Profil de NuNingSawatdee JawPhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
ตื่นเต้นเล็กๆเมื่อมะเหมี่ยวจะลงดิน
มะเหมี่ยวเปรี้ยวน่ารัก ที่สุด ชมพู่มะเหมี่ยว ก็เดินทางมาถึงเมืองพะเยาแล้ว
สายน้ำใจและรอยยิ้มจากแดนไกล ทำฉุ่มชื่นฉ่ำหัวใจ
เกินจะหาตัวอักษรใดๆ จะบอกกล่าวได้
............
ผ่อนคลายกันที่ ไอซ์สปา เมื่อคืนเล่นเกมส์รอนุ้งแอม สี่ทุ่มหน่อยๆแอมมาก็ชักชวนกันไปถ่ายรูปเล่นในไอซ์สปา
ลากลุงสิดผู้ชราภาพมากแล้ว มาเล่นปัญญาอ่อนด้วยกันอีก 555+ อารินเป็นตัวละครที่เซ็กซี่มากๆ วิ่งทีนมจะตบโดนหน้าตัวเองสลบ หนิงไม่ค่อยชอบ อารินเท่าไหร่(ความจริงแอบอิจฉาโนตม)แต่อารินก็มีดีที่เสื้อผ้าของเธอนั้นโดยมาก
ซื้อหาจากเงินปัง (ปัง คือเงินที่เราหาได้จากการเล่นเกมส์ เอาไว้ซื้อของต่างๆ)
เริ่มเล่นปังย่าครั้งแรกนั้นก็ไม่เคยจะสะสมปังเอาไว้ซื้อของเลยสักครั้ง ใช้คุกกี้ซื้อตลอด
(คุกกี้ คือเงินที่เราเติมเพื่อซื้อของ รวดเร็วและ ทันใจยิ่งนัก)เพราะตัวละครตัวแรกที่
ใช้นั้น คือหนูคลู เสื้อผ้าของคลูต้องใช้คุกกี้ซื้อหมด เคยเล่นในแมทแล้วก็โดนคนไม่ดี
ว่าให้ว่า "ที่ 1อ่ะมนุษย์คุกกี้" เป็นอะไรที่โดนหยามมาก ก็เลยเชือดนิ่มๆไปว่า
"ขอโทษนะเธอ พอดีว่าที่บ้านเรามีฐานะ ถ้าทำเธออิจฉาก็ขอโทษด้วยไม่ได้ตั้งใจ"
ฮ่าฮ่าๆ สนุกดี ชอบ ชอบ ซาดิสสสส กร๊าก ตบจูบ ตบจูบ
    ส่วนตัวนี้ชื่อแม็ก โดยส่วนตัวแล้วเกลียดแม็ก ไม่ชอบเลยสักนิด แต่มีกิจกรรมหนึ่ง
เล่นแล้วเค้าแจกชุดว่ายน้ำ หนิงกับแอมได้ชุดของแม็ก เราเลยต้องซื้อตัวแม็ก เอามาใส่ชุดฟรีที่เราได้รับมา (เพื่ออะไรวะ?)แล้วพอลองเล่นตัวแม็ก แก็งค์เฟี้ยว-กะ-จิ๊ด ก็ก่อกำเหนิดขึ้น ชื่อแก็งค์แอมเป็นคนตั้ง ตัวแม็กก็เลยมีแค่ชุดฟรีที่ได้รับ ชุดอื่นเค้าก็มีขายแต่พวกเรานั้นจะซื้อหามา
ใส่ไม่ได้ มันไม่ตุง เดี๋ยวผิดสโกแกน
      ทำอยู่-ทำไป
ร่ำไรจึงรักเธอ คอนเสริต์ "ร่ำไร" ผ่านไปสองเดือน ผองเพื่อนในสยามบิตก็ได้นำเทปการแสดงสดนี้มาแบ่งปันให้
คนบ้านนอก(อย่างเหนียวแน่น)ได้ดูดับความกระหาย บรรเทาอาการติดผักชีขั้นรุนแรงบรรเทา
เบาบางลงบ้าง ยังคงอลังการงานสร้างเช่นเคย สนามราชมังฯยังจะปริ
เรานอนจ้องทีวีกับหัวใจที่พองโต และอีกครั้งทีรู้สึกอยากกลับบ้านที่กรุงเทพฯ นอนคิดในใจว่า
ถ้าฉันอยู่กรุงเทพฉันจะซื้อให้ได้บัตรแปดพันเนี้ย คุยกันเรื่องเพลงกับพี่สิด จู่ๆแกก็บอกว่าแกชอบนะ
