อsheแปลตรงตัวมาก มันหมายความว่า เม้าท์ที่ยาวเป็นลี้ สามถึงสี่ชั่วโมง[อุ้ย!ไอ้แอม แกจ่ายค่าโฆษณาฉันมาเลย]
[หมายเหตุ-ห้ามโฆษณาคืนแล้วหายกันนะเว้ย]
หนิงกะแอมมิได้คุยกันแต่เรื่องไร้สาระนะ ยังปรึกษากันเรื่องหัวสเปรซใหม่
แอมเสนอว่าให้ทำรูปน้องลิลลี่กะสมชายจุ๊บกันแอมชอบ หนิงก็บอกว่าจะเปลี่ยนชื่อด้วยเลยไหม แอมตกใจมาก เธอคิดเดาไปว่าหนิงจะเปลี่ยนเป็น "ตุ๊กแกหวาน"

บ้าสิ! ในใจหนิงคิดไว้ที่ "ตุ๊กแกแช่อิ่ม"ดูมันจะเก๋กว่า...แอมคงช็อคจนหัวฟูยิ่งกว่าเดิมจึงขอตัวไปหนีบผมและออฟไลน์ทันที

ความจริง วันนี้ยังทำรูปไม่เสร็จเลยแต่รีบอัพก่อนเพราะจะเอาตัวไปฝังที่ทุ่งดาวยาวหลายวัน กลัวตัวเองจะลงแดงเลยอัพตุนๆไว้ อ่านบล็อกของพี่เอกอาจารย์บีและอีกหลายๆคนการเมืองร้อนระอุ อยากจะร่วมเม้นท์ แต่สมองเท่าเม็ดถั่วของหนิงไม่ยอมทำงาน โดยเฉพาะเวลาเข้าสเปรซของพี่เอกนั้น เข้าไปทีก็ร้อนที [เป็นผีรึไงวะกรู]พยายามอ่านซ้ำหลายรอบมันก็ไม่ซึม กลับทำให้แสรดยิ่งกว่าเดิม

ต้องไปขยายเม็ดถั่วให้เท่าจักรวาลก่อน จะได้คิดเองได้ ไม่ต้องใช้ลูกคิด(อุ๋งอิ๋ง)รึใช้เมียคิด(พจมาน)เหมือนอดูดท่านนายก กร๊ากก อุ้ยกลัวโดนแบนพอดีกว่า

ปีใหม่นี้หัวใจเมา เมา ขอทิ้งคำรักไว้เป็นเตือนใจขาเมาทั้งหลายว่า

วงเหล้าที่ดี ไม่จำเป็นต้องมีวิลลี่ แมคอินทอช

ดืมเหล้า ต้องดื่มกับ "คนรู้ใจ" ถ้าดื่มกับ "คุณรู้มั้ย" เหล้าจะไม่อร่อย

กับแกล้มชั้นเยี่ยมบางวงนั้นใช้สาวเชียร์เบียร์ อันนี้แล้วแต่รสนิยม

ก่อนดื่มเหล้า หนิงก็มักจะบอกตัวเองก่อนทุกครั้งว่า "อย่าให้เหล้าดื่มเรา"
แต่พอเมาเหล้ากับเราก็หล่อหลอมอยู่ในขวดเดียวกันทุกครั้งไป

ปีนี้เป็นปีที่ดี เพราะหนิงไม่มีใจจะดื่มสักเท่าไหร่ หวังว่านิมิตรหมายนี้จะลากยาวจนถึงปลายปี (อีกไม่กี่วันที่จะถึง) ปีใหม่นี้ขอให้มีเพื่อนร่ำสุราที่รู้ใจนะ 555

ปล.ขอบคุณ GOOD G ที่สอนสั่ง ให้มีอารมณ์ดีเป็นที่ตั้ง เจ้าค่ะ หนิงรักตัวหนังสือของคุณค่ะ

ใส่รองเท้าสะ ทางยังอีกไกล

กลับเข้ามาในเมือง สมองมันไม่ทำงานเหมือนอย่างที่ใจต้องการเลย

บรรยากาศหดหู่ชอบกล ทั้งๆที่มีเรื่องอยากจะเขียนบันทึกตั้งมากมาย

งั้นก็พาหัวใจเข้านอนก่อน พรุ่งนี้จะได้มีแรงลุยงานต่อ

ขอบคุณลมธันวาที่นำพาอ้อมกอดอุ่น มาโอบกอดฉันทั้งคืน

ขอบคุณป๋าบอยที่พาไปเลือกตั้งทุกครั้งค่ะ

บันทึก ต้นไม้ของทุ่งดาว

ต้นไม้

ราคา

ร้าน

จำนวน


เงาะโรงเรียน	45		2
ขนุนศรีประยงค์	45		2
น้อยหน่าหนัง	25		2
มะยม	25		1
มะม่วงเขียวเสวยใหญ่	300+25	อุดม.พะเยา	1+ 6
ลำใยอีดอ	25	"	4
ลิ้นจี่ฮองฮวย	25	"	2
ส้มโอทองดี	30	"	2
กระท้อนปุยฝ้าย	50	"	2
ตะขบ	50	"	1
หูกวาง	100	"	1
ตาเบบูย่า	40	"	10
ชะอมใหญ่	20+10	"	6+10
อมรเบิกฟ้า	80	"	2
ซอมพอ (หางนกยูง)	50	"	1
มะพร้าวน้ำหอม	20	"	10
ว่านสี่ทิศ	10	ข้างปณ.แม่ใจ	3
วาสนา	20	"	2
ไทรใบเหลี่ยม	10	"	1
อโศก	25	ขากลับภูซาง	10
แก้ว	30	"	1
ชะอม	25	บิ๊กซี เชียงราย	2
แคขาว	20	"	2
สาเก	100	"	1
บราซิลนัท	150		1
ชมพู่น้ำดอกไม้	80		1
มะดัน	80		1
ชงโค	50		1
ยางนา	40		2
หว้า	50		1
กระทิง	150		1
เติม	25		2
บานเช้า	15		2
ไผ่หวาน	30		2
ไผ่ตง	30		3

