NuNing's profileSawatdee JawPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    อีกครั้งกับ Juno

     

    Juno

       ตั้งแต่ได้หนังเรื่อง จูโน่ มาดูไปแล้ว 3 รอบ ที่ดูซ้ำก็เพราะอธิบายไม่ได้ว่าทำไมถึง
       ชอบหนังเรื่องนี้ หนูปูที่นั่งอยู่ข้างๆก็ถามเราว่า"ทำไมพ่อแม่จูโน่ไม่ด่าเลยหล่ะที่ท้อง"
       เราตอบไม่ได้ และมันก็เป็นเหตุผลอย่างหนึ่งที่ทำให้เธอเองก็ดูซ้ำเสียหลายรอบ
       วันนี้ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด จูโน่ ก็คงจะเดินทางถึงหมู่บ้านสุดที่รักเป็นแน่ ดีใจจัง 
      
       จูโน่ เป็นความแปลกประหลาด สดใหม่ ซื่อใส แสนฉ่ำชื่นใจที่มาพร้อมกันในคราวเดียว
       หนังเรื่องนี้มีข้อดีมากก็ตรงที่ ไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้น
       ไม่ได้บอกว่าวัยรุ่นท้องแล้วคิดไปทำแท้งแล้วผิด แต่ก็ไม่ได้บอกว่าถูก
       ไม่ได้บอกว่ายกลูกให้คนอื่นถูก แต่ก็ไม่ได้บอกว่าผิด
       สิ่งเล็กสิ่งน้อยข้อนี้แหละที่สำคัญ และยากในการนำเสนอ เรื่องนี้ทำสำเร็จ
      
       จากบางส่วนของบทวิจารย์ของ พรพิมล ลิ่มเจริญ ในมติชน สุดสัปดาห์

     

    เอาแส้เฆี่ยน เอาเทียนลน คนแบบนี้ อ๊ายย~""


    เมื่อวานบ้าบออยู่กับการหาเพลงของน้องครีม
    วันนี้ก็วุ่นวายกับดร.โจนส์
    เป็นอารมณ์ต่อเนื่องมาจากเมื่อคืนดูอินเดียน่าโจนส์ แม้จะไม่เต็มที่สักเท่าไหร่ แต่ก็พอบรรเทาอาการอยากได้บ้างเล็กน้อย
    ช่วงนี้มีอะไรให้อยากมากเหลือเกิน ตอนนี้ที่ยังตั้งตารอคอยอยู่อย่างใจจดใจจ่อก็เรื่องนาเนีย
    และที่ตั้งตารอที่สุด คือโทรศัพท์จากน้อง มอ.

    คนเรานี่ก็แปลก ชอบเล่นหลายบทบาท ครั้งแรกเล่นเป็นมิจัง นี่มาเล่นเป็นมินนี่อีก ขอบอกตรงๆเลยว่า รับไม่ได้ค่ะ
    มึงบ้าเกินพิกัดที่กูจะรับได้แล้ว เรื่องโทรศัพท์มาบ่อยๆนี่ก็ยิ่งไม่เข้าใจ เราสนิทกันถึงขั้นที่มีเรื่องคุยกันได้เยอะแยะมากมายเหรอคะ แรกๆก็ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ แต่ไม่ได้ว่างงานอ่ะนะ งานกองพะเนิน โทรมาจนน่ารำคาญ โตจนจะตายอยู่แล้ว ไม่รู้ตัวบ้างเลย
    น่ารังเกียจมากมายสำหรับทุกการกระทำนะคะ รับทราบด้วย

    บ่นอีกแล้ว หุหุ
    อินเดียน่าบอยหล่อไหมคะ ห้าๆๆๆ

    บ่-มี-แฟน

     
     
     
     
    บ่-มี-แฟน - ครีม 
     
     
    มีคำถามหนึ่งคำตี้ขำใจ๋ จะไปตังใดก่อต๋าม
    อ้ายหยังมาชอบถามมีแฟนแล้วกา
    ยังบ่มี บ่มี You Know
    อ้ายยังว่าน้องนะขี้โว มันน่าโมโหแต้นา

    บอกว่ายังยังบ่มี แฟ แฮะ แฮะ แฮน
    บ่มีแฟนยังบ่มีไผ๋จะสนใจ๋
    บอกว่ายังยังบ่มี แฟ แฮะ แฮะ แฮน
    บ่มีไผ๋เดินควงแขน ยังบ่เกยมีแฟนนะเข้าใจ๋

    ถ้าว่าตั๋วอ้ายนั้นสนใจ๋ อี่น้องหน้าใสคนนี้
    ลองมาจีบดีดีก็พอไหว
    บ่ต้องมาอู้จะอั้นจะอี้ ห้ามขี้จุ๊ เน้อ!
    ตั๋วอ้ายอาจจะเข้าต๋าก้อได้

