Windows LiveWindows Live™
 
 
Profil de NuNingSawatdee JawPhotosBlogListesPlus Outils Aide

Blog

    ไอติมทอด



    -I-tem-tod-
        เตรียมก่อนลุย  ไอติม-ขนมปังตัดขอบ-แผ่นฟรอยด์
        วิธีทำ       ทำตามรูปเลยค่ะ ไม่กลมก็กินได้ 
                   ห่อเรียบร้อยนำไปแช่ตู้เย็นสัก 20 นาทีก็นำมาทอดได้
        วิธีทอด      ใช้น้ำมันใหม่นะคะ ไอติมทอดกลิ่นปลาทูคงไม่โอเค 
                   เทน้ำมันกะเอาพอให้ท่วมไอติม 
                   ใช้ไฟกลางค่ะ ทอดจนขนมปังเหลืองนะ
    30 avril 13:13 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (8) | Lien permanent | Ajouter au blog | อาหารและเครื่องดื่ม

    ถึงเธอ

    เธอจ๋า..

    เช้านี้กลิ่นฝนของคืนวานยังไม่จางจากสายลม
    ลมเย็นๆ ที่พัดเอื่อยเข้ามาทางหน้าบ้านดูจะมีชีวิตชีวา ฉันไม่ได้คิดไปเองนะคะ 
    แต่..เพียงไม่กี่วันโลกช่างแตกต่างกันได้มากมาย
    เหมือนรักของเรา ..
    เหมือน..เธอ คนรักของฉัน
    เธอคือฤดูกาล เขินจังค่ะ

    ............
    นั่งเพ้อเจ้อถึงเธอแต่เช้าอีกแล้ว
    จะแตกต่างจากเช้าของเดือนที่ผ่านไปบ้างก็ตรงที่..หัวใจฉันมันพองโตจัง
    กาแฟของเช้านี้ก็เปื้อนยิ้ม
    จนแก้มฉันมอมแมม

    มาเช็ดให้หน่อยสิ
    นี่ฉันกำลังจีบเธออีกแล้ว รึเปล่านะ?

                      คิดถึงจังค่ะ
    30 avril 10:52 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (5) | Lien permanent | Ajouter au blog | จดหมายที่ไม่ได้ส่ง

    ฉีดยาๆ จับเธอฉีดยา

    เมื่อวานขึ้นนอนเร็วมาก ไม่มีอารมณ์เล่นเกมส์ แต่ก็ใช่ได้หมายความว่าไม่เล่น เข้าไปเล่นแต่ไม่มีสมาธิในการเล่น พลาดซ้ำไปซ้ำมา พัตระยะ7หลาก็ไม่ลง ยิงโทลมตรงก็ไม่ลง ไอหย๋า!หัวใจไม่อยู่กับร่องกับรอย หัวใจอ่อนแอลงอีกครั้ง กราฟหัวใจไหวๆพุ่งทะลุเพดาน ดัชนีดาวน์โจนแตกกระซ่านกระเซ็น ใจหาย ใจลอย ใจละลาย ใจสะออน ใจบอกว่าชอบเธอ คิดถึงเธอ เว้ยยย..อารมณ์เองก็อยู่ในขั้นวิกฤต คล้ายๆท้องอืด ตุ้ยตุ๋ย ตดไม่ออก


    รบกวนช่วยตามหมอให้ทีค่ะ
    29 avril 09:06 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (4) | Lien permanent | Ajouter au blog | เรื่องเล่าของเจ้าดอกไม้

    เรื่องของเมื่อวาน

    หลังจากที่เราโดนปิ้งจนไหม้เรียบร้อยแล้ว เมื่อคืนฝนก็ตกลงมาจนได้ ดีใจจัง
    นุ้งแอมติดละครทีวีจัด ไล่ไปตั้งแต่อีเย็น ยัน เรไรลูกสาวป่า ไม่มีเวลาให้เค้าเลยเสียใจ
    ลุงสิดโดนเก็บกรุไปเบตงอีกแล้ว ฉมนะหน้า ฮ่าฮ่าๆ
    ใครมันไปสั่งสอนไอ้ต็อบให้เรียกเราว่าป้าวะเล่นเกมส์กะต็อบขายไม่ออกเลยฉ้าน อย่าให้รู้นะว่าใครสั่งสอนน้องมัน แม่จะฆ่าทิ้งสะ แสรดเว้ย!
    ช็อตยุงที่กัดเราจนท้องป่องได้1ตัว ดีใจจัง เอามาวางไว้ที่หนังสือทำงาน บรรจงเด็ดปีกออกเหมือนเคย นั่งมอง...รอดูจนมันฟื้นขึ้นมา บ้าไปแระกรู
    คัดรายชื่ออุตรดิตถ์ออกวันนี้ ดีจังแต่ยังขี้เกียจไม่หาย ท่องไว้ลูก เงิน เงิน เงิน เงิน
    28 avril 10:04 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (5) | Lien permanent | Ajouter au blog | เรื่องเล่าของเจ้าดอกไม้

    กรอบเลื่อนแบบง่ายๆ


    img229/1813/banner011bk4.jpg

    นี่เป็นโค้ดกรอบเลื่อนแบบง่ายๆนะคะ
    ตรงที่เป็นตัวสีเขียวแก้ไขได้ตามใจเลยนะคะ ทั้งขนาด และก็สี
    ทุกอย่างปรับขนาดได้ตามใจเลยนะคะ

