NuNing's profileSawatdee JawPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    นุ้งนิ้ง ไปกรุงเทพฯ

     

                                                                                                         
    ไปส่งใบตอง น้องเลิฟกลับกรุงเทพฯ ขาไปหลับตลอดทาง
    อาการเก่าๆที่เป็นประจำทุกๆวันรังควาญ เมื่อคืน"หนักไปหน่อย"
    กลับบ้านตีสามกว่า แถมยังเปิดเพลงในรถฟังตั้งแต่ 5 โมงเย็นยันล้างวงโดยไม่ได้สตาร์สเครื่องเลย
    ความจริงจะกลับตั้งแต่ ตี 1 ละ แต่..รถstartไม่ติด หุหุ ดีนั่งดูบอลต่อสะเลย
    แถมยังมีโจ๊กฮาฮาให้ดูเล่นเพลินตาอีก
    ผู้ชายตัวหึกๆห้าคนเข็นรถไปมา ที่ถนนหน้าบ้านโกดัว มีป๋านั่งหัวเราะอยู่ในรถ เพราะแกพยายามบอก
    บรรดา โกทั้งหลายว่า รถออโต้ มันตัดอัตโนมัตเข็นไม่ติด ให้ถอดแบตรถโกมาใส่ แต่โกไม่ยอม ดีมากก
    เข็นไปเลย คนแก่หัวรั้น เข็นกันจนหนื่อยกว่าจะยอมถอดแบตมาเปลี่ยน มิรานยิงไปแล้ว 1 ประตู
    วันนี้ ทั้งรถจึงโทรมกันท้วนหน้า มีใบตองคนเดียวไม่เป็นไร แต่ก็หลับเหมือนกัน

    ถึงกรุงเทพตี 2 นอนที่ห้องใบตอง ห้องที่นี่เค้าดีไซด์ดีมากๆเลย เดินยังไง ยังไงก็ชนกัน
    เช้าอีกวัน ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปตามหน้าที่ เรากะน้องนอนเน่าอยู่บนเตียงทั้งวัน ดูพระนเรศ อีกรอบ
    และหนังของใบตองอีก ไม่ทำไรกันเลย ไม่อาบน้ำด้วย แต่ที่สุดใบตองก็ต้องยอมอาบน้ำ เพราะว่าต้องลงไปรับพิซซ่า
    ชั้นล่าง สองพี่น้องจึงโซ้ยพิซซ่ากันอย่างเมามัน บนเตียง อิ่มได้ไม่นานพี่พัดก็กลับมา

    จึงชวนกันไปหาอะไร อร่อยๆทาน (ที่ไหนก็ไม่รู้) บ้านนอกสุดๆฉ้านนน
    ไม่หนุกเลย กรุงเทพ ร้อนตับแตก เหนอะหนะ เสียเวลาและมีชีวิตอยู่บนถนนอย่างไร้ค่า
    วันหนึ่งๆ หลายชั่วโมง อีกวันก็ไปหาพ่อที่ท่าน้ำนนท์ โห นี่มันแย่กว่าสุขุมวิท 77 อีก ร้อนมากๆ
    อยากกลับบ้านที่สุดเลย คิดถึงเตียงกว้างๆ สงสารน้องจังเลย แต่เมื่อก่อนเราก็อยู่ได้ บ่นไปงั้นแหละ

    ขากลับ ดีใจมากได้แวะบางปลาม้าด้วย ได้กินปลาม้านึ่งบ๊วย ปลาคังผัดฉ่า และกุ้งทอดเกลือที่ร้าน แม่บ๊วย
    ครั้งนี้ ผิดหวังนิดหน่อย รสมือเปลี่ยนไปสะแล้วแม่บ๊วยจ๋า หนักน้ำมันจังเลยเลี่ยนเจ้าค่ะ
    เราซิบบอกพ่อว่า"พ่อคะหนูให้ 70 คะแนนค่ะ" พ่อกระซิบกลับมาว่า "ตอนคิดตังค์นะ มันจะเหลือแค่ 50 "
    จริงด้วย แพงจังเลย พันสองแน่ะ เฮ้อ..ถ้าไม่เลี่ยนจะไม่ว่าสักคำ

    เธอไม่เคยรู้ - คัทลียา แมคอินทอช

    เจอคอร์ดเพลงนี้แล้ว ปรากฏว่า สายสองขาด (ToT) ดีมาก
    ชอบเพลงนี้จังเลย รักเธอนะ รักมากๆเลย แล้วเธอจะรู้ไหมนะ
     
    14 ชายไม่จริงหญิงแ...
     