    **หากอ้ายยังยังบ่มี แฟ แฮะ แฮะ แฮน
    บ่มีแฟนยังบ่มี น้องละเป๋นใด
    หากอ้ายยังยังบ่มี แฟ แฮะ แฮะ แฮน
    บ่มีไผ๋เดินควงแขน ลองควงน้องเป๋นแฟนบ่อ้าย

    ***หากอ้ายยังยังบ่มี แฟ แฮะ แฮะ แฮน
    บ่มีแฟนยังบ่มี น้องละเป๋นใด
    หากอ้ายยังยังบ่มี แฟ แฮะ แฮะ แฮน
    อยากมีไผ๋เดินควงแขน ลองคบน้องเป๋นแฟนก่อได้

    (*,**,***)

    http://www.freewebtown.com/nuning05/b mee fan.mp3

     

     

    ปลาเผา กับขนมจีนน้ำยา ที่เมืองลับแล

     
     
     
     
    ถึงอุตรดิตถ์ 6 โมงกว่า
    เลี้ยวรถเข้าร้านขนมจีน รวมน้ำยาปลาเผาเจ้าประจำทันที
    ทั้งๆที่อีกใจก็ยังพะวงหาเจ้าชายทัมต๊อกอยู่มิวาย

    โครตอยากจะนำเสนอร้านนี้ แต่อธิบายทางไม่เป็น จึงได้เพียงบอก
    กล่าวถึงรสชาดของความอร่อย รสชาดที่เราให้คะแนนเกินร้อย เพราะปลานิลเผาอาหารจานแนะนำของร้านนั้น หวาน หอมสุดสุด ไม่มีกลิ่นโคลนแม้แต่นิดเดียว 
    เราสั่งขนมจีนน้ำยามา 2 ชุด ปลาเผา 1 ตัว
    อาหารธรรมดา พื้นๆแบบนี้เบียร์ตกที่นั่งลูกเมียน้อยไปทันใด
    เจ้าชายทัมต็อกเองก็เลือนหายไปจากความคิดถึงด้วย แต่คนที่โผล่
    เข้ามาในสมองเรากลับเป็นนุ้งแอม อยากให้เธอได้ลิ้มรสด้วย จึงไม่
    รอช้า ถ่ายรูปแล้วก็ส่งเข้ามือถือนุ้งแอมทันใด
    ดีใจเป็นที่สุดที่ได้แบ่งปันความอร่อยให้นุ้งแอมที่กำลังนั่งเรียนอยู่หิว!! ปลื้มตัวเองจริงๆ

    เราใช้เวลาสำนึกบุญคุณพี่ปลา จน  เหลือแต่ก้างเป็นเวลา
    ชั่วโมงกว่าจึงรีบจรลีเข้าที่พักนอนผึ่ง   พุงทันที
    ป๋าเลือกพักที่โรงแรมฟรายเดย์ โดย   มีเหตุผล
    หลักเพียงอย่างเดียว คือชั้นล่าง
    ของโรงแรมเป็นห้างหาขนมกินง่าย
    ปอลิง.สาบานได้ว่าอิ่มมาเมื่อกี้
     
     

    เพราะสุขใจ จึงอยากเล่า



    ส่งหนูมารีกลับถึงหมู่บ้านสุดที่รักโดยสวัสดิภาพ
    สัญญาว่าจะส่งหนังเรื่องจูโน่ไปพร้อมๆกับหนังสือด้วย แต่ก็เพราะมัวแต่ยุ่งกับสารพัดเรื่องที่วางอยู่ข้างหน้า จึงลืมจูโน่ไปเสียสนิทใจ แต่ถึงอย่างไรก็ต้องขอบคุณ"เราที่ได้รู้จักกัน"
    อีกครั้ง หนูมารีและเหล่าผองเพื่อนจึงมาเยือนถึงเฮือนคนเมืองพะเยา

    หลังจากอัพบล็อคด้วยความอัดอั้นจนเสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว ก็ตั้งใจว่าจะรีบไปอาบน้ำ
    ชำระร่างกายก่อนออกเดินทางไปจังหวัดอุตรดิตถ์

    แต่แล้ว.....ก็มีเหตุการณ์ ทำให้ลุกไปจากหน้าจอคอมไม่ได้อีกจนได้ เรื่องราวชวนขนหัวลุกได้เริ่มขึ้น เมื่อเราได้คลิ๊กเข้าไปในสเปรซของคุณมะลิซน

    ปอลิง.ทุกๆเหตุการณ์ไม่สามารถบรรยายผ่านตัวหนังสือได้
    คำเตือน!!! เด็กอายุไม่ถึง 14 ปี ควรมีผู้ปกครองอยู่ด้วยข้างๆ หากจะเข้าไปดู


