วันนี้ทำกรอบสวย 555+
เมื่อวันศุกร์อารมณ์เหนอะหนะอยู่หน้าคอม
ตาปรือ แสบตา จากอาการนอนไม่หลับ นั่งจ้องหน้ากับเอ็ม คาดว่าสติได้ขาดสบั้นไปแล้ว
ใจหนึ่งคิดอยากจะไปนอนแช่แอร์กลิ้งคว่ำกลิ้งหงายอ่านหนังสือที่หยิบยืมจากอาจารย์เอ๋ต่อสักหน่อย
แต่อีกใจกระโดดเข้าไปอยู่ในปังย่า แต่เมื่อวัดความอยากเสร็จสรรพแล้วอยากเล่นเกมส์มากกว่า
จึงเปิดเพลงเร้าอารมณ์สักหน่อย
ครู่เดียวต้นก็โผล่มาทักทาย "หวัดดีหนิง ทำอะไรอยู่ครับ" จึงตอบต้นว่า "นั่งฟังเพลงอยู่ค่ะ" ต้นจึงถามต่อว่า
"เพลงรักเหรอครับ เพราะนะมันโดนดี หนิงฟังนี่...แบร่ๆๆๆๆๆๆๆๆ สิ" ไอ้ที่แบร่ๆคือต้นพูดอะไรก็ไม่รู้ ไม่รู้เรื่อง มันยาวเกินสติจะรับได้ 
จึงบอกต้นไปว่า "เราฟังเพลงไอ้เหี้ยอยู่"
ต้นเงียบไปประเดี๋ยวจึงถามกลับมาว่า "หนิงด่าต้นป่าวครับ" ขี้เกียจอธิบาย ไม่ชอบจึงส่งเพลงไอ้เหี้ยให้ต้นสะให้รู้แล้วรู้แรดกันไป ต้นรับไปฟังก็ถามอีกว่า "ชอบดิบๆเหรอครับ" เอ่อ..ขี้เกียจตอบว่ะต้น ไม่มีอารมณ์จะคุยอ่ะ...
แต่ก็ถนอมน้ำใจต้นจึงบอกว่า "เพลงอีดอกก็มีนะเอามะ" ต้นเงียบไปอีก น่าสงสารว่ะ 
จะเข้าใจรึไม่เข้าใจก็ช่างเถอะ
อารมณ์ขณะนี้กำลังเข้าเทรนภาวะโลกร้อนอยู่ คุยนานไปอาจไม่สู้ดีนัก พี่น้องผองเพื่อนได้รับไปคนละเพลง สองเพลง ได้มาจากสยามบิตเจ้าเก่า
ดูดมาเก็บไว้บำบัดอาการเบลอ
อาการเครียด และอาการเมาค้าง งุ่นง่าน งุงิ

เอามาฝาก 3 เพลง
เผื่อบางคนที่หาทางออกให้อารมณ์ตัวเองไม่เจอเหมือนเรา

เมื่อวานเข้าเกมส์ตั้งแต่ก่อนเที่ยง
ช่วงเช้าฝึกสปินมั่วๆกันไป
บ่ายๆไปล่าถ้วยจนถึง 6 โมงกว่าๆ
หัวค่ำถึงเที่ยงคืนไล่อัดเกรียนในปังย่ากับพี่สิดเป็นที่สบายอารมณ์ด้วยกันทั้งสองคน

นุ้งแอมติดภาระกิจกู้ชาติไม่สามารถมา
จอยได้นานเหมือนเคย
จึงพลาดโอกาสฆ่าเกรียนไปอย่างน่าเสียดาย
ช่วงนี้ปิดเทอมใหญ่
เกรียนจึงมีมาเพ่นพล่านมากกว่าปกติ เกรียนตัวแรกที่เจอ เผชิญหน้าเพียงคนเดียวลำพัง เป็นเกรียนมาดนิ่ม ไม่หยาบคาย แต่คงความเป็นเกรียนไว้ได้น่ารัก พยายามขอนั่นขอนี่ไปเรื่อยๆ เกรียนตัวนี้พอให้อภัยได้
สี่ทุ่มกว่า กรึ่มได้ที่กับพี่สิดสองคน
กำลังสนุกกับการเล่นทีม
(ฮ่าฮ่าๆเราเล่นเข้าขากันได้ดีมากบ้าทั้งคู่) เกรียนตัวที่ 2 โผล่มา พกหมากับความผยองมาเต็มสนาม หนิงตีไม้แรกพลาด
พี่สิดก็พลาด มันพูดว่า "โถ่ที่แท้ก็หมู"(ต๊ายตาย ช่วงนี้กูเกลียดคำว่าหมูมาก)ไอ้ห่านี่วอนโดนจุดพอดี อ่านปั๊ปนั่งหัวเราะที่หน้าจอ คิดในใจว่า ไอ้สาดกูจะต้อนมึงจนตายคาหลุมสุดท้ายเลยคอยดู
พี่สิดเองก็คงนั่งกระหยิ่มยิ้มย่องเหมือนกันกับเรา เพราะหลุมต่อๆไปเราอัดกันโครมๆ ไม่มีปราณีปราศัยเกรียนอีกต่อไป
เกลียดจังไอ้พวกนี้ ป๋าบอยที่นั่งโต๊ะข้างๆก็หันมาบอกว่า "เมื่อเช้าก็เจอตัวหนึ่งทำเก่ง เลยปินลม 9 ให้ดูสะม่าง" ป๋าเป็นหนักกว่าเราอีก ใส่อารมณ์น่าดู จบหลุมที่ 6 มันออกจากห้องแทบไม่ทัน นั่งหัวเราะกลิ้งกับพี่สิดด้วยความสาแก่ใจ
พอคู่ใหม่มา เวรกรรมนี่โครตเกรียนเลย 
ไม้แรกเรายิงโทพลาด มันก็บอกว่า "ว่าแล้วต้องแป้ก" ตาคู่เล่นของมันยิง เค้ายิงพลาดมันก็พูดเหมือนเดิม พูดอยู่นั่นแหละ ชักจะเริ่มหงุดหงิดจึงบอกมันว่า "ไม่มีคำที่ดีๆกว่านี้แล้วเหรอ" พอมันยิงก็เลยบอกมันว่า "แป้กสะ แล้วไปแคะหมาออกจากปากบ้างนะ"
พี่สิดพยายามห้าม "เฮ้ยเพียวอย่าเดี๋ยวมันออก ไม่มีคนเล่น" พี่สิดพูดยังไม่ทันจบ มันออกจากเกมส์ไปเลย 555สะใจ "นั่นไปจริงด้วย เพียวน่ากลัวว่ะ" พี่สิดบอก ก็มันมีหมาเต็มปากจะไปเล่นกับมันทำไม กร๊าก ออกจากเกมส์เกือบเที่ยงคืน เข้านอนด้วยความสุขใจ
งานการไม่ต้องทำกันกู เล่นเข้าไป
เล่นให้ตายเลย