ล่องแม่ปิง

เข้าไปฟังเพลงในสเปรซพี่เอกเมื่อเช้าก็คิดถึงเพลงนี้
แม่ของเรา เคยร้องให้ฟังบ่อยๆเมื่อตอนยังเด็ก

ตั้งใจไว้ว่าจะเอาไว้ร้องกล่อมลูกนอน
เหมือนที่ครั้งหนึ่ง แม่เคยร้องกล่อมเรา

"ล่องแม่ปิง"

ดอกบัวตองนั้นบานอยู่บนยอดดอย

ดอกเอื้องสามปอยบ่อเกยเบ่งบานบนลานพื้นดิน

ไม้ใหญ่ไพรสูงนกยูงมาอยู่กิ๋น เสียงซึงสล้อจอยซอเสียงพิณ

กู้กับแดนดินของเวียงเจียงใหม่ สาวเจ้าควรภูมิใจบ่อลืมว่าเฮาลูกแม่ระมิง

คนงามงาม ต้องงามคู่ความเด่นดี ต้องฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรีแม่ย่าแม่หยิง

เยือกเย็นสดใสเหมือนน้ำแม่ปิง มั่นคงจริงใจ ฮักใครฮักจริง

สาวเอยสาวเวียงพิงค์ สาวเครือฟ้าเคยซมซาน

อีกแม่สาวบัวบาน นั่นคือนิทานสอนใจ

เก็บๆกวาดๆ


	ยิ่งใกล้วันหยุดก็ยิ่งน่าเบื่อ วันนี้นั่งเคลียร์คนงานจังหวัดตาก เรียกว่าเก็บกวาดจังหวัดนี้เป็นครั้งสุดท้ายก็ว่าได้ ไอ้เมก็ไม่สบายลาหยุดสองวันแล้ว เคยไปคัดรายชื่อที่จังหวัดนี้สาม ครั้ง เค้าร้อนสมชื่อนะ ตาก แล้วยังมี อ.ตากแดด อ.บ้านตาก คือแค่ชื่อยังไม่ต้องไปที่ก็แห้งแล้วอ่ะ ของดีของจังหวัดตากคือครกหิน ขายกันข้างทางเรียงรายประหนึ่งว่าเป็นของฝาก หรือของที่ระลึก เราผ่านไปทุกครั้งก็ได้แต่มอง เสือกะบากมีครบทุกขนาดเลย เคยลองนึกภาพตัวเองกลับถึงบ้านแล้วอุ้มครกหนักๆ วิ่งท่าอุรังอุตัง ไปหาแม่แล้วก็ตะโกนบอกว่า "แม่คะ หนูซื้อครกมาฝากค่ะ" นึกหน้าแม่ออกเลยนะว่าเป็นยังไง แม่จะบอกว่า "ซื้อมายะหยังของจะอี้ เอาตังค์มาเล่นไพ่ดีกว่า" ชัวส์เราคาดการณ์มิเคยพลาด อ้อจังหวัดตากยังมีสถานที่ท่องเที่ยวที่เค้าเพิ่งขุดเจอ ล่าๆนี้เอง มันคือต้นไม้หิน ตอนที่เราไปเพิ่งทำทางเข้าไปกันยังไม่เรียบร้อยดี จึงไม่เลี้ยวรถเข้าไปดู เพราะเรากับฝุ่นนั้น ไม่เข้ากันอย่างแรง แต่ก็ใช่ว่าตากนั้นจะไม่มีอะไรดีนะ ชายแดนลาวก็มีไวท์ผลไม้ขายราคาถูกมาก ขวดก็สวย มีคนงานคนหนึ่ง วันแกไปบินแกซื้อมาฝากเราด้วยห้าขวด โอ้วจ๊อด..น่ารักมากคร่า..ร้านอาหารริมน้ำปิงอาหารจานปลาอร่อยมาก แนะนำที่ปลาช่อนนึ่งกับน้ำพริกหนุ่ม กรุณาคิดภาพตาม อากาศร้อนๆ นั่งริมน้ำกินเมนูที่ว่ากับเหล้า แหวะ.. ก็บ่นไปกันอย่างนั้นแหละค่ะ เห็นซัดกันเกลี้ยงไม่มีเหลือ เวรกรรมนี่ว่าจะบ่นเรื่องงาน วกเข้าไปเรื่องนี้ได้ไงหว่า เอาเป็นว่าวันนี้ทำงานดีเกินเป้าที่ตั้งไว้ก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยลุยจังหวัดอุตรดิตถ์กันต่อ จังหวัดนี้ซี้กัน พี่ๆที่จัดหางานจังหวัดนั้นสุดยอด