    ออกบ้าน อย่าลืมรองเท้า ทางยังอีกไกล

    หลังจากที่ล้มไม่เป็นท่ากับการออกพื้นที่จังหวัดตากเมื่อครั้งที่แล้ว
    ไปยื่นขออนุญาติจังหวัดอุตรดิตถ์ครั้งนี้ เมื่อวันพุธที่แล้ว ทุกอย่างจึงผ่านการกรุยทางไว้เป็นอย่างดี
    ทุกอย่างไปได้สวย ต้องขอบคุณพี่ชายใหญ่ที่โทรมาสั่งตัวเล็กๆเปิดทางให้เรา
    หวังแค่ว่า อีกไม่นานหลังจากที่พี่เค้าได้เลื่อนขั้นสมใจหมายแล้ว แกจะกลับมาประจำที่จังหวัดเดิม

    คอนเน็คชั่น สำคัญในทุกๆเรื่องสำหรับการใช้ชีวิต ณ ปัจจุบันนี้
    พี่แข่งเจ้านายคนแรกของเรา สอนให้ซื่อสัตย์กับลูกค้าและรู้จักระมัดระวัง แต่แกก็ไม่เคยบอกว่า
    การงัดเอามารยาหญิง 200 กว่าเล่มเกวียนมาใช้เป็นเรื่องที่ผิด

                        คุณเซียะ สอนว่า เค้ามาขอความร่วมมืออะไร ก็จงให้เค้าไป
                        ไม่เช่นนั้นงานของเราจะเดินลำบาก

                        คุณปุ๊ก เจ้านายคนปัจจุบัน สอนให้เรารู้จักอดทนกับลูกค้าเรื่องมาก
                        เพื่อให้ได้มาซึ้งเงินของเรา ที่อยู่ในกระเป๋าเค้าชั่วคราว แต่ก็บ่อย
                        ครั้งที่เห็นแกวีนแตกใส่ลูกค้าเสียเอง

                        คืนวันเสาร์เพิ่มโทรมาถามว่า "อยากได้อะไรเพิ่มอีกไหม?"
                        เราตอบว่า "ได้อีกคงจะดี เย็นนี้เจอกัน"

                        เราชอบทำงานง่าย ง่าย สบาย สบาย
                        ลงตัวในความพอใจของทั้งสองฝ่าย
                        เย็นนี้ต้องไปอุตรดิตถ์ เพื่อตั้งโต๊ะรับสมัครในวันจันทร์
                        เก็บบางสิ่งที่เป็น เรา ไว้ในตู้เสื้อผ้าก่อน
                        สำรวจดู กระโปรงยาวไปไหม? นั่นไม่ใช่ปัญหา
                        บอกลารองเท้าผ้าใบชั่วคราว หยิบรองเท้าส้นสูงมาใส่ พร้อมออก
                        ออกไปลุยด้วยใจเต็มร้อย
                        แต่ไหง!!...ดูตัวเองตลกชอบกล?

    จิ้นส้ม เจ้าคุณย่า


    ไปบ้านคุณย่าเมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว (โหดองไดฯน่าดูเลยเราอัพของอาทิตย์ที่แล้ว ก๊าก)
    และการไปเยือนของเราทุกครั้งจะสรรหากิจกรรมไปทำร่วมกับย่า กลัวย่าจะเหงา
    (เป็นหลานที่ดีมากเลย) ไปคราวนี้ก็แวะซื้อสันคอหมู 80 บาท กับหนังหมู 20 บาท
    ติดมือเข้าไปด้วย ตั้งใจว่าจะไปชวนย่าเล่นทำจิ้นส้มเมืองกัน

    จิ้นส้มก็คือแหนม แต่แหนมของย่าไม่ใส่ดินประสิว และไม่ใช้ถุงพลาสติค ถ้าจะให้อร่อยที่สุดต้องเอาไปหมกใต้เตาไฟ พอใบตองเริ่มส่งกลิ่นหอมเตะจมูก เราก็เฝ้าให้ใบตองชั้นนอกมันไหม้เสียสักชั้นหนึ่ง เอามาแกะข้างในจะสุกพอดี กินกับข้าวเหนียวร้อนๆนะ อ๊าค!!..อร่อยที่สุด เอาใส่ไมโครเวปก็จะแห้งๆไม่อร่อยเท่า

    เมื่อก่อนตอนที่ย่ายังวิ่ง 4*100 ได้นั้นแกทำขายด้วย แต่พอลื่นล้มกระดูกสะโพกแตกจนต้องดามเหล็กจึงเลิกทำ มีเพียงไอ้ดื้อเท่านั้นที่ยังด้านไปอ้อนวอนให้แกทำให้กิน ให้ดู เพียงหวังจะขโมยเคล็ดวิชานี้ไว้ติดตัวบ้าง เพื่อเป็นสเน่ห์ปลายจวักเอาไว้กวักผู้ชายมากอด จ๊วฟๆๆ

    แต่!!แม่นางทองหล้า (<<ย่าอิฉันเอง)สอนใครไม่เป็นอีก แกทำของแกไปเรื่อยๆด้วยความเพลิดเพลิน พอถามแกก็ตอบแค่ว่า "ใส่ไปกำมือหนึ่ง" ทุกอย่างใส่กำมือหนึ่งหมด เราเห็นไม่ได้ความจึงเปิดถ่ายวีดีโอ ย่าก็อาย สัมภาษณ์อัดเสียงก็ไม่ได้เพราะแกเอาแต่หัวเราะ
    จนเราก็พลอยหัวเราะตาม ยิ่งฟังไม่รู้เรื่องกันใหญ่

    เอาเป็นว่า เก็บมาได้เท่าที่สมองน้อยๆสามารถละกัน ลุยกันเลยนะ!!