    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width=350 bgColor=#000000 border=0>
    <TBODY>
    <TR>
    <TD align=middle><BR>
    <TABLE style="BORDER-RIGHT: #cccccc 1px solid; BORDER-TOP: #cccccc 1px solid; BORDER-LEFT: #cccccc 1px solid; BORDER-BOTTOM: #cccccc 1px solid" height=224 cellSpacing=0 cellPadding=0 width=300>
    <TBODY>
    <TR>
    <TD><A onclick="return fitsInWindow();"><IMG title="Click to visit ImageShack for Image Hosting!" onclick=scaleImg() alt=img229/1813/banner011bk4.jpg src="    http://img229.imageshack.us/img229/1813/banner011bk4.jpg"></A></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR>
    <TR>
    <TD align=middle>
    <DIV style="SCROLLBAR-FACE-COLOR: #000000; OVERFLOW-X: hidden; SCROLLBAR-HIGHLIGHT-COLOR: white; OVERFLOW: scroll; WIDTH: 294px; SCROLLBAR-SHADOW-COLOR: #d7e3bc; SCROLLBAR-3DLIGHT-COLOR: black; SCROLLBAR-ARROW-COLOR: #d7e3bc; SCROLLBAR-DARKSHADOW-COLOR: black; HEIGHT: 65px"></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV>
    28 avril 09:40 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (1) | Lien permanent | Ajouter au blog | กรอบของหนิง

    สลัดโคสลอส์

     


    คิดถึงสลัดKFCแบบเดิมๆจังค่ะ แต่เค้าไม่ขายแล้ว เลยทำเองสะเลย หุหุ ลุยกันเลยนะ
    เตรียมผัก
    กะหล่ำปลี+แครอท+หอมใหญ่+ข้าวโพด
    มายองเนส
    วิธีทำ
    ไม่อยากบอกเลย ง่ายเกินไป
    สับๆๆๆๆๆ แล้วพามันไปนัวเนียกับมายองเนสกันในชามอ่าง
    ปล.ถ้าจะให้เหมือนKFCเป๊ะๆ เอาไปแช่ตู้เย็นก่อนค่ะ สัก 20 นาทีค่อยโซ้ยนะ
    ขอบคุณ คุณเตย-นุ้งแอม-ค่ะที่สะกดคำให้ 555+(หนิงไม่มั่น TQT)
    27 avril 16:31 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (6) | Lien permanent | Ajouter au blog | อาหารและเครื่องดื่ม

    วันสุขใจ

    วันนี้มาเอียงคอพร้อมๆกันนะ 55
    *วันนี้อารมณ์ดี คาดว่าอารมณ์นี้ได้มาจากการนอน นอน และก็นอน เมื่อวานหนิงตื่นมา 7 โมงครึ่งค่ะ ยังไม่ลืมตาดีเลยมือก็ควานหารีโมททีวีกดเปิดช่อง7 มันเป็นกิจวัตรของหนิงนะที่ต้องตื่นมาดูละครจักรๆวงค์ๆทุกวันเสาร์-อาทิตย์ค่ะใครจะว่าเชยก็ไม่สนค่ะ แต่ใครว่าแปลกล่ะขอเถียง มันจะแปลกกว่าไหมคะหนิงรู้ว่า ใครเป็นผู้ให้กำเหนิดโดเรมอน
    แต่กลับไม่รู้ว่าทำไมขวานฟ้าจึงหน้าดำ รึเขยทั้งหกทำไมจมูกกับหูแหว่ง 555+ว่าจะไม่บ่นแล้วเชียว ขอนิดหนึ่ง คนไทยนี่คะ เรื่องสังข์ทอง ติดใจพระเอกค่ะ ขี้อาย..ตอนเด็กก็ซ่อนในหอย พอโตก็เอารูปเงาะมาสวมอีก เรื่องของเรื่องคือชอบผู้ชายขี้อายค่ะ
    ชอบมั่กๆ ย้อนกลับไปอ่านอีกครั้งค่ะ อ่านดีๆค่ะ ขี้อาย ไม่ใช่ ขี้เอา นะคะ
    เพราะช่วงหลังๆนี้โดนกล่าวร้ายว่าโหด ว่าทะลึ่ง ซึ่งมันไม่จริง!
    สะเทือนหัวใจหญิงสาวสวย น่ารัก อ่อนโยน อ่อนหวานอย่างแรงค่ะ
    ต๊ายยย ..ติดลมบนสะแล้ว ว่าจะเขียนนิดเดียวร่ายยาวเลยเรา งั้นมาต่อให้ติดกับเรื่องราวของอารมณ์ต่อดีกว่า พอสังข์ทองจบแล้ว แน่นอนว่าต้องต่อด้วยซีรี่ย์เกาหลี แม้ว่าจะดูดมาดูจนจบแล้วก็ดูได้อีกค่ะ สามารถไหมคะ? จากนั้นก็ลุกจากเตียงแบบอิดออดไปจัดการตัวเอง และรวดล้างห้องน้ำไปด้วยเลยทีเดียว แต่มันไม่หยุดแค่นี้สิคะมันลามไปเก็บห้องนอน
    ห้องแต่งตัว ชั้นลอย ลามไปทั้งบ้าน หนิงเป็นโรคที่หยิบจับอะไรแล้วมันจะลามไปเรื่อยๆอ่ะค่ะ แต่ไม่ได้ทำคนเดียวนะคะ มีผู้ช่วยค่ะ 3 คน แต่ละคนหน้าหงิกมาก ซึ่งอาการแบบนี้ของคนอื่น จะทำให้หนิงยิ่งเป็นสุขใจค่ะ มีความสุข คริๆ.. ภาระกิจเสร็จสิ้นตอน4โมงกว่าๆค่ะ ป๋าซื้อก๋วยเตี๋ยวมาเติมพลังงานส่วนที่หายไปให้ พอเติมพลังเสร็จก็ขึ้นไปเป็นนางห้องเหมือนเดิม นอนกลิ้งไปมาจนหลับค่ะ ตื่นมาอีกที 1ทุ่มนิดๆ วันนี้แม่ไม่อยู่ค่ะ แม่ไปเลี้ยงนกตั้งแต่วันศุกร์แล้วยังไม่กลับมา ป๋าก็พาออกไปที่ร้านข้าวต้ม กลับมาเปิด"โนดาเมะ"แผ่นที่4ดู ร่วงไปสัก5ทุ่มกว่าๆ
     วันนี้จึงอารมณ์ดีค่ะคาดว่าอารมณ์นี้ได้มาจากการนอน นอน และก็นอน เมื่อวานหนิงตื่นมา 7 โมงครึ่งค่ะ ยังไม่ลืมตาดีเลยมือก็ควานหารีโมททีวีกดเปิดช่อง7 มันเป็นกิจวัตรของหนิงนะที่ต้องตื่นมาดูละครจักรๆวงค์ๆทุกวันเสาร์-อาทิตย์ค่ะ*
    27 avril 13:04 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (5) | Lien permanent | Ajouter au blog | เรื่องเล่าของเจ้าดอกไม้