    เธอไม่เคยรู้ - คัทลียา แมคอินทอช 
     INTRO : C / G / Am / G / F / G ( 2 times )
       C                      Am                 Dm                    G
    รักเธอ    แต่เธอไม่เคยรู้     ฉันรักเธออยู่     มากมายเท่าไร
           C                      Am               Dm                      G
    แค่เพียง    ได้เก็บเธอเอาไว้    ไว้ภายในใจ    ของฉันตลอดมา

    Dm7               Em7              Dm7  G     C
    * อยากบอกเธอในบางครั้ง     แต่ฉันยังคงไม่กล้า
    Em                   F                                       Gsus4/G
    เพราะฉันกลัวจะเสียน้ำตา     และอาจจะสูญเสียเธอไป
              C            Em              E              Am
    ได้ใกล้ชิดกับเธอก็พอ      ได้แค่ขอมีเธอในใจ
    G                  F                   G
    แค่เพียงเธอไม่ร้างไกล     เท่านี้ก็พอ
             C                Em             E                   Am
    ได้แค่เพียงสบตาเท่านั้น      ได้แค่ฝันข้างเดียวเรื่อยไป
    G               Dm               G
    รู้คนเดียวอยู่ทั้งใจ    ว่าฉันรักเธอ    ( และรักตลอดไป )
          C                      Am           Dm                  G
    ห้ามใจเก็บกดอยู่อย่างนั้น     ถึงแม้ว่ามันอัดอั้นเพียงใด
           C                     Am
    ฉันกลัวถ้าบอกเธอออกไป
                      Dm                  G
    แล้วเธอจะเปลี่ยนไม่เหมือนที่ผ่านมา
    ( ซ้ำ * )
    SOLO : C / G / Am / G / F / G / C

    ....

    หนูหนิงลาไปเมานะ สักหลายๆวัน

    พี่ยีกลับมาแล้ว ดีจังที่ยังคงเป็นคนเดิม

    Wiz Wiz

    เราบ้ารึเปล่า( @o?)?
    กระแดะไปลงแข่งสนาม Wiz Wiz ซึ่งเคยเล่นเมื่อปีที่แล้ว
    เล่นประมาณสามครั้ง (╯_╰) สถิติไม่ต้องพูดถึง ลืมมันไปได้เลย
    ปีนี้ก็ลืมไปแล้วว่าเล่นยังไง โทเคิฟก็ยิงไม่เป็น เก็บกรุไปหมดแล้ว
    เฮ้อ...วันนี้ว่าจะซ้อมสักหน่อย ก็ดันเมาค้างอีก (@[]@!!)
    ตากีล่ามันดีเจงๆ
    สองทุ่มมีแมทคลับอีก คงเล่นห่วยเหมือนเดิม
       [] o(︶︿︶)o  เสาร์ทีไรเมาค้างทุกที
    ไปนอนเอาแรงหน่อยดีกว่าฉ้านน