    œ
    เครื่องปรุง
    1.สันคอหมู (ตรงที่ไม่มีมันนะคะ) 80 บาท
    2.หนังหมู 20 บาท
    3.กระเทียม - เกลือ - ข้าวสุกแช่น้ำ 1 ถ้วย
    วิธีทำ
    1.ลาบเนื้อหมู (ย่าบอกว่าบดสำเร็จมามันจะเละเกินไปไม่อร่อยค่ะ)
    2.ตั้งหม้อตัมน้ำจนเดือด นำหนังหมูที่ขูดสะอาดแล้วต้มจนหยิกได้
      พอหยิกได้แล้ว นำหนังหมูไปซอยยิกๆเป็นเส้นสวยงาม
      แล้วหนังหมูที่ซอยไปเคล้าเกลือ บีบน้ำออกให้(ทำไมไม่รู้)
    3.โขลกกระเทียม - เกลือ - ข้าวสุกที่แช่แล้ว เข้าด้วยกัน(โขลกละเอียด)
    4.นำทุกๆอย่างมาแต่งงานกันในกะละมังใบเล็ก ปั้นเป็นก้อนเท่ากำมือไว้
    5.บรรจงห่อด้วยใบตองอย่างสวยงาม  ทิ้งไว้ 2 คืน จะเปรี้ยวพอดี แล้วจึงนำเข้า
      เก็บในตู้เย็น
    สิ่งที่ขาดไม่ได้
    1.ใบตอง
    2.พริกขี้หนูสด เด็ดขั้ว ล้าง ผึ่งไว้ให้แห้ง (ไว้ตกแต่งสวยงาม)
     
     

    ไซโคลนนางกรี้สสสสสสสสส ..

     

    หลายวันผ่าน คิดอะไรไม่ออกเลย
    สมองกูพิการไปแล้ว!
    เพื่อนนัทก็มาปิดสเปรซไปอีก เหงาปากจัง
     
    ความรู้สึกตอนนี้
    เหมือนมฆฝนคลุมฟ้ามืดมิด
    รอเวลาถล่มโลกด้วยห่ากระสุนฝนเม็ดเป้งๆ
    อาจมีของแถมเป็นลูกเห็บ
    ลูกควายๆ มาให้ได้เลือดอาบกาย

    เราเองก็เคยคิดจะปิดสเปรซเหมือนกัน
    แต่พอคลื่นลมในใจสงบ ความคิดก็เปลี่ยนทิศทาง ไม่มีความจำเป็นต้องปิด
    โลกไซเบอร์ มันเป็นแค่โลกจำลองเล็กๆในจอมอนิเตอร์ มีผู้คนนับล้านโลดแล่นทักทาย
    และหยิบยื่นไมตรีให้กันผ่านตัวหนังสือ และแน่นอน มีทั้งตัวตนจริงๆและตัวตนที่สร้างขึ้น
    จึงไม่แปลกเลยที่ข้างในนี้มันก็โหดร้ายพอๆกันกับโลกข้างนอก
    ต่างกันแค่อาวุธที่ใช้ เราเองก็เคยโดนด่า ประจาน สาดเสียเทเสียผ่านตัวหนังสือเหมือนกัน
    และแน่นอนเรารู้สึกโกรธ ลุกขึ้นมาตอบโต้และปกป้องตัวเอง
    แต่เมื่อวันผ่านมันกลับเป็นแค่เรื่องตลกเล็กๆในความทรงจำเราเท่านั้นเอง 
    เราไม่ได้เข้มแข็ง เราร้องไห้เป็น
    เพียงแต่เราเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร
    ทั้งในโลกสมมุติและในโลกของความเป็นจริง

    จูโน



    ถ้า รัก "เอมิลี่"
    เรื่องนี้ก็ไม่ทำให้รักได้ไม่แพ้กัน
    อย่าพลาดนะ หาดูยากนิดฉายในhouseเท่านั้น
    แต่ที่ได้โอกาศดีๆนี้เพราะ
    ป๋าบอยคนที่ใส่ใจเราเสมอ
    หยิบยื่นให้
    อย่าพลาดนะคะ

    เพลงโฆษณาสมัยโบราณ

       
     

    :: เพลงโฆษณาสมัยโบราณ ::

    :: 01 :: ส.สะพานนอนสอนขับรถ
    :: 02 :: ถ่านไฟฉายตรากบ
    :: 03 :: ยาหอมตราปรางค์สามยอด
    :: 04 :: ยาสีฟันไอปานา
    :: 05 :: ยาย้อมผมซีโอต้า
    :: 06 :: ยาสีฟันดากี้
    :: 07 :: แป้งหอมสปริงซอง
    :: 08 :: แป้งน้ำแฮปปี้
    :: 09 :: น้ำมันใส่ผมเซเว่นคิงส์
    :: 10 :: ยาอมโบตัน

    Thanks!!