Miss.ละเมอ


	อ่านนิทานเจ้าดวงดาว จบ ก็อยากให้คุณเป็น "ลมหนาวหัวใจอุ่น" เวลานอนซุกอกคุณ จะได้มีฝันอุ่น อุ่น ทั้งคืน เอ๊ะ.ทำไมคุณมองฉันแปลกๆ กลางวันแสกๆ ยังฝันได้ เออ!...ก็กูบ้าไง มานี่..เถิบมาใกล้ ใกล้ มาดู..ในหัวใจมันมีแต่คุณ nuning วันบ้าหน้ากว๊านพะเยา ไฟดับจึงเป็นบ้า อาการขาด WWW อย่างรุนแรง ขั้นโคม่า

ถนนเอื้อมดาว

ถิ่นสงบงาม..นาม"นันทบุรีนคร"

เอารูปมาอวดอาจารย์เอ๋ก่อน อาจารย์จะได้มีแรงใจขับรถไปจนถึงน่าน หนิงนั้นหลงรักเมืองน่านจนหมดใจ ใครจะว่ามันเก่าคร่ำคร่า มีแต่วัดวาก็ช่างเค้า และมันก็จริงค่ะ วัดในตัวเมืองน่านนั้นก็มีเป็นสิบๆวัดแล้ว อีกอย่างคงเป็นเพราะเป็นเด็กจิตรกรรมด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังนั้นงามนั่งมองได้ทั้งวันไม่รู้จักเบื่อ ริมน้ำน่านยามเย็นก็มีสเน่ห์ มีร้านหนึ่งไปนั่งมาแล้วเค้ามีเพลงด้วย เล่นกีต้าร์สามตัว เพลงฟังสบายๆไม่ต้องแหกปาก แม้จะเล่นไม่เก่ง นักร้อง นักดนตรีจะไม่หล่อก็ให้อภัยกันไปค่ะ ทั้งที่จริงๆแล้ว ค่อนข้างจะยึดติดมาก โดยเฉพาะหน้าตานักร้อง

อ้อ แนะนำก่อนคนนี้สปอนเซอร์ค่ะป๋าบอย หัวหน้างานและยังเป็นหัวหน้าคลับ Shocking pink ด้วย ฮ่าๆ เล่นปังย่ากันทั้งออฟฟิสค่ะ ไปน่านครั้งแรกนั้นคือไปด้วยภาระกิจ ไปขอความร่วมมือจากกรมการจัดหางานจังหวัดน่านเพื่อขอคัดรายชื่อแรงงานที่มีความประสงค์ที่จะไปทำงานต่างประเทศ และขอลงพื่นที่เพื่อรับสมัครโดยตรง เพื่อตัดปัญหานายหน้าเถื่อน ได้รับความร่วมมือดีมาก ไม่ให้คัด ไม่ให้เข้าพื้นที่ซึ้งไปเลยค่ะเหตุผลที่ให้นั้นก็ดูไม่มีน้ำหนักเลยสักกะนิด วันนั้นได้เพียงแค่ชื่นชมน้ำใจของใครไม่ทราบกันไป แต่พอมีโอกาศ ในเดือนเดียวกันจึงกลับมาอีกครั้ง มาเพื่อเที่ยวโดยเฉพาะ น่าเสียดายนะคะที่อาจารย์เอ๋ขับรถยนต์ มันกินลมชมบรรยากาศได้ไม่ถึงใจค่ะ
จากพะเยาเราเลือกใช้เส้นทางสายเก่าเพราะมันจะสวยมาก ใช้เวลาประมาณสามชั่วโมงค่ะ
ถ้าจะหาที่พักแบบไม่ยุ่งยากมากก็โรงแรมในตัวเมืองเลยนะคะที่หนิงไปพักชื่อโรงแรมซิตี้ปาร์ค ราคาไม่แพงค่ะ สวยตรงที่เปิดห้องพักด้านหลังจะเป็นสระว่ายน้ำเลย รอบๆสระจะมีดอกลั่นทมปลูกไว้รอบๆ อันนี้โดนใจที่สุด กลางคืนนั้นนั่งจิบเรื่อยๆได้ทั้งคืน หุหุ เน้นนิดค่ะตรงนี้บรรยากาศโรแมนติคมากๆ มากับแฟนจะได้ทันใจนึกค่ะ ก๊าก.เค้าเรียกบรรยากาศหึหึ...คิดเอาเองไม่บอก
มีร้านเหล้าอีกร้านหนึ่งที่ริมน้ำน่านเหมือนกัน มีดนตรีเล่นสีวง หนิงนั่งตั้งแต่วงแรกยันวงสุดท้ายเลย โหอาจารย์ขราวงสุดท้ายนักร้องหล่อ โอ้ยยย หัวใจละลาย หล่อแบบละสายตาไม่ได้เลย ฮ่า ฮ่าอุ้ยอายจัง คิดแล้วก็เขิน เอิ้กก เอ๊ะแนะนำแต่ร้านเหล้าเง้อ

อย่าเพิ่งคิดในใจสิว่าอุ้ยเธอกะเมาอย่างเดียวเลย ไม่ใช่ค่ะ ดูรูปก่อน แหมไปทำบุญค่ะ ไปวัดพระธาตุแช่แห้ง และเกือบทุกวัดในบริเวณตัวเมือง ไปเที่ยวพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่าน ด้วย ไปดูงาช้างดำ ดูวัฒนะธรรมไทใหญ่ ไทลื้อ น่าเสียดายค่ะที่ไม่ใช่หน้าที่ดอกชมพูภูคาบาน เลยไม่ได้ชมโฉมเธอเลย