    กรอบเลื่อน

    พิมพ์ข้อความ

    <TABLE height=431 cellSpacing=0 cellPadding=0 width=550 align=center background=http://img80.imageshack.us/img80/7659/114rr9.jpg>
    <TBODY>
    <TR>
            <TD width=27 height=65></TD>
            <TD width=400 height=65></TD>
            <TD width=123 height=65></TD>
    </TR>
    <TR>
            <TD width=27 height=150></TD>
            <TD width=400 height=150>
                    <DIV style="WIDTH: 100%; HEIGHT: 100%; OVERFLOW: auto;
                    SCROLLBAR-FACE-COLOR: #ffffff;
                    SCROLLBAR-HIGHLIGHT-COLOR: #ffffff;                
                    SCROLLBAR-SHADOW-COLOR: #ffFFFF;
                    SCROLLBAR-3DLIGHT-COLOR: #ffFFFF;
                    SCROLLBAR-ARROW-COLOR: #87CEFA;
                    SCROLLBAR-DARKSHADOW-COLOR: #ffffff">
                               <P align=left>พิมพ์ข้อความ</P>
                    </DIV>
            </TD>
            <TD width=123 height=150></TD>
    </TR>
    <TR>
            <TD width=27 height=216></TD>
            <TD width=400 height=216></TD>
            <TD width=123 height=216></TD>
    </TR>
    </TBODY>
    </TABLE>


    พิมพ์ข้อความ

    <TABLE height=528 cellSpacing=0 cellPadding=0 width=550 align=center background=http://img80.imageshack.us/img80/2126/112mr8.jpg>
    <TBODY>
    <TR>
            <TD width=54 height=370></TD>
            <TD width=441 height=370></TD>
            <TD width=55 height=370></TD>
    </TR>
    <TR>
            <TD width=54 height=120></TD>
            <TD width=441 height=120>
                    <DIV style="WIDTH: 100%; HEIGHT: 100%; OVERFLOW: auto;
                    SCROLLBAR-FACE-COLOR: #ffffff;
                    SCROLLBAR-HIGHLIGHT-COLOR: #ffffff;                
                    SCROLLBAR-SHADOW-COLOR: #ffFFFF;
                    SCROLLBAR-3DLIGHT-COLOR: #ffFFFF;
                    SCROLLBAR-ARROW-COLOR: #87CEFA;
                    SCROLLBAR-DARKSHADOW-COLOR: #ffffff">
                               <P align=left>พิมพ์ข้อความ</P>
                    </DIV>
            </TD>
            <TD width=55 height=120></TD>
    </TR>
    <TR>
            <TD width=54 height=38></TD>
            <TD width=441 height=38></TD>
            <TD width=55 height=38></TD>
    </TR>
    </TBODY>
    </TABLE>
    25 avril 15:25 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (3) | Lien permanent | Ajouter au blog | กรอบของหนิง