     

    :: เพลงโฆษณาสมัยโบราณ ::

    :: 11 :: ปุ๋ย(อะไรสักอย่าง)
    :: 12 :: น้ำยาซักแห้ง
    :: 13 :: เครื่องสำอางโอร่า
    :: 14 :: ยาฆ่าแมลง
    :: 15 :: งานสวนสามพราน
    :: 16 :: ยาหม่องซีชวนอิ๊ว
    :: 17 :: พู่กัน สง่ามยุระ
    :: 18 :: โสมเกาหลีตังกุยจั๊บ
    :: 19 :: โฮลลีเดนแบตเตอรี่
    :: 20 :: สเปรย์น้ำหอมคิงสเตร่า

    Thanksสยามบิต!!
    ปลลิง.อยากเอาไปฝากใครให้ยิ้มบอก จะส่งให้ทางเอ็ม
     
    โหลดทั้งหมดได้ที่นี่นะจ๊ะ

    ก็เป็นคนเลว แล้วไง?

    เห็นนุ้งแอมอัพรูปเยอะม๊าก
    เกิดความริษยาเล็กน้อย ประกอบกับไปเจอรูปป๋าที่เก็บไว้ในแผ่น จึงเอามาจัดเก็บไว้ให้สะเลยเผื่อหาย แต่ความอดทนมีไม่มากเท่าแอม จึงทำได้นิดเดียว ไว้อิจฉาอีกครั้งค่อยทำใหม่

    วันนี้อากาศครึ้มฝนทั้งวัน แต่ไม่ยักกะตกลงมา อยากให้ตกจัง
    อยากไปซื้อเนื้อมานั่งปิ้งๆย่างๆกินที่หน้าบ้าน เบียร์อีกลังน้ำแข็งอีกถัง
    อารมณ์อยากกินเนื้อย่างมารวดเร็วฉับพลันมาก แต่สุดท้ายก็มานั่งกดโทรศัพท์ตามลูกค้าอีกตามเคย

    หดหู่ชอบกล อากาศแบบนี้ แต่ก็ยังไม่อยากออกบ้านไปไหนเหมือนเคย
    ก็นั่นแหละคนน่ากลัวแบบเราเหมาะที่จะอยู่แต่ในบ้าน ไม่สมควรไปเพ่นพ่านข้างนอก มันจะเป็นอันตรายต่อชีวิตผู้อื่นได้ รึถ้าจะออกก็ควรจะหาตะกร้อครอบปากแบบหมาก่อนดูจะเหมาะสมที่สุด
    เป็นคนเลวก็ได้เท่านี้แหละ
    เอาไรมากกับชีวิต ที่ผ่านไปก็ไม่มีใครทนนิสัยหมาๆของเราได้เลยแม้แต่พ่อยังระอา
    งืม..จะว่าไปก็มีคนหนึ่งที่ทนได้
    ทุกเวอร์ชั่น ก็ยังดีวะมีตั้งคน อุอุ

    ไม่ใช่เรื่องเล่าของเช้าวันจันทร์


    ส วั ส ดี วั น จั น ท ร์



    โ ด น ขั ง คื น วั น พ ฤ หั ส

    What s Up Fox?



    เหมือนเคย เอาตัวเองไปฝังไว้กับซีรีย์สยิวติ้ว
    ฮาเฮ คนเขียนบทคนเดียวกับที่เขียนเรื่อง
    My name is kim samsoon
    สนุกดี แต่ไม่เล่า ห้าๆๆ บอกแค่ว่า DVD 3แผ่น
    พระเอกน่าฟัดมาก แผล็บๆ m(_ _)m 