ไปน่านสามครั้งแล้วค่ะ ไม่เคยเบื่อเลย รูปนี้ดอกอะไรก็ไม่รู้ค่ะสวยมาก อาจารย์ไปน่านให้ได้นะ แล้วจะไม่ลืมเลย อาหารที่คิดว่าโอเคในใจนะ ก็ปลาบึกกะทะร้อนค่ะ อาหารพวกปลา ถึงไม่อร่อยก็สด
ขากลับขับไปทางเชียงรายนะ ถ้าฟ้ามืดเอื้อมดาวถึงเลยนะคะPut text or image here.

something about love


	อ่านจิมมี่ เรียวแล้วบทนี้โดนใจจังเลย ....................... จะโทรหาเธอดีไหมนะ หรือว่าจะเขียนเป็นการ์ดดี หรือจะเดินดุ๋ยตรงดิ่ง เข้าไปหาเลย เธอจะตกใจรึเปล่านะ เธอจะโทรมาไหมนะ เธอจะคิดถึงเราไหมนะ เธอจะเขียนจดหมายให้เราไหมนะ หรือว่าที่จริงเธอไม่ได้แคร์เราเลย ดอกไม้ทำไมไม่หอมแล้วล่ะ ลมทำไมไม่พัดแล้วล่ะ เราทำไมจิตใจไม่สงบสักทีเลย หรือว่าเธอไม่ได้คิดถึงเราจริงๆ จะโทรหาเธอดีไหมนะ หรือว่าจะเขียนเป็นการ์ดี หรือว่า... Jimmy Liao

ลมธันวา

ล ม ธั น ว า

ลมหนาวพัดมาเมื่อเดือนธันวาพาใบไม้ร่วง
จะอยู่ที่ไหน เธอรู้บ้างไหมใครเค้าเป็นห่วง
ยิ่งยามเย็น เย็น ตะวันจะลาเมฆหมอกคลุมฟ้า
น้ำตาฉันร่วงครุ่นคิดถึงเธอในความเดียวดาย

พ่อคะ

หนูเพิ่งกลับมาจากทุ่งดาวค่ะ กลับบ้านทุกอาทิตย์แบบนี้
ยิ่งทำให้รู้สึกขี้เกียจ ไม่อยากที่จะกลับมาทำงานเลย

อยากที่จะนอนเสพฝันจนพุงพลุ้ยอย่างเดียว
ก็ได้แต่ฝันกันไป ....
ไม่มีใครทำได้แม้กระทั่งนักฝันมือฉกาจอย่างเรา

พรุ่งนี้ก็วันเกิดพ่ออีกแล้ว (รอบที่เท่าไหร่นั้นไม่สมควรถาม ทราบเจ้าค่ะ)
พ่อคะ หนูเคยบอกพ่อว่าที่หนูไม่เขียนหนังสืออีก
เพราะนักเขียนทำให้หนูไม่มีแม่ ไม่มีบ้าน ไม่มีครอบครัวเหมือนใครๆ
ถ้าเป็นไปได้หนูอยากมีพ่อที่เป็นครูดอยคนเดิมมากกว่า

หนูขอโทษนะคะที่เคยรู้สึกแบบนั้น
เพราะทุกๆอย่างที่พ่อเป็นวันนี้ คือฝันของพ่อ
หนูควรจะยิ้มดีใจพร้อมๆกับพ่อต่างหาก

พ่อคะ..มียิ้มสุขในทุก ทุกฝันนะคะพ่อ

หยิ่งรักพ่อค่ะ

ในลิ้นชัก

อยากกอดตัวเองให้แน่น

แต่..

ฉันมีเพียงสองแขน

ไม่ยาวพอจะโอบรัดตนเองได้

กอดเข่า...

ก็เพียงแค่ครึ่งหนึ่งของร่างกาย

หัวใจฉัน

ตายไปแล้วครึ่งหนึ่ง

ก.ก.น

Put text or image here.

ฮ่า ฮ่า.ในที่สุดก็ได้กรอบกิ้งก่าจนได้ หลังจากที่ทำเป็นลืมนานเกือบสองเดือน โจทย์มันยากมาก "กรอบกิ้งก่า"
วันนี้หนิงกับแอม ก็ขอโชว์ผลงานที่ดองมานานค่ะ พอทำกรอบได้เราก็คิดชื่อ blog ไม่ออกอีก หนิงเค้นสมองน้อยๆออกมาได้ที่ ก ก น
มิได้แปลว่ากางเกงในเด้อ เอาแย้ไปไว้ในกางเกงในคงไม่ได้ล่ะค่ะ กร๊ากก