    กรอบเลื่อน

    <TABLE height=439 cellSpacing=0 cellPadding=0 width=550 align=center background=http://img218.imageshack.us/img218/6669/111eg7.jpg>
    <TBODY>
    <TR>
            <TD width=26 height=45></TD>
            <TD width=354 height=45></TD>
            <TD width=170 height=45></TD>
    </TR>
    <TR>
            <TD width=26 height=273></TD>
            <TD width=354 height=273>
                    <DIV style="WIDTH: 100%; HEIGHT: 100%; OVERFLOW: auto;
                    SCROLLBAR-FACE-COLOR: #2E8B57;
                    SCROLLBAR-HIGHLIGHT-COLOR: #ffffff;                
                    SCROLLBAR-SHADOW-COLOR: #006400;
                    SCROLLBAR-3DLIGHT-COLOR: #006400;
                    SCROLLBAR-ARROW-COLOR: #ffffff;
                    SCROLLBAR-DARKSHADOW-COLOR: #ffffff">
                               <P align=right>พิมพ์ข้อความ</P>
                    </DIV>
            </TD>
            <TD width=170 height=273></TD>
    </TR>
    <TR>
            <TD width=26 height=121></TD>
            <TD width=354 height=121></TD>
            <TD width=170 height=121></TD>
    </TR>
    </TBODY>
    </TABLE>


    พิมพ์ข้อความ

    Code
    <TABLE height=428 cellSpacing=0 cellPadding=0 width=550 align=center background=http://img87.imageshack.us/img87/9756/113un8.jpg>
    <TBODY>
    <TR>
    <TD width=133 height=109>
    <TD width=289 height=109>
    <TD width=128 height=109>
    <TR>
    <TD width=133 height=148>
    <TD width=289 height=148>
    <DIV style="SCROLLBAR-FACE-COLOR: #b0e0e6; SCROLLBAR-HIGHLIGHT-COLOR: #ffffff; OVERFLOW: auto; WIDTH: 106.21%; SCROLLBAR-SHADOW-COLOR: #b0e0e6; SCROLLBAR-3DLIGHT-COLOR: #b0e0e6; SCROLLBAR-ARROW-COLOR: #ffffff; SCROLLBAR-DARKSHADOW-COLOR: #ffffff; HEIGHT: 100%">
    <P align=left><FONT color=#000000>พิมพ์ข้อความ</FONT></P></DIV>
    <TD width=128 height=148>
    <TR>
    <TD width=133 height=171>
    <TD width=289 height=171>
    <TD width=128 height=171></TD></TR></TBODY></TABLE>
    25 avril 14:25 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (2) | Lien permanent | Ajouter au blog | กรอบของหนิง

    เรื่องเดิม ที่เพิ่มเติมคือเปลี่ยนคน

    สเปรซอื่นๆเค้าเล่าเรื่อง สเปรซเราเน้นบ่นๆๆๆ
    เมื่อคืนนะดูซีรี่ย์เรื่อง"โนดาเมะ" ดูไปได้ 1 แผ่น แผ่นที่ 2 กำลังจะเริ่มปรากฎว่าร่วงค่ะ หลับไปโดยมิได้ตั้งใจ มองนาฬิกาครั้งสุดท้ายเกือบตี 1 หลับสนิทมากๆ ฝันว่ายุงกัดทั้งคืนเลย ยุงเป็นฝูงๆ
    ขณะที่กำลังฟาดฟันกับยุงอยู่นั้น แล้วเสียงที่เกลียดที่สุดก็ปลุกให้ตื่นตอน 6 โมงเช้า
    "พี่คะนี่น้องเปียนะ วันนี้ใครจะมารับเปียที่หมอชิตคะ"คนงานลงไปบินโทรมาเสียงระส่ำระส่าย สงสัยจะกลัวตกเครื่อง จัดการน้องเปียยังไม่ทันเรียบร้อยเสียงโทรศัพท์อีกเครื่องก็ดังขึ้น แกล้งไม่ได้ยินก่อนเดี๋ยวค่อยโทรกลับ กรรมของเวรอีกสายเสียงร้อนกว่าเดือดเลยก็ว่าได้ "สมัยนะคะทำไมพี่นนท์ไม่รับโทรศัพท์คะ"เลยตัดปัญหาไปด้วยการให้คุณสมัยนั่งแท็กซี่เข้าลาดพร้าว80เอง ล้มตัวลงนอนอีกครั้ง คนเดิมคุณสมัย"ทำไมพี่บอยปิดโทรศัพท์คะ?"ชี้แจงเรียบร้อยคุณต๋องโทรมาอีก
    "ใครจะไปรับลูกชายผมที่หมอชิตพรุ่งนี้ครับ?"
    โอ้ย อยากตาย เคลียร์ๆๆๆ
    หมดอารมณ์นอนเดินลงไปหากาแฟกระแทกปากดีกว่า กำลังจะยกกาแฟจิบมาอีกแล้วเจ้าเดิมคุณสมัย"หนูถึงละนะพี่"เออ เก็บอารมณ์สุดเดชปรับเสียงให้นุ่มสุดชีวิตบอกเธอไปว่า"คุณสมัยคะ พนักงานเค้ามาทำงานกัน 8 โมงครึ่งค่ะ คุณนั่งรอนะคะ พอพนักงานมาคุณก็เดินไปแจ้งเลยค่ะว่ามาเซ็นวีฯงานเย็บผ้านะคะ"หล่อนชวนคุยต่ออีก เข้าใจว่าคงเหงา"แล้ววันนี้หนูจะเจอพี่บอยไหมคะ?"..แบร่ แบร่ๆๆๆ มากมายจัด
    "วันนี้พี่บอยเข้ากรมฯค่ะ ช่วงบ่ายพี่นนท์จะไปดูแลนะคะ"
    เปิดคอมได้สักพัก กาแฟหมดแล้วเริ่มตุ้ยตุ๋ย สระบุรีเพรียกหาแล้ว ข้าศึกกำลังจะบุก แต่เสียงโทรศัพท์ยังไม่ยอมหยุด อั้นไว้ลูก คุยไปเรื่อยๆเหลือบมองนาฬิกาอีกที ว๊าก 9โมง นิดๆแล้ว ไม่รับละจะไปอี้ ข้าศึกมันเรียกทัพหลังมาสมทบแล้ว ศึกการนี้คาดว่าใหญ่หลวงนัก กำลังจะวิ่งเบอร์คุณสมัยโชว์อีก กรี้สส.."พี่คะสัญญาไม่ตรงค่ะ หนูยังไม่เซ็นต์นะ"เว้ย โทรหาไอ้นนท์เมิงเคลียร์ด่วนเพราะเมิงแจ้งผิด เกลียดดดโว้ย เมื่อไหร่จะมีรายละเอียดในชีวิตมากกว่านี้วะ โครตจะเบื่อ คุยกะนนท์รวบรัดกระชับมากๆ
    ต้องไปสู้ศึกก่อนจะเสียกรุงฯแล้ว..แสรดด
    24 avril 17:03 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (6) | Lien permanent | Ajouter au blog | เรื่องเล่าของเจ้าดอกไม้