    วั น เ ส า ร์ กั บ เ ช้ า ที่ เ ป็ น น า ง ซิ น

     
    ซินเด๋อ เก็บกวาดเช็ดถู อย่างตั้งใจ ภาระกิจเสร็จสิ้นตอนบ่าย3โมงกว่าๆ

    ฝนเริ่มปลอยลงมาอีกครั้ง ลมฝนเย็นชื่นใจทำให้หายเหนื่อย แต่..
    บรรยากาศมันน่านัก ว่ามะ ...หุหุ
    บรรยากาศดีๆแบบนี้อย่าไปขัดศรัทธามัน
    แปลงร่างเป็นลำยองทันที 555+เปิดเลยเบียร์เย็นๆ เล่นPangya ชีวิตแสนสุขของฉ้าน\(*O*)/ อะไรจะเริดกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
    เพลิดเพลินได้สักพักใหญ่ เหลือบมองนาฬิกา6โมงกว่าๆ นึกขึ้นได้ว่าพี่สิดกลับบ้านแล้ว คริๆโทรไปกวนทันที ลากพี่สิดเข้าเกมส์ จะเต็มใจรึเปล่า มิทราบได้แต่ต้องเล่นเพราะเราอยากเล่น อุ้ยนิสัยดีจริงฉัน พี่สิดน่ารัก ก็มิได้ขัดศรัทธาแม้แต่น้อย ติดที่ว่าเล่นไปแปปเดียวพี่แกก็มีภาระกิจต้องไปออกกำลัง กายบริหารแขนขวากับลำคอเสียแล้ว ปล่อยเราม่ออยู่ในปังต่อไป


    3ทุ่มกว่า อีลำยองก็แปลงร่างอีกครั้ง
    ครั้งนี้แปลงร่างเป็นสาวคอลเซ็นเตอร์ เป็นนิสัยที่แก้ไม้ได้เลย เมาแล้วชอบโทรศัพท์ เป็นที่รับแซบกันในหมู่เพื่อนสนิท มิตรสหายว่าดึกๆดื่นๆเบอร์ไอ้หนิงโชว์คือมันเมา
    -แอมๆเพื่อนLOVEเป็นคนที่มีความสามารถในเรื่องคุยโทรศัพท์ที่สุดในบรรดาเพื่อน ลากยาวกันได้เป็นลี้ๆ เม้าส์ทีไม่มีหยุด
    -หนูน้องกับโดนัทสองคนนี้ชอบประชุมสาย ขอชมโดนัทไว้ที่ตรงนี้เลยที่แกรับสายฉันตลอดไม่เคยบ่ายเบี่ยงสักครั้ง
    -พี่สิด...(Y_Y)หนูขอโทษที่ก่อกวนพี่เสมอ

    4ทุ่มกว่า หนูหนิงไปนั่งสนธนาธรรมกับชักโครกเพื่อนสนิท
    รำพึงรำพัน ถึงเรื่องราวที่ผ่านมา แล้วก็ ผ่านไป..

    เมื่อ สึนาโม๊ะพัดผ่าน

    เช้าวาน ป๋าลากคอไปปล่อยปลาไหล เนื่องจากอาการเบื้องต้นที่เห็นชัดเจนคือความเครียด
    จับตัวกันเป็นกลุ่มๆ  ฝนฟ้าคะนองเป็นระยะๆตลอดอาทิตย์ที่ผ่าน ลมมรสุมพัดโรคซึมเศร้า
    เข้ามาปะทะอากาศขมุกขมัวฉุนเฉียวในใจ ก่อให้เกิดพายุเข้าถล่มบ้านวันละหลายๆรอบ
    และเมื่ออาการอย่างนี้พัดมาเยือน ก็จะโดนป๋าลากคอไปปล่อยสรรพสัตว์ที่กว๊านเสียทุกครั้ง
    -ป๋าเชื่อว่า ปล่อยปลาไหลแล้วชีวิตหน้าที่การงานจะลื่นไหล
    -ป๋าเชื่อว่า ปล่อยหอยขมแล้วกิจการจะเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
    -ป๋าเชื่อว่า ปล่อยเต่าอายุจะยืนยาวเหมือนเต่า

    แล้ววันหนึ่งเมื่อป๋าได้คุยกับคุณปุ๊ก(เจ้านายของเรา)ถึงเรื่องทำบุญศุนธาร คุณปุ๊กก็พูดสีหน้า
    จริงจังขึ้นมาว่า "เธอปล่อยปลาหมอสิ เราปล่อยปลาหมอ อาชีพแบบเราต้องปล่อยปลาหมอ"
    (o_O)
    จากวันนั้น ก็มีสัตว์ให้ป๋าปล่อยเพิ่มอีก1อย่าง
    ว่าตามน้ำกันไปไม่เห็นจะช่วยอะไรได้เลย ในเมื่อใจยังหายอยู่


    หึหึ

     







    วันนี้ตื่นเช้ามากเหมือนเคย โดนลูกค้าเรื่องมากโทรก่อกวนแต่เช้า ประกอบกับนอนไม่พอมาหลายวันจึงหงุดหงิดพอประมาณ บ่นไปป๋าก็ได้แต่พูดว่า"ทำยังไงได้ มันเป็นงาน"อยากร้องไห้ว่ะ
    ทั้งเครียดทั้งเบื่อมากช่วงนี้ บางวันก็ท้อจัด คิดไปว่าเรามาอยู่ที่ตรงนี้ได้ยังไงมันไม่ใช่ทางของเราเลย ความฝันของเราไม่ใช่ที่ที่เราอยู่ตรงนี้ ความคิดแย่ๆเริ่มประเดประดังเข้ามาในสมองมากมาย
    จะพาตัวเองไปวางไว้ที่ตรงไหนดี คิดไปก็ไร้ประโยชน์ ชีวิตยังคงต้องเดินต่อ ปลอบใจตัวเองต่อไป