    เฮ้อ..โครตๆเหว

    เหว และ ก็เหว..ววว

    Iหว ไม่สาแก่ใจ เหวเคิฟ เคิฟ อีก แงง

    ของขวัญจากป่า


    ชอบฤดูนี้จังเลย ฤดูป่าชุ่มฝน เมื่ออาทิตย์ที่แล้วแม่กลับมาจากตลาดพร้อมกับเห็ดถอบ 2 ลิตร เราแอบยิ้มในใจ
    "อยากกิน อยากกิน"  เสียงแม่โขกน้ำพริกในครัวเหมือนเสียงจากสวรรค์ น้ำพริกข่าหอมๆกินกับเห็ดถอบต้มเกลือ ยังมีซี่โครงหมูย่างมาร่วมแจม ข้าวเหนียวร้อนๆ เป็นเช้าที่แสนสุขสุดๆเลย บ้านทั้งบ้านเงียบไปชั่วครู่ แม่บอกว่าลิตรละ 120 บาท
    มันเพิ่งออกต้องรีบกิน อาทิตย์หน้าก็จะแก่และกินไม่อร่อย และทุกครั้งเหมือนเป็นธรรมเนียม เมื่ออิ่ม ป๋าก็จะเริ่มพูดว่า
    "คนเรานี่ก็เก่งนะ อยู่ในดิน ยังรู้อีกว่ามันกินได้เหนอะ" ..(-"-) และเราก็ร่วมวงชื่นชมเห็ดไปกับแกด้วย
    เป็นความสุขที่มาจากป่าจึงสมควรได้รับคำสรรเสริญ

    ของขวัญจากป่ายังไม่หมดเพียงเท่านี้ มันคงทยอยเดินทางลงมาให้หลงรสหอมของกลิ่นกรุ่นดินหอมๆ รสชาดของเห็ดป่าหากใครได้ลิ้มรส งืม และมีลิ้นดีๆนะจะรู้ว่า มันไม่เหมือนเห็ดนางฟ้า ที่เพาะขายกันมากมายนะ เห็ดแต่ละอย่างรสชาดแตกต่าง
    เห็ดหูหนู ใหม่ๆที่ขึ้นตามขอนไม้ผุๆหลังบ้าน จะมีกลิ่นหอมของไม้ เห็ดโคนป่า กับเห็ดโคนเพาะ (เห็ดโคนญี่ปุ่น) จึงเทียบกันไม้ได้เลยในเรื่องของรสชาด เห็ดโคนป่า ก้านสูงๆที่ชอบขึ้นตามจอมปลวก แค่ล้างให้สะอาด นำมาย่างไฟอ่อนๆจนเหลืองสวย หอม ฉีกจิ้มกับน้ำปลาดี แค่นี้รสชาดหวานกว่าเนื้อไก่ย่างหลายร้อยเท่านัก
    (^o^)/"แต่เราพิสดารเหมือนเคย จะเอาเห็ดโคนที่ล้างสะอาดมานอนเรียงแถวกัน โรยเกลือป่น โรยพริกไทยดำ ขอเนยเค็มนิดนะ ขูดทั่วๆ เพราะว่าเวลาย่างตรงที่เป็นเนยจะเค็มๆกรอบๆ  คิดๆดูก็เหมือนกำลังปะแป้ง แต่งตัวให้เด็กๆเลยนะ น่ารักดี ไอ้ไก่เคยบอกว่าอย่ากินเห็ดย่างแกล้มเหล้าจะเมามากและอ๊วก ขอเถียงค่ะ อร่อยมาก เคยไปสั่งยำเห็ดโคนมากิน เสียอารมณ์อย่างแรงเลย ไม่รู้ว่าแม่ครัวรีบ รึแกไม่รู้กันแน่ว่ายำเห็ดน่ะเค้าไม่เอาเห็ดไปลวกย่ะ น้ำเห็ดมันจะออกมาจนเสียรสน้ำยำ เห็ดทุกชนิดที่จะนำมายำนั้นต้องเอาย่างสถานเดียว ถึงจะอร่อยได้รสชาด ทึ่ม! เราจึงไม่เคยสั่งยำเห็ดตามร้านมากินเลย
    เรื่องราวของเห็ดกันเรามันยืดยาวหลายร้อยกิโล อย่างเห็ดทุกๆชนิดที่หลายๆคนกินเป็นแค่ ผัด รึใส่ในต้มยำ มันน่าเบื่อ ลองดูนะเอามาซอยแฉลบบางๆ ตีใส่ไข่เจียว ราดซอสพริกศรีราชาสิ โห..สวรรค์เล็กๆเลยล่ะ
     