    ถึง..เธอ

     
    เธอ...ที่คิดถึง
     
    ลมแล้งมาเยือนคราวนี้ หอบน้ำตาและความร้าวรานมาเสียมากมาย
    แดดร้อน ร้อนเผาผิวฉันไหม้เกรียมเหมือนโดนปิ้ง
    ครั้นจะหลบร้อนอยู่แต่ในห้องแอร์ ปากก็ยังจะแห้งแตก
    วันหยุดฉันฆ่าเวลาให้หมดไปกับหนังซีรี่ย์
    จมอยู่หน้าทีวีทั้งวันทั้งคืน
    มันทำให้ฉันไม่ต้องคิดถึงเธอ  ฉันว่านะ...
    แต่..มันไม่จริงเลย เพราะยังแอบคิดถึงอยู่เสมอบ่อยๆ
     
    เธอ..เป็นอย่างไรบ้าง
    อยากกอดเธอจังค่ะ แต่ก็ไม่อยากให้คิดว่าฉันเป็นคนฟูมฟาย
    มันไม่น่าอายที่จะกอด และ คิดถึงกันไม่ใช่เหรอคะ
    เช้านี้ฉันนั่งอ่านข้อความของเธอซ้ำไปมาเสียหลายรอบ
    ดีใจ อยากร้องไห้ปนเป
    ดีใจที่"เรา"ไม่เคยหล่นหายไปในความทรงจำ 
     
                           มากกว่าความคิดถึง
                              ฉันเองค่ะ
     
    23 avril 14:34 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (8) | Lien permanent | Ajouter au blog | จดหมายที่ไม่ได้ส่ง

    บทเพลงเดียวดาย..ของคนเดินทาง


    ไป..ไปให้ไกลสุดฟ้ากว้าง ไปตามเส้นทางของเรา
    จะมีบางคนผ่านมา จะมีบางคนผ่านไป
    แต่ยังมีฉันบนเส้นทางอย่างเดียวดาย
    เธอคงไม่มากับฉันหรอก
    บอกกับแผ่นดินด้วยความเหงาใจ
    ก็ภูผายังทะนง อีกทะเลยังกว้างใหญ่
    ฉันจะไป จะไป แม้เดียวดาย
    คงมีสักวัน ฉันจะมีคนข้างเคียง...
    คงมีสักวัน ฉันจะมีคนร่วมทาง
    แต่ยังมีฉันที่ท่องไป ด้วยดวงใจดวงนี้เอง
    ที่บรรเลง บทเพลงเดียวดาย ของคนเดินทาง
    ใจยังมีเรี่ยวแรงไม่สูญสิ้น
    ดูเถอะ..แผ่นดินไม่เคยเสียใจ
    ก็..ดอกไม้ไม่ช้ำตรม อีกทะเลไม่ร้องไห้
    ฉันจะไป จะไป แม้เดียวดาย..
    คงมีก็แต่ดาว..ที่ส่องทางยามค่ำคืน
    คงมีก็แต่เดือน ที่บางครา..ก็มืดมน
    แหละมีตะวันยามทิวา ส่องเส้นทางอันวกวน
    กับบทเพลงของคนที่เดินทาง เพียงเดียวดาย
      

    23 avril 11:02 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog | เพลง

    มัสมั่นไก่ รอหวานใจมา กลืนแกง

    เย็นวาน ทำแกงที่ดูว่ายากม๊ากกก..แบบง่ายๆค่ะ
    เครื่องปรุงนะจ๊ะ
    1.พริกแกงสำหรับทำข้าวซอยไก่แบบสำเร็จเลย
    2.แน่นอนว่าขาดไม่ได้ คือ"ไก่"ชอบส่วนไหนก็จัดกัน
      มาตามลำบากกันได้เลยค่ะ
    3.มันฝรั่ง (ขอแอบๆแครอทไว้สักนิดนะ อยากผิวสวย)
    4.ปกติแล้วจะใช้กะทิ แต่วันนี้คว้านมจืดคาเนชั่นมา
      แทนค่ะ ไม่อยากยุ่งมาก แนะนำคอฟฟี่เมต ทานได้
      ค่ะหนิงลองแล้ว
    5.ปรุงรสด้วยน้ำปลาดี+น้ำตาล (ชิมตามชอบใจนะ)