เบื้องหลังความสำเร็จกิ้งก่าสุมหัว

ning  แอม กิ้งก่าหายไปรึยัง
แอม   ยังค่ะ
ning แอมเอาตัวที่สามชิมิเค้าเอาตัวที่สองนะ แอม   เอาตัวที่1ดีก่า ยาวดี

ning มันตรงเกินไป

ตรง และ แหลมยาว แอม หนิงตั้งชื่อบลอคอะไรเค้าคิดไม่ออก
ning กิ้งก่าสอง ก๊าก

ning

แอมเค้า เจอตุ๊กแกอีกตัวเอามะ
แอม

ning

ไม่เห็นดี ด้วย รึ
แอม เค้ากลัวในกัดกะน้องก่า
ning

คงไม่หรอกมั้ง
แอม เหรอ

ning ทำไมเค้าเจอของแปลกเยอะจังลาง ร้าย

แต่เช้าเยย
แอม

ning แอมชื่อบล็อคอะไร
แอม

ก.ก.ก.
ning โครตสร้างสรร เลย

แอม มากๆ เค้าโคตรภูมิใจ

ning ทำให้XXXด้วยดีไหมอ่ะ
(XXXอยากนึกชื่อใครก็ใส่ไปค่ะ)
แอม ให้ตัวที่ 1

ยาวเรียวแหลม
ning ว้าย

กรี้ดดดดดดดดดด
แอม

วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!! ning กว้างทะหร่ายเหรอ วี๊ดดดดด
แอม

18 วี้ดดดดดดดดดดดดดดด!! ning โอ้ยทำไมเราลามกวะ
แอม เอ่อพูดถึงยาวๆ ตอนเค้าเรียนม.6 เพื่อนเค้าอ่ะเอากระดาษคล้ายๆไม้บันทัดมาเล่น วัดหน้ากันแล้วมาวัดหน้าเค้าอ่ะ แล้วบอกว่า
แอมมืงโคตรยาวเกินมาตราฐาน

เค้าก็งง
ning

ก๊าก
แอม คือกระดาษนั่นแถมมาจากถุงยางใช้วัดความยาวไอ้นั่น
ning ทำไมมันมาวัดหน้าแกอ่ะโอ่ย เค้าขำ ก๊าก

แอม เค้าหน้ายาว

พยายามไม่คิดนะเนี่ยไม่ถือสาแต่โดนวัดกันทุกคนเยยนะฮิตมากเลยในห้อง ตอนหลังเค้าเลยเอามั่ง

เค้าว่า
เบอร์รองเท้าผู้ชายหาร2=ความยาวไอ้นั่น
ning ก๊าก

แอม เลยคำนวณให้ทั้งห้องเลย 55+
ning ก๊าก

โอ้ยปวดท้อง
แอม อุ๊ยพอเถอะ
แอม

แอม เครียด(เหอ)
ning แอมเค้าหัวเราะจนตดจาแพลม ก๊าก
แอม

งั้นรีบหยุด
ning

ก๊าก โอ้ย
แอม

แน่ะไม่หยุดอีก เค้าอัพละนะหนิงอัพยัง
ning แอมคะ

เค้ากลิ้งเอาหัวไปโขกแก้วน้ำ แอม

ning เฮงซวย

ครายเอามาวางที่หัวนอนเค้าวะ
แอม

ning โป๊ก เยยอ่ะ

ning ชื่อบล็อกเค้าลงตัวที่ ก ก น
แอม

แอม กิ๊งก่านะเหรอ
ning ค่ะ ก ก น กิ้งก่าหนิง
แอม

งั้นเค้าก็ ก๊ากเปลี่ยนก่อง
ning โอ้ย กิ้งก่ากบก๊ากกินกิงก่ากินแกงกบ
แอม   -*-
แอม   กิ้งก่าเราน่าตาดีนะ
ning  ใช่ ดีก่าที่คิด
ning แอมหาเพลงมาให้น้องกิ้งก่าด้วยนะคะ
แอม ปังย่า เพลงไยดีอ่า
ning อันนี้แอมถนัดกว่าหนิง ยกให้ไปรับผิดชอบกิ้งก่าของเทศกาล
แอม เด๋วขอไปคิดก่อนนะ อิอิ เด๋วมา

.

เกลียดตัวเองจังว่ะ

สะเดาน้ำปลาหวาน

:: สะเดาน้ำปลาหวาน ::
:: วิธีทำ :: ::น้ำปลาหวาน ::
มะขามเปียก น้ำปลา น้ำตาลปี๊ป เคี่ยวรวมกัน ชิมรสเอาเองนะ หวานนำ เปรี้ยวตาม หอมแดงซอยทอดกรอบ พริกแห้งทอดโรยหน้า
ขอต่อนิดค่ะ น้ำปลาหวานที่เหลืออย่าทิ้งนะคะ เช้าอีกวันทอดดาวไข่กรอบๆค่ะ เอาน้ำปลาหวานราด เราก็จะได้มื้อเช้าง่ายๆในวันรีบเร่งค่ะ หนิงเรียกจานนี้ว่า "ไข่ลูกสะใภ้" อย่าลืมผักชีโรยหน้าด้วยนะคะ	ข้าวหุงหม้อดิน

:: ไก่อบฟาง ::

:: ไก่อบฟาง ::


::เครื่องปรุง:: ไก่บ้าน 1 ตัว กระเทียม รากผักชี พริกไทย เกลือ ซีอิ๊วขาว	::วิธีทำ:: โขลกทุกอย่างรวมกัน หมักให้ทั่วๆตัวไก่ยัดตรงไหนได้ยัดไปเลย หมักไว้ 1 คืน
::ถึงเวลาฌาปนกิจไก่แล้ว :: อุปกรณ์หลักที่สำคัญมีสองอย่างค่ะ คือปี๊ป กับ ฟาง ค่อยๆสุมไฟรอบๆปี๊ปนะคะ จับเวลาจากขนาดของไก่ค่ะ (กะเอาเอง)