เคยไปดูคอนเสิร์ต อัสนี-วสันต์ อยู่แถวหน้าสุดปิ๊กได้โยนข้ามหัวแกไปหมดแย่งไม่ได้เลยสักกะอัน
เราจึงบอกแกว่า "พี่ หนูได้ฟาง" แกบอกว่าสุดยอดเลย ยังนึกดีใจที่แกไม่บอกต่อว่า
เอาไปให้ควายในปังย่ากินสิ เพราะหนูจะเก็บไว้นอนดม กร๊ากกก ปล.ทำไมพี่ป้อมตาโบว๋ ขอบตาช้ำเกินจะเยียวยาวะ พี่โต๊ะก็ยังน่ารักที่ยิ้มอายๆของแกเช่นเคยๆ มือกลองนั้น เราก็ยังอยากเอากลับบ้านด้วยทุกๆครั้ง กรี้ดดด ทุกอย่างยังคงเรียกเสียงกรี้ดจากหน้าจอได้ดี โอ้ยเจ็บคอ!ป่วยแบบมีความสุขต่อไป อีกความทรงจำ วาเลนไทม์ปีนี้ หาทุบหัวผู้ชายลากไปเดทด้วยไม่ได้เลยอ่ะ เจอแต่ฟราย กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกสะใจ ร่ำไรเพราะเธอ ผิดแผนไปหมดเมื่อลำไส้อักเสบมาเยือนอีกครั้ง
อดเล่นเกมส์ทั้งวัน เหมือนที่ตั้งใจ ที่ทำได้คือนอนตัวงอ
ดูทีวีทั้งคืนทั้งวันแทน
ทั้งที่มันก็เป็นเรื่องเดิมๆที่เกิดขึ้นประจำๆ แค่ครั้งนี้ดูจะ
สาหัสกว่าครั้งก่อนๆนิดหน่อย เพราะกินยายังไงก็ไม่หาย
ปวดจนนอนไม่ได้ เมื่อคืนถ้านอนไม่ได้อีกอาจได้เป็น
เจ้าภาพเลี้ยงข้ามต้มมื้อดึก จึงตัดสินใจไปคว้า
ยาลดไข้สูง มากระแทกปากสองเม็ด ได้ผลทันตาเห็น
หลับไปสักประมาณ 5 ทุ่ม ตื่นมาอีกทีตี 4
มันก็ยังปวดเหมือนเดิม เฮงซวย
กำลังคิดถึง หัวของต้นปูเลย ในเมื่อยาฝรั่งมันห่วย ลองแผน
ไทยดูเหมือนเวลาทำสเปรซเน่า เน่าม๊ากกกกกจนสติแตก เริ่มถีบโต๊ะ ทุบโต๊ะและเริ่มด่าหมา
ป๋าจะเดินมาตีกะบาลเบาๆแล้วบอกว่า "จะโมโหทำไม เก็บให้หมดแล้วเปิดใหม่ทีละหน้า ก็แค่นั้นเอง"
(ความจริงคงไม่เบาแต่ตอนนั้นกำลังโมโหเลยไม่เจ็บ)
ไม่รู้ว่ามันจะเกี่ยวกันไหม เป็นแค่คำพูดง่ายๆไม่ต้องบาลี
ไม่ต้องสมาธิแก่กล้า มันได้ผลเกินคาด
ทั้งที่คนบอกเองก็เล่นสเปรซไม่เป็นเลยสักนิด ฮ่าฮ่าๆ
15.00
ป๋าที่ขับรถไปเอาหัวต้นปูเลยได้กลับมาแล้ว และได้พูดขึ้นว่า
"ต้นมะม่วง ต่อให้ตัดตาแอบเปิ้ลมาติดเค้าก็ไม่เรียกว่า
ต้นมะเปิ้ลหรอก ยังไงก็มะม่วงวันยังค่ำ
วันหนึ่งอั้มจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม หึหึ" ไม่มาทั้งใจ ต้องหมั่นเก็บ
Weeds
เพลงของฉัน  กร๊ากกกกกกกกกที่สุด ตุ๊กแกก็ได้แช่อิ่ม แล้ว
ความจริงก็แค่อยากให้มันใช่เมืองพะเยา
>"<
ลบ ลบ เขิน
แล้วจะโทรหานะคะ
ถึงเธอ
"อะไรอะไร"
ตึ้ง ตึง ตึง ตึ่ง ตะลึง ตึง ตึง
"บอม" โมบาย
|
|
|