    มาเริ่มกันเลย
    - เทนมจืดลงไปตั้งไฟจนเดือดปุดๆค่ะ
    - ตามด้วยเครื่องแกง เคี่ยวไฟกลางจนหอมฉุย
    - โยนไก่+มันฝรั่ง+แครอท ลงไปโครม!
    - น้ำปลา+น้ำตาล
    - เสร็จแล้วค่ะ!เหลือก็แต่รอ รอทุกอย่างมันคลุกเคล้าเข้าเนื้อ เคี่ยวไป ปาดเหงื่อไป หมั่นคนนะคะมันจะติดก้นหม้อเพราะมีมันฝรั่งด้วย
    ช่วงนี้จะเป็นช่วงที่ทรมานใจมากค่ะ เพราะกลิ่นหอมฟุ้งทั่วบ้าน อยู่ชั้น 4 ยังวิ่งลงมาถามว่า สุกรึยังเธอ? (แหมคุยซ้า)
    - พอน้ำงวดลงดูทีท่าว่าเหนอะหนะดีแล้วก็ชิมค่ะ
    - สุดท้ายก็รอหวานใจมากลืนแกง หวังจักให้ใฝ่ฝันหา
      (คืนไหนน้า?..ฮ่าฮ่าๆ) ง่ายไหมคะ?

    22 avril 13:38 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (6) | Lien permanent | Ajouter au blog | อาหารและเครื่องดื่ม

    เจ็บมั๊ย?...เจ็บ

    เมื่อสองวัน โอ๋ถามว่า
    "หนิงคะทำยังไง เราถึงจะลืมได้เร็วๆคะ โอ๋เจ็บจนร้องไห้ไม่ออกเลยค่ะ"
    เรานิ่งที่หน้าจอคอมพ์ไม่รีบร้อนตอบเหมือนที่เคยทำ ไม่รู้จะบอกโอ๋ยังไงดี เพราะที่จริงแล้วหนิงเองก็เป็นคนลืมยาก และชอบแอบคิดถึง ครั้นจะบอกโอ๋ไปว่า หนิงก็เจ็บเหมือนกันค่ะ นั้นก็ยิ่งเหมือนจับมือกันจมลึกในทุกข์
    โชคดีที่คืนก่อนดูอรหันต์ซัมเมอร์
    แม้ว่าจะเป็นคนที่หัวใจอ่อนแอ แต่ก็มีคำตอบที่ดี ดีให้โอ๋ในเย็นนั้น
    หนิงบอกโอ๋ว่า
    "ทุกข์อยู่ที่ไหนก็ดับที่นั่นค่ะโอ๋"
    ป๊าด เจ้าพ่อเจ้าแม่ดูดีมากเลยกรีส
    .."หนิงคะ..โอ๋คิดว่าโอ๋คงทำไม่ได้ค่ะ"อ้าวกรรมแล้วฉันจะต่อยังไงล่ะเนี้ยยย..นึกถึงบทในหนังแล้วเรียบเรียงไปว่า"โอ๋คะพื้นฐานของการใช้ชีวิต คืออยู่อย่างไรให้พ้นทุกข์นะคะ โอ๋ทำได้ค่ะ"นี่แน่ะฟันธงว่าเธอต้องทำได้ ให้ความมั่นใจเต็มเปี่ยม
    แต่..สุดท้ายโอ๋ก็ยังบอกคำเดิมว่าโอ๋ทำไม่ได้ จึงหาเรื่องอื่นสนธนา ถามโอ๋ว่าทำอะไรอยู่คะตอนนี้?"โอ๋ตอบว่า"ฟังเพลงค่ะ" จึงชิงบอกไปอีกว่า"อย่าฟังเพลงรักนะคะโอ๋ มันโดนค่ะ หนิงก็อย่าดูหนังรัก เน้นตลกไว้ก่อน แล้วถ้ายังไม่หาย ไม่ทุเลาไปเล่นเกมส์กันค่ะ ไปด่าเกรียนสักคนสองคนรับรองช่วยได้" แป่ววว..เอาบันทัดฐานตัวเองให้เพื่อนลองทำสะแล้ว แต่มันได้ผลนะ เวลาเครียดๆจากทุกๆเรื่อง สิ่งที่หนิงทำคือไปบ้าในเกมส์ ยิงโทมาฮอก อัดโครมๆ
    แต่ว่า..เมื่อบทสนธนาเราจบลงก็ดูเหมือนว่าโอ๋จะไม่สบายใจขึ้นเลย
    ถูกที่เราต้องใช้เวลา
    แต่เราอย่าให้เวลารักษา
    เราต้องรักษาใจตัวเองก่อน สู้ๆนะ เป็นกำลังใจให้เสมอ และรู้สึกดีที่เราเป็นเพื่อนกัน เฮ้อ...
    22 avril 12:26 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (5) | Lien permanent | Ajouter au blog | ShockingPing Club