เรื่องควายควาย

นานแล้วนะที่ฉันไม่ได้เขียนจดหมายถึงแกไอ้กล้า เวลาผ่านไปเร็วมากเลยนะแปปเดียวจะสองปีแล้ว
เราคุยกันครั้งสุดท้ายก็งานแต่งแกนะ มีไอ้ตัวเล็กรึยัง วันหยุดที่จะถึงนี้จะมาสุโขทัยกันหรือเปล่า
ถ้ามาแกย่ำรถเลยมาทางนี้หน่อยได้ไหมคิดถึงแกว่ะ

เมื่อวันเสาร์ฉันไม่สบายอีกแล้ว ลมเดียวดายพัดโรคใจเสาะมาเป็นอาการแทรกซ้อน
เก๋ไหมแก ฉันยังคงความเวอร์ไว้มากเหมือนเดิม กลับบ้านทั้งทีฉันจึงได้แค่นอนกับนั่งเกยคาง
ที่หน้าต่างห้องนอนฟังเสียงใบไม้ร่วงจากต้น หนังสือก็ไม่มีใจอยากจะหยิบมาอ่าน
แกต้นไม้เริ่มเปลี่ยนสีแล้ว ฤดูป่าเปลี่ยนสีกำลังมาเยือน จำได้ว่าปีที่ขับรถไปน่านสองข้างทางสวยมาก
ป่าดูมีสีสันชวนมอง..
และขณะที่ฉันกำลังอินกับต้นไม้ใบหญ้าอยู่นี้เองมีปีศาจตัวหนึ่งโผล่มากินบรรยากาศของฉันจนหมดสิ้น

ปีศาจควาย มีควายตัวหนึ่งมันเข้ามาในบริเวณบ้านฉัน แล้วมันก็กินยอดใบอ่อนของต้นไม้
ฉันคิดไม่ออกว่าจะไล่มันให้ออกไปได้อย่างไร ไล่ควายไม่เป็นอ่ะ
แต่ก็ยังไม่ทันจะได้คิด ก็มีวัวตามเข้ามาอีกสองตัว (คิดว่าคงเป็นลูกสมุนของปีศาจควาย)
พวกมันเริ่มกินทีละต้น ละต้น ฉันก็ได้แต่เต้นผ่างๆที่หน้าต่างบานเดิม
รู้อย่างเดียวว่าทำอะไรสักอย่างเพื่อให้มันออกไปก่อนที่พวกมันจะย่ำท่อน้ำแตก
อย่างแรกที่สมองน้อยๆของฉันคิดออกคือ
เอาก้อนหิน รึไม้เขวี้ยงใส่มัน!!
อย่างที่สอง วิ่งเข้าไปหาพร้อมกับตะโกนดัง ดัง ติต่างว่าเป็นปาล์มมี่
สุดท้ายที่คิดออก คือเปลี่ยนเสื้อผ้า แดงตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วก็วิ่งนำมันไปทางประตูบ้าน
มันก็จะวิ่งตามมาขวิดฉันเอง
ขณะที่คิดไปต่างๆ และยังสรุปวิธีการไล่ไม่ได้นั้น รู้ตัวอีกทีก็กำลังยืนจังก้ามองหน้ามันอยู่ใกล้ๆ
ฉันทำอะไรไม่ถูก ไล่ควายไม่เป็นเว้ย ยืนเป็นไก่ตาแตกอยู่อย่างนั้นแหละ ยืนให้ควายขู่ม้ออออออ
จะบ้าตายน่าสมเพสที่สุด ควายมันก็คงจะคิดในใจมันเหมือนกันนะว่า
"อีนี่โครตจะควายเลยว่ะ"

ยืนดูเชิงกันอยู่พักหนึ่ง จู่ๆมันก็ล้มตัวลงนอนสะอย่างงั้น..ฉันอยากร้องไห้ม๊ากกกกก
สายตาของมันที่เหลือบแลมาทางฉัน ฉันแปลได้ความว่า "อีนี่ยืนถกผ้าถุงอยู่ได้
ไม่เมื่อยรึไงนะควายจริงๆเล้ย...ม้อออออ"
กรี้ดดดดดดด รับสภาพตัวเองไม่ได้ ยืนตั้งนานนะ
แล้วพี่คนที่ตีข้าวอยู่ที่ทุ่งนาข้างๆบ้านแกคงเวทนาฉันว่ะ แกช่วยตะโกนเรียกเจ้าของมันมาจัดการให้
ไม่งั้นคงยืนนิ่งอย่างนั้นจนเย็นแหละแก

สวยหลบให้

เขียนจดหมายรักมาก็มาก
วันนี้จะเขียนเรียงความอีกสักครั้ง
เรียงความวันพ่อ
...
ว่าแต่เรียงความนี่ต้องขึ้นต้นยังไงนะ
แบบนี้คงจะใช้ได้

คุณพ่อของฉันชื่อพิบูลศักดิ์ ละครพล
พ่อเป็นตั้งแต่เป็นช่างศิลป์
ข้าราชการครู ครูอาสาในชนบท
คอลัมนิสต์อิสระ
ก๊อปปี้ไรท์เตอร์ นักเขียน
นักดนตรี บรรณาธิการ เจ้าของสำนักพิมพ์
(หลายอย่างจัง เหนื่อยละนะ!)
แต่ในสายตานักอ่านนั้นพ่อเป็น
“เจ้าชายโรแมนติก”

ซึ่งขอแอบนินทาหน่อยว่าไม่จริงถ้า
"เจ้าชายจอมหงุดหงุด" อ่ะ ใช่เลย..