    (^o^) หวานนะอย่ามาใกล้

     

    การเขียนไดอารี่เปรียบเสมือนการเปิดประตูอารมณ์
    เพราะการถ่ายเทความรู้สึกในใจออกมา
    จะทำให้จิตใจปรับสมดุลได้เร็วขึ้น
    แต่ ไดอารี่ออนไลน์ มันระบายได้ไม่เต็มที่เท่า ไดอารี่สมุด


    มันต้องรักษาภาพ  (พ่อบอกว่า ไม่ให้หยาบ)
    แต่ปรึกษากับหมอแล้ว ภาพที่ต้องรักษา
    มีผลข้างเคียงกับร่างกายและอารมณ์ โดยไม่ทันรู้สึกตัว

    อาการขั้นต้น  รู้สึกหายใจไม่สะดวก
    อาการที่ตามมา  วิตกกับตัวเองทุกครั้งที่ต้องออกบ้าน
    อาการขั้นสุดท้าย  เป็นเบิรด์ ธงชัย ไปเลย

    หมายเหตุ*เจ้าของบันทึกเล่มนี้ อารมณ์ไม่คงที่ มีสองบุคลิคในตัวเอง
    บางเวลา อาจจะเข้ามาเจอ อีบ้ากำลังเดือด ก็ขออภัย
    แต่วันไหน หวานจับใจ อย่าหลงรักนะ (^o^) 

     

    อาหารเช้า ในวันที่กว๊านฉ่ำฝน

              ฟ้าเป็นน้ำ

              อาหารเช้า ในวันที่กว๊านฉ่ำฝน
              หากยังคงรู้สึกแย่ๆอยู่เสมอๆ ก็หาอะไรอร่อยๆใส่ท้องดีกว่า
                                                                             
              เช้านี้ไปหาของอร่อยที่ถนนริมกว๊านพะเยา
              ร้านนี้เพิ่งมาเปิดได้ปีกว่า เจ้าของเป็นคนใต้
              อัธยาศัยน่ารัก ร้านก็หาง่ายมาก ถนนเส้นนี้จะมี เซเว่นแค่สาขาเดียว 
              แล้วร้านก็อยู่ติดกับเซเว่น
                                                                                                                            

              

              

              แต่มันไม่ใช่เหตุผลหลักที่ทำให้เราลากสังขาร ออกจากบ้านได้
              สเต็กเนื้อริบอายฉ่ำๆต่างหากที่เป็นเป้าหมายสำคัญ
              ราคาไม่แพงเลยอย่างที่คิดถ้าสั่งเพียงอย่างเดียว 149 บาท
             
    ในจานจะเสริฟสลัด เฟร้นฟราย และขนมปังปิ้งทาเนย
              แต่ถ้าคิดว่า ไม่อิ่มแน่ๆก็สั่งเป็นสเต็กปลาแซลมอน
              สเต็กหมูเพิ่มได้สั่งสองอย่างแบบนี้ 199 บาทค่ะ ถูกมาก
              มีชุดสุดคุ้มอีกนะ สั่งได้สี่อย่างค่ะ แล้วแต่จะชอบเลยสามร้อยกว่าบาท

              ร้านเล็กๆที่จัดแต่งร้านในแบบธรรมดาโครตๆนี่
              ก็ใช่ย่อยนะคะ มีเนื้อนำเข้าอีกหลากหลายค่ะ
              เนื้อโคขุนนุ่มๆ รึจะเป็นเนื้อลูกแกะติดซี่โครง  
              ทุกอย่าง ราคาไม่เวอร์
              
              พะเยา เป็นเมืองผ่าน เมืองเล็กๆ หลายๆคนที่เคยเดินทางผ่านเข้ามา 
              บ่นกันว่าไม่มีอะไรกินเลย เมืองในภูกามยาวนี้ มีอะไรดีๆซ่อนอยู่นะ
              หากไม่ลืมหยิบกล้องติดมือไป จะหมั่นมาบอกนะว่าหาของอร่อย
             ได้ที่ไหนบ้าง เผื่อว่าได้ผ่านมาเยือน