    ร้อนเกินไปแล้วนะ

     
    ร้อนนี้ ตบเท้าก้าวเข้าปังกับชุดว่ายน้ำน่ารัก
    บอกกับตัวเองว่าจะไม่เติมคุกกี้อีกต่อไปแล้วเชียว แต่ตะบะแตกก็กระจายจนได้ เมื่อเผลอclickเข้าไปดูชุดว่ายน้ำรับลมร้อนที่หน้าเวปเกมส์ปังย่า น่ารักที่สุดแล้ว โอ้ย...ย
    ทนไม่ได้ ส่งlinkให้แอมทันที (อยากให้แอมทนไม่ได้ด้วย)
    แอมรีบบอกว่า "เค้าไม่ดูนะตัว เดี๋ยวเค้าอยาก" แอมหนิงชินกับลีลาแอมแล้วแหละ อาการอิดออดอ้อนใจหน่ะตัวเค้าเฉยๆใช้กับเค้าไม่ได้ผลหรอก ฮ่าฮ่าๆ "เข้าไปค่ะ!"
    และผลของการเข้าไปดูในวันนั้น วันก่อนเดือดร้อนถึงป๋าที่กำลังเดินซื้อขนมที่โลตัสให้ซื้อบัตรคุกกี้มาฝากด้วย ป๋าบอยนี่ไม่รู้เรื่องเลยซื้อบัตร 399 บาทมาให้ แย่มาก!(แต่ก็รับมา)วันนี้จึงร้อนไปถึงพี่สิดอีกคน ฝากพี่สิดซื้อบัตรพุกก้า 555 บาทให้ แล้วยังห้อยบัตรเติมVIPอีก 49 บาท ยังไม่พอ ด้วยความที่ไม่ได้เติมคุกกี้มาแสนนาน ลืม!เติมไม่เป็น ไหนๆก็ไหนๆแล้วจึงวานพี่สิดเติมให้ด้วยเลยสิ้นเรื่อง ฮ่าฮ่าๆ หนูรักพี่นะ กิ้วๆ

    21 avril 18:44 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (4) | Lien permanent | Ajouter au blog | ShockingPing Club

    เบื่อ! ข้าวมันไก่





    ขออภัย
    -ที่ปักแตงกวาไว้ที่กองหมูสามชั้นให้ได้ทะลึ่ง
    -ที่พิมพ์ผิด
    -ที่ไม่ได้ชวนทานด้วยกันเพราะมันหมดแล้ว
    19 avril 17:24 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (5) | Lien permanent | Ajouter au blog | อาหารและเครื่องดื่ม

    อากาศดีเป็นศรีแก่ปาก

     
    ใส่ อารมณ์ดับร้อน
    สวมผ้าผ่อน หนา หนา
    อากาศร้อนแล้ว นะ
    นอน ห่มผ้าให้ดี

    ประเดี๋ยวจะเป็นหวัด
    อากาศมันบัดสี
    รักมากไปก็ไม่ดี
    เจ็บทีกูเกือบตาย
    nu-ning
    19/4/51
    19 avril 10:41 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (5) | Lien permanent | Ajouter au blog | เรื่องเล่าของเจ้าดอกไม้

    ปิดเทอมหย่ายยย แต่หัวใจยังเตาะแตะ

     

    ปิดเทอมที ก็มีสมาชิกใหม่มาสมัครคลับมากมาย (เวอร์ไปนิด 9 คนเอง)
    เมื่อก่อน(ต้นปีที่แล้ว)มีอยู่ 200 กว่าคน คนล้นคลับจนต้องไล่เตะสมาชิกที่ไม่เล่นแล้วออก เพื่อให้มีที่ว่างสำหรับคนใหม่ๆ
    แต่แล้ว...มีช่วงหนึ่งที่ผู้ก่อตั้ง(ไม่ใช่หัวหน้าคลับ)Sheคลั่ง ไล่เตะลูกคลับออกโดยไม่มีต้นสายปลายเหตุ(ที่จริงมีแต่ไม่บอก)เตะไปทีละคนละคนจนคลับจะร้าง

    ก็เป็นคนงี่เง่าแบบนี้แหละ ใครๆจึงไม่อยากอยู่ใกล้นัก(ยกเว้นบีคลู)
    เพราะไม่ว่าจะเล่นเกมส์ถึงตี4 มันก็ไม่เคยหนีไปไหน จะนอนเฝ้าที่ใต้โต๊ะเสมอ