    คำสัญญาในเช้าที่ฝนจาง

    วันนี้คนงานลงกรุงเทพฯ4คน
    เหมือนเดิมกระหน่ำโทรมากันแต่เช้าเช่นเคย
    ทั้งๆที่เราก็ให้เบอร์พี่จอมคนขับรถไปแล้ว
    แต่ไม่เป็นไร ปลงสะแล้ว

    และวันนี้ตั้งใจว่าวันนี้เราจะรักในสิ่งที่ต้องทำให้มากขึ้นกว่าเดิม ใช่แล้วจะท่องทุกเช้าก่อนทำงาน *แม้ไม่ได้ทำในสิ่งที่รัก
    แต่จะรักในสิ่งที่ต้องทำ *
    และจะขยันกว่าเดิมให้มากๆ
    แอบเล่นเอ็มให้น้อยลง
    เล่นเกมส์ให้เป็นเวลา
    ไม่นอนดึก
    ไม่เมาทุกวันศุกร์(แม้จะเป็นวันสุขใจ)

    ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม?
    ทำไมทำไม?
    ช่างเป็นเช้าที่น่าเบื่อสะเหลือเกิน
    สู้โว้ยยย!!!

    ฝนห่าที่ 2


    :: About Me ::




       
    ฟังเพลงหนุกหนานกันค่ะ
    อ้อ!!..ขอบคุณ คนที่มอบเพลงนี้ให้ ไม่ทราบว่ามีประสงค์อย่างไรจึงได้โหลดเพลงนี้ส่งให้คนหน้าตาดีและเรียบร้อยแบบหนิงได้
    คุณคิดอะไรอยู่? บ้ารึเปล่าคะ?
    เหมี๊ยววว..ววว.ว!!

    เมื่อเย็นวานตำน้ำพริกปลาทูค่ะ ไม่อร่อยเลย ขาดนั่นนิดนี่หน่อย สงสัยเป็นเพราะฝนตกน้ำพริกจึงไม่อร่อย ปกติทำอะไรก็อร่อยไปหมด เมื่อเย็นพลาดอย่างแรง ไม่น่ารีบเล่นเกมส์เลยเรา (-_-;)
    แต่..ขอบคุณป๋าที่ฟาดมันสะเกลี้ยงถ้วย
    คุณใจดีมากไม่เหลือให้คนทำกินเลย (/_\)ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

    ฝนตก..ที่ในใจฉัน

    Smile You will then by happy!



    ที่จริงตั้งใจว่า เสร็จจากภาระกิจการหม่ำแล้วจะกระโดดเข้าเกมส์เลย แต่ก็โดนเพื่อนนัทแซวข้ามจังหวัดมาว่า สาวเมืองพะเยาคนนี้ทะลึ่ง จึงขอแก้ต่างให้ตัวเองอีกครั้งว่า "มัน ไม่ เจ!!"
    คุณนัทต้องเข้าใจอะไรที่ผิดๆมาแน่ๆเลย หนิงขอนอนยันค่ะ หึหึ
    ::::::::::::::::::::::::::::::::

    เมื่อคืนขณะที่กำลังมุ่งมั่นตั้งใจดูซีรี่ย์ญี่ปุ่น(อีกแล้ว)เรื่อง One-pound Gospelเพลินๆ ฝนก็เทลงมาแบบไม่บันยะบันยัง ด้วยความที่หนังกำลังสนุกจึงเร่งเสียงให้ดังสู้กับเสียงฝน และเหมือนมันจะรู้นะมันจึงกระหน่ำหนักยิ่งกว่าเดิมโครมๆ ไม่อยากฟังเสียงฝนเลย (เดี๋ยวคิดถึงบางคน) แต่มารู้ตัวอีกทีก็นั่งมองที่นอกหน้าต่างเสียแล้ว กลิ่นฝนนี่หอมเย็นสบายดีจริง
    เงี่ยหูฟังเสียงฝนที่กระทบหลังคาบ้านมันดัง ที่รัก ที่รัก ที่รัก จิ๊จ๊ะ คิถุง คิถุง จริงๆนะ หนิงเปล่าทะลึ่ง พยายามฟังซ้ำๆมันก็ไม่ดัง ซู่ๆๆ ซ่าๆๆ เหมือนหลังคาบ้านอื่นอ่ะ

    กรอบกักตุน

    E . E E . E
    . E . E . E
    E . E . E
    . E ก ก ก ก ก

    ก ก ก ก ก

    ก ก ก ก ก

    ก ก ก ก ก

    ก ก ก ก ก
    WELCOME .