พ่อจะภูมิใจมากเวลาไปไหนกับลูกสาวแล้วมีคนทักว่า "พี่ปอนมากับน้องสาวเหรอครับ" พ่อจะยิ้มจนแก้มแตกเป็นริ้วๆ และแน่นอนค่ะในชั่วโมงนั้นเราก็ต้องเรียกแกว่า "พี่ปอน" ตามใครๆไป
เรียกจนติดมาทุกวันนี้ ในมือถือก็เมมเบอร์พ่อว่าพี่ปอน เพื่อนๆที่เรียนด้วยกันมาทุกคนก็เรียกพี่ปอน

พ่อเป็นทุกๆอย่างของหยิ่งเลย
พ่อสอนให้รักการอ่าน
พ่อร้องเพลงให้เราฟังตั้งแต่แบเบาะ
จนถึงวันนี้พ่อก็ยังไม่เคยหยุดร้องเพลงสักวัน
พ่อสอนเราเล่นกีต้าร์ สอนให้เราวาดรูป
พ่อมีวิธีสอนแบบของพ่อ
ลูกสาวก็มีวิธีเรียนรู้แบบของเธอเอง

อยากจะเขียน ถึงพ่อเยอะกว่านี้นะ
เพราะไม่เคยเขียนถึงพ่อเลย
งานของพ่อก็จะแอบอ่าน
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
ไม่เขียนละ
พ่อจ๋าหยิ่งรักพ่อนะคะ

"ข้าวใหม่-ปลามัน"

กลับบ้านครั้งนี้มีเรื่องให้ทำมากมาย สนุกมาก
ไม่เหงาเลย บ้านก็สะอาดกว่าเดิมเพราะตำหนิเจ้าคุณแม่ไปว่าคนที่ให้มาทำความสะอาด ไปหาใครมาเพราะทำไม่สะอาดเลย ชั้นหนังสือก็ไม่เช็ดฝุ่น หยิบหนังสือมาอ่านทีก็จามทีหนึ่ง พื้นก็เดินแล้วสากเท้าใช้ไม่ได้ บ่นหลายเรื่องและจบลงที่คำถาม "จ้างเค้ากี่บาทอ่ะแม่"
คือแม่เบิกตังค์มาพันหนึ่ง แล้วด้วยความที่รู้ทันกันแม่จึงรีบบอกว่า "200" เราสวนทันที
"เก็บแบบนี้ห้าสิบบาทยังเสียดายเลยนะ" แม่เดินหนีไปหลังบ้านทิ้งประโยคแก้ตัวไว้ว่า
"มันเลี้ยงลูกน้อย เวลามีไม่เยอะ" เราเดินตามเหมือนตามจับโจรเลย "แล้วไมคราวนี้สะอาดอ่ะ ก็แม่บอกว่า 100 เดียว" แม่ทำเป็นง่วนเก็บของ " ก็คราวนี้มันมีเวลาเข้าใจไหม เฮ้อออ" แล้วแม่ก็ทำโมโหกระฟัดกระเฟียดจากไป

รอบๆบ้านก็คึกคักมาก เพราะเค้ามาลงแขกเกี่ยวข้าวกัน เสร็จจากจัดการดงคะไคร้แห้งตาย ก็ลากเก้าอี้ออกมานั่งพักที่ใต้ร่มต้นหูกวางหน้ากระท่อมดิน สักพักได้ยินเสียงแว่วๆมาจากทุ่งนาหลังบ้าน ทำนองคล้ายๆเพลงอีแซว(ถูกไหมหว่า)
แต่ที่นี่เค้าเรียกซอ (ร้องเป็นคำเมือง) หันไปมองหาเจ้าของเสียงเพลง เดาไม่ถูกว่าเป็นของใครเพราะทุกคนก้มหน้าเกี่ยวข้าวใส่หมวกปีก มีผ้าคลุมหน้ามิดชิด จึงเงี่ยหูฟังต่อ พอจะจับใจความได้บ้าง สักครู่ก็มีเสียงร้องจากทางซ้ายมือเราดังขึ้น แต่คราวนี้เป็นเสียงผู้หญิง
เราล้มตัวนอนที่เก้าอี้ อมยิ้มมองฟ้าผ่านใบหูกวางฟังเค้าซอจีบกันเงียบๆ นึกถึงประโยคที่บอกว่า "ข้าวใหม่ ปลามัน" ยิ้มก็ยิ่งกว้างขึ้น มิน่าล่ะ เสร็จจากฤดูเก็บเกี่ยวงานแต่งงานจึงมากนัก
เคยอ่านหนังสือ "ครัว" เจอเค้าเขียนบอกว่า กินปลาให้อร่อยก็ต้องกินช่วงหลังฤดุเก็บเกี่ยว ช่วงนี้ท้องปลาจะมีมันมาก ยิ่งข้าวใหม่นั้นจะนุ่มและมีกลิ่นหอมกว่าข้าวเก่า คนโบราณนั้นช่างเปรียบเปรยเสียจริง