    บีคลูเป็นหมาพันธุ์ชิสุห์ที่ไปแอบซื้อมา หลังจากที่เจ้าหมาชิสุห์ในบ้าน10กว่าตัวได้ล้มหายตายจากไปทีละตัวจนเกลี้ยงบ้าน เราอาจหาญมากที่กล้าฝ่าฝืนราชองค์การของไทเฮา(แม่)ที่ประกาศก้องบ้านว่า "ห้ามเอามาเลี้ยงอีก!!" ไปขนเจ้าขนปุยพวกนี้เข้าบ้านอีก
    ก่อนเข้าบ้านขับรถวนกว๊านเล่นก่อน 2 รอบเพื่อทำพิธีเรียกเหล่าทวยเทพมาปกปักษ์รักษาชีวิตของตัวเองกับเจ้าหมาที่นอนรับลมเย็นสบายอุราอยู่เบาะข้างๆ
    ถึงบ้าน แม่กำลังกินข้าว พอแกเหลือบเห็นหมาเท่านั้นหล่ะ หน้าก็เริ่มบูดเบี้ยว เหงื่อหนิงเองก็เริ่มตกและมองหาตัวช่วย เห็นไอ้ปูกับหนูซีนั่งเล่นคอมอยู่จึงเรียกมาดูเจ้าหมาน้อย พวกเราหยอกเย้ากับเจ้าหมาพอขวางหูขวางตาแม่ได้สักครู่ หนิงก็อุ้มหมาส่งให้ปูแล้วบอกว่า
    "เอาไปให้แม่ดูดิ มันชื่อบีคลูนะ บีคลู แปลว่า ใจเย็นๆ บอกแม่ด้วยว่าบีคลู บีคลู"

    18 avril 10:29 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (4) | Lien permanent | Ajouter au blog | เรื่องเล่าของเจ้าดอกไม้

    สวัสดี ปี๋ใหม่เมือง



    มีแต่คนตกใจว่าทำไมที่บ้านหนิงเล่นสงกรานต์กันน้าน นาน..ตอบไม่ได้เหมือนกันค่ะ รู้แค่ว่า เริ่มสาดกันตั้งแต่วันที่ 9 จบวันที่ 16 เมษาค่ะ วันแรกเริ่มก็วอร์มอัพกันที่หน้าบ้านตัวเองก่อน และก็แปลกทุกๆบ้านจะเริ่มพร้อมๆกัน หนิงจะเหนื่อยกว่าใครเค้าหน่อยเพราะว่าเป็นคนโลภมาก งานก็ต้องทำ เกมส์ก็ต้องเล่น ไหนจะต้องวิ่งไปส่ายตูดตามจังหวะเพลงที่ป๋ากระหน่ำเปิดลั่นหน้าบ้านอีก เหมือนลิงติดจั่นอ่ะค่ะ วิ่งไป วิ่งมา วันศุกร์ตอนเย็น หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจต่างๆ จึงตั้งใจว่าจะนอนอ่านหนังสือที่หยิบยืมอาจารย์เอ๋มาให้จบจงได้ สำเร็จค่ะ อ่านจนจบหน้าสุดท้ายจบลงตอนเที่ยงคืนกว่าๆ ปรากฎว่าวันเสาร์-วันอาทิตย์เป็นไข้จนลุกไม่ขึ้น อดเล่นน้ำไปสองวัน เศร้ามากแต่สังขารไม่ไหวแล้ว มันต้องการพักผ่อนอย่างแรง
    มานั่งทบทวนดูว่า เป็นเพราะสาเหตุใดกัน จึงไม่สบายได้มากมายเยี่ยงนี้ 
    สรุปได้ว่าเป็นเพราะนอนอ่านหนังสือค่ะเลยไม่สบาย 

    16 avril 16:19 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (6) | Lien permanent | Ajouter au blog | กอดลม~ห่มดาว

    สวัสดีวันยิ้มเปียกปอน

    สวัสดีวันยิ้มเปียกปอน
    (จะเปียกแฉะ ก็น่าเกลียด)
    ช่วงนี้หลายๆคนยิ่งว่า หนิงโหดด้วย ฮ่าฮ่าๆ
    ขอแก้ต่างค่ะ ไม่ได้โหดนะ อีโมข้างล่างมันดูแล้ว
    สาแก่ใจดี เลยเอามาเก็บไว้เท่านั้นเองค่ะ
    หัวใจนั้น ยังคงบอบบางและนุ่มนิ่มเสมอ ฮ่าฮ่าๆ
    ที่จริงเศร้าใจนะ แต่เป็นคนประหลาด ไม่ค่อยแยแส

    ดีใจมากเลยที่คุณเตยชอบกรอบที่หนิงทำให้ เย้ๆ วันศุกร์เมาหัวทิ่มค่ะ แต่ยังคลานขึ้นไปนอนไหว เป็นคนที่ไม่ไปเมานอกบ้านค่ะ นี่เป็นข้อดีของหนิงเลย วันเสาร์กับวันอาทิตย์เป็นไข้นอนโทรมอยู่บนเตียง แต่วันนี้หายแล้ว ซ่าได้เป็นปกติ ที่หน้าบ้านก็กำลังสนุกสนานกับการสาดน้ำโครมๆ อยากเล่นด้วยจัง แต่คงต้องรอแดดลับสักนิดก่อน ตัวยังรุมๆอยู่ พิษไข้ยังไม่ห่างหายไปเสียทีเดียว
    ขอบคุณพี่พี ที่หมั่นโทรหาทุกวันนะคะ
    แต่วันหยุด หนิงจะทิ้งโทรศัพท์ไว้ในเกะค่ะ มันเป็นอะไรที่อยากอยู่ห่างๆมาก เพราะวันทำงาน หนิงต้องนอน กก นอน กอด มันทั้งวันทั้งคืน
    ขอบคุณที่ห่วงหาอาทรค่ะ 
    14 avril 13:05 | Ajouter un commentaire | Lire les commentaires (8) | Lien permanent | Ajouter au blog | กอดลม~ห่มดาว