    @{TITLE{

    @01-NEW

    @02-GALLERY

    @03-DIARY

    @04-PROFILE

    @05-BBS

    @06-MAIL



    <CENTER>
    <TABLE cellSpacing=3 cellPadding=0 bgColor=#000000>
    <TBODY>
    <TR>
    <TD noWrap bgColor=#4b6987>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width=200>
    <TBODY>
    <TR>
    <TD vAlign=top noWrap align=right bgColor=#3c546c height=20><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD vAlign=top noWrap align=right bgColor=#3c546c height=20></TD>
    <TD bgColor=#3c546c colSpan=2><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD bgColor=#3c546c><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD vAlign=top align=middle bgColor=#3c546c colSpan=3><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD vAlign=top align=middle width=35 bgColor=#3c546c><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD width=27 bgColor=#3c546c><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD bgColor=#3c546c></TD></TR>
    <TR>
    <TD align=middle width=35 bgColor=#3f5872 colSpan=2 height=20><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD bgColor=#3f5872><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD align=middle bgColor=#3f5872 colSpan=4><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD align=right bgColor=#3f5872><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD vAlign=top align=middle bgColor=#3f5872 colSpan=2><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD vAlign=top align=middle bgColor=#3f5872><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD></TR>
    <TR>
    <TD noWrap align=middle width=35 bgColor=#435f7a colSpan=2 height=20><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD align=middle bgColor=#435f7a colSpan=3><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD vAlign=top align=middle bgColor=#435f7a><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD align=middle bgColor=#435f7a colSpan=2><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD vAlign=center align=right bgColor=#435f7a><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD bgColor=#000000 colSpan=2></TD></TR>
    <TR>
    <TD vAlign=top align=middle width=30 bgColor=#466380 colSpan=7 height=20><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD>
    <TD vAlign=bottom align=middle width=30 bgColor=#466380 height=20><FONT color=#ffffff size=1>E</FONT></TD>
    <TD align=middle bgColor=#222222 colSpan=3 rowSpan=8><FONT color=#666666 size=-2>ก ก ก ก ก<BR><BR>ก ก ก ก ก<BR><BR>ก ก ก ก ก<BR><BR>ก ก ก ก ก<BR><BR>ก ก ก ก ก<BR></FONT></TD></TR>
    <TR>
    <TD vAlign=bottom align=middle bgColor=#000000 colSpan=4 height=10><FONT color=#666666 size=-2><B>WELCOME</B></FONT></TD>
    <TD align=right width=20 bgColor=#496785 colSpan=4><FONT color=#cccccc size=1>.</FONT></TD></TR>
    <TR>
    <TD width=20 bgColor=#000000 colSpan=2 rowSpan=6></TD>
    <TD bgColor=#000000 colSpan=2 height=10></TD>
    <TD bgColor=#4f6f8e colSpan=4></TD></TR>
    <TR>
    <TD vAlign=center bgColor=#333333 colSpan=4>
    <HR width=50 noShade SIZE=3>
    </TD>
    <TD bgColor=#557697 colSpan=2></TD></TR>
    <TR>
    <TD vAlign=center bgColor=#333333 colSpan=4>
    <HR width=50 noShade SIZE=3>
    </TD>
    <TD bgColor=#5a7da0 colSpan=2></TD></TR>
    <TR>
    <TD vAlign=center bgColor=#333333 colSpan=4>
    <HR width=50 noShade SIZE=3>
    </TD>
    <TD bgColor=#6284a6 colSpan=2></TD></TR>
    <TR>
    <TD bgColor=#333333 colSpan=4>
    <HR width=50 noShade SIZE=3>
    </TD>
    <TD bgColor=#6788a9 colSpan=2></TD></TR>
    <TR>
    <TD vAlign=center bgColor=#333333 colSpan=4>
    <HR width=50 noShade SIZE=3>
    </TD>
    <TD bgColor=#718fae colSpan=2></TD></TR></TBODY></TABLE></TD>
    <TD noWrap width=150 bgColor=#4b6987><FONT color=#000000 size=-1><B>@{TITLE{<BR><BR>@<A href="
    01-NEW

    @http://gangster---thailand.spaces.live.com/mmm2008-04-25_07.02/#">01-NEW</A><BR><BR>@<A href="02-GALLERY

    @http://gangster---thailand.spaces.live.com/mmm2008-04-25_07.02/#">02-GALLERY</A><BR><BR>@<A href="03-DIARY

    @http://gangster---thailand.spaces.live.com/mmm2008-04-25_07.02/#">03-DIARY</A><BR><BR>@<A href="04-PROFILE

    @http://gangster---thailand.spaces.live.com/mmm2008-04-25_07.02/#">04-PROFILE</A><BR><BR>@<A href="05-BBS

    @http://gangster---thailand.spaces.live.com/mmm2008-04-25_07.02/#">05-BBS</A><BR><BR>@<A href="06-MAIL
    http://gangster---thailand.spaces.live.com/mmm2008-04-25_07.02/#">06-MAIL</A></B></FONT><BR></TD></TR></TBODY></TABLE>