พักเที่ยงทุกคนก็จะมากินข้าวด้วยกันที่ตูบ(เรียกให้เข้าใจก็ กระท่อมปลายนา)อยากเดินไปดูมากเลยว่าเค้าห่อข้าวกับอะไรมากันบ้าง กินกันได้น่าอร่อยมากเลย พอบ่ายแก่ๆได้ยินเสียงชายคนหนึ่งตะโกนเสียงดังว่า "หยะลาบมาเน้อ" นี่แสดงว่าวันนี้คงจะเกี่ยวข้าวเป็นวันสุดท้าย
"ลาบ"ก็คงจะเอามากินกะเหล้าขาวเลี้ยงขอบใจทุกคนที่มาช่วยลงแขก วิถีของท้องทุ่งก็ยังคงมีความน่ารักไม่คลาย หกโมงกว่าๆเมื่อทุกๆคนต่างแยกย้าย ทุ่งดาวก็สงบลงอีกครั้ง เราก็จัดแจงผสมน้ำอาบ และอาบด้วยความรวดเร็ว เพราะยังระแวงรอบๆว่ายังมีใครหลงเหลืออยู่ไหม (กลัวเค้าเหลืออยู่คนเดียว กร๊ากก)
ทุ่มกว่าเข้านอนพร้อมหนังสือหนึ่งเล่ม แต่อ่านไปได้สี่หน้า ตาก็เริ่มหรี่ลง หรี่ลง เป็นครั้งแรกในรอบปีที่เข้านอนตอนทุ่มกว่า

เช้าวันอาทิตย์ จึงเป็นเช้าที่สดชื่นมากๆ กายพร้อม ใจพร้อม ลุยกับต้นไม้ต่อ
วันนี้ตัดแต่งกิ่ง และกวาดกิ่งไม้แห้งมาเผา เหนื่อยแบบที่ไม่เคยได้สัมผัสมานานมาก สองมือก็บวมพอง โดนเสี้ยนตำเต็มไปหมด ก้มมองมือตัวเอง ลองกำมือดู ปวดมาก คิดในใจอย่างเดียวว่า "เจ็บแบบนี้กูจะแชดได้ไหมวะเนี้ย" ก็แปลกคนทำไมไม่คิดอย่างอื่นก็ไม่เข้าใจตัวเอง

กลับบ้านที่ทำงาน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเราทำอะไรเป็นอันดับแรก ฮ่า..ฮ่า นิ้วยังใช้งานได้ดีเฟ้ย
มีความสุขสุดๆกับอาทิตย์ที่ผ่าน

เรื่องเล่าจากภูเขาหน้าบ้าน

ก ลั บ บ้ า น

เมื่อคืนฉันนั่งผิงไปอาบแสงดาวอุ่นที่ลานหน้าบ้าน
ลมธันวาหนาวเหน็บกว่าอาทิตย์ก่อน
คิ ด ถึ ง เ ธ อ จั ง เ ล ย ค่ ะ

วันนี้มาถึงทุ่งดาวตอนท้องฟ้ายังไม่หมดแสงฉันจึงมีเวลาเก็บของมากขึ้น แต่ก็เหมือนเคยค่ะ
คือเลือกที่จะก่อกองไฟก่อนเป็นอันดับแรกและก็จัดแจงตั้งกาต้มน้ำเอาไว้ผสมน้ำอาบค่ะ
ฉันเร่งมือให้เร็ว ก่อนที่แสงจะหมด
แต่ด้วยความเป็นคนที่มักจะอ้อยอิ่งกับบรรยากาศ จึงทิ้งเวลาให้หมดไปกับ
แสงอ่อน อ่อน ที่ภูเขาหน้าบ้าน
มันสวยจังภาพของภูเขาที่ค่อยๆหลับตา พร้อมกับแสงสุดท้ายที่หน้าบ้านของฉัน

แย่จังค่ะไฟที่กระท่อมดินเปิดไม่ได้ค่ะ แต่แผงโซล่าเซลทำงานเป็นปกติ ฉันจะไปตามใครมาช่วยซ่อมให้ดีนะ

เธอว่างไหมคะ?.....อายจังเลยค่ะ นี่ฉันกำลังจีบเธออีกแล้ว

เช้าวันนี้ฉันตื่นไม่ทันหมอกสีหม่นค่ะ เหลือแค่หมอกบางที่ฉาบทั่วฟ้า ปวดหัว เลยเลือกที่จะนอนฟังเสียงเช้าเดือนธันวาค่อยๆตื่นใต้ผ้าห่มอุ่นเสียเนิ่นนาน

เมื่อคืนฉันชนแก้วกับสายลม
ร้องเพลงกับกองไฟอุ่นจนเกือบตีสอง (นานไปนิด)

สมควรแล้วที่โดนเธอดุ (บ้างเล็กน้อย)

ฉันสัญญาค่ะว่าจะดื่มให้น้อยลง (สัญญารอบที่ร้อย)

ผละจากผ้าห่มอุ่นๆได้ ฉันก็เริ่มสุมไฟอีกครั้ง เช้านี้ฉันชงกาแฟได้กลมกล่อมมากค่ะ รึเพราะแก้วกาแฟที่มีดอกไม้เล็กๆรอบแก้ว ทำข้าวต้มทรงเครื่องทานเป็นมื้อเช้าค่ะ อร่อยมาก เธอจ๋าทานด้วยกันไหมคะ (จะหายโกรธรึยังนะ)

ไม่กวนแล้วค่ะ คิดถึงนะคะ