Sawatdee Jaw: July, 2009

NuNing's profileSawatdee JawPhotosBlogListsMore

<< First < Previous Next > Last >>

(ซิกๆ)


	อดใจไม่ไหวจริงๆกับรูปนี้ รูปที่V5 << ใครวะ? ทำซิกให้ บอกว่ารูปนี้ทำลองไฟให้ฮาเล่นไปก่อน ของจริงยังไม่เสร็จ ของคนอื่นๆเค้าสวย เท่ เก๋ เซ็กซี่มากๆเลยอ่ะ T^T แต่ของเค้ากลับบอกว่า เอาฮา .... 5555+ ฮาพอมะตัว อากาศทึมๆมา3-4วันแล้ว มืดฟ้ามัวดิน ไม่มีแดด ไม่มีฝน มีแต่ลมพัดเอื่อยๆ อากาศเนือยๆแบบนี้ยกเบียร์ไม่อร่อยเลย (ลองละ ลองทุกวันเลย) แต่ถึงจะไม่อร่อย ก็ยังแดรกต่อปายยย ย ย ย ย ปอลิง.เมื่อคืนดูลองของ2 ไม่หนุกเท่าภาคแรกเลย ไม่น่ากลัว เฉยๆ ตอนนี้อยากดูตายไม่ได้ตายมากกว่า คริๆบรรยากาศแบบนี้ต้องดูหนังผี หนังผีเท่านั้นที่จะสามารถกระตุ้นต่อมสมองเซลประสาทให้สดชื่นได้ในวินาทีหวีด

ตลอดมาและเรื่อยไป


	ช่วงนี้ หลายๆสิ่งหลายๆอย่างเปลี่ยนไป คลับเล็กๆของเราก็กลับพีคในระยะเวลาอันสั้น ในเกมส์จึงคึกคัก ต้องขอบคุณคุณบอยที่บ้าบอร์ด จัดแม่งเข้าไปโครตพ่อโครตแม่กิจกรรม ขอบคุณลุงสิดสปอนเซอร์รายใหญ่ของเราที่แจกไม่อั้น ที่จริงแกน่าจะเปลี่ยนไอดีเป็น "พี่นี้มีแต่ให้" สะให้มันรู้แล้วรู้แรดไป โอคุงก็โชว์โฟโต้ช้อบขั้นเทพจนสาวๆร้องขอซิกสวยๆกันมากมายจนเจ้าตัวทำไม่หวั่นไม่ไหว ฉมน้ำหน้า!! จะมีก็แต่เรา(อีกแล้ว)ที่อยู่เงียบๆไปเหมือนเดิม ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกะใครเค้า ที่จริงดูๆไปแล้วเราโชคดีที่สุดก็ว่าได้ เพราะได้รางวัลหลายรายการที่หลายคนโอนให้ทั้งตั้งใจและกึ่งๆโดนบังคับมาครอบครองอย่างโปร่งใสภายใต้สายตาริษยาของหลายคนที่แอบเม้งเราอยู่ในใจเงียบๆเช่นกัน เมื่อวานเล่นกับโอคุง(คนเดิมอีกแล้ว)สนุกมากเลย แล้วเรายังทำเรื่องดีๆไว้กับโอคุงอีกมาก(ทั้งขี้ตู่ขู่เป็นแฟน) ตอนนี้หลายๆคนในคลับที่ไม่รู้ความจริง เค้าก็คิดแล้วว่าเราเป็นแฟนกันกับโอ ดีจังเลย ช๊อบชอบ ชอบสกัดดาวรุ่ง อีกทั้งตอนนี้ก็รู้แล้วว่าถ้าโทรหาตอนโอเล่นเกมส์ โอจะหลุดออกจากเกมส์ไปเลยจริงๆ ก็ยิ่งรู้สึกดีเป็นพิเศษ ทริคนี้ตั้งใจจะเก็บเอาไว้ใช้ตอนที่แย่งถ้วยกะโอต่อไป และตลอดไป เป็นความรู้สึกสุขใจที่ยากเกินคำอธิบายจริงๆ

ก็เป็นแค่ ดอกไม้

รู้สึกเหนื่อยจัง

เป็นความรู้สึกที่ไม่อยากจดจำ

เคยบอกตัวเองหลายครั้งว่า อย่าเขียนอะไรตอนที่อารมณ์ไม่นิ่งนะ ยิ่งตอนที่โกรธ อย่าได้พิมพ์เลยแม้แต่คำเดียว
เรามันนิสัยไม่ดี เวลาโกรธ ไม่พอใจอะไรสักอย่างจะแรงกว่าคนอื่นล้านเท่า เคยเขียนอะไรที่ไม่โกหกตัวเอง

แต่...พ่อเข้ามาอ่านแล้วตำหนิว่า ทำไมหยาบจัง?

ก็พ่อบอกหนูเองไม่ใช่เหรอว่า คนเราโกหกอะไรก็โกหกได้ แต่อย่าโกหกไดอารี่ เพราะมันเท่ากับโกหกตัวเอง

แล้ว...หนูทำอะไรผิดที่ตรงไหนเหรอคะ?

จะเสแสร้งไปถึงไหน คนเรา หนูไม่ใช่ดาราถึงต้องรักษาภาพ หนูไม่ใช่นักเขียนใหญ่อย่างพ่อ ที่ถ้อยคำต้องสวยหรู

ถูก ตรงที่ไดอารี่ที่เราเขียนมันสะใจกว่าไดอารี่ออนไลน์ ไม่ต้องมีใครมาอ่าน มันซื่อตรงต่อหัวใจและความรู้สึกของตัวเอง

แต่ด้วยความเป็นไอ้หยิ่งนี่แหละ ไม่เห็นต้องแคร์อะไรเลย เพราะไม่ได้ทำร้ายใครเลย แค่ความรู้สึก...เท่านั้น

วันนี้เล่นแมทคลับ สนุกจัง แต่พอเล่นๆไปกลับรู้สึกว่าเหนื่อยและเบื่อ

คงเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวที่ไม่ชอบวุ่นวายมาก พอคนมากๆก็เลยรู้สึกเหนื่อยและเบื่อ

เพื่อนคุณบอยก็มาบ้านอีกยิ่งเซ็งไปกันใหญ่ บ้านก็ปิดแล้ว ยังโทรมาให้เปิดอีก คนอะไร มารยาทไม่มี

มีใครคนหนึ่งเคยบอกไว้ว่า "สิ่งที่เสียใจที่สุดคือการเคยมี"

บางครั้ง บางเวลา เราว่ามันใช่นะ ใช่จนอยากหมุนเวลากลับไปในวันที่เราเป็นเรา

ถึงจะปั่นต้นฉบับจนเช้า แต่ก็นอนหลับ

ตื่นอีกวัน ไปส่งต้นฉบับ รับค่าเรื่อง เย็นแดรกเหล้ากับเพื่อน

ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ไปขายของที่สวนฯ อาทิตย์เย็นปาร์ตี้พี้เนื้อ กลับบ้าน

จันทร์ถึงพฤหัสนั่งดูทีวีไปปั้นดินญี่ปุ่นทำกิ๊บไว้ขายที่ท่าพระจันทร์ไปในทุกเย็น...ชีวิตโครตมีความสุข

มันหายไปไหนวะ? ชีวิตกู

งานที่ทำทุกวันนี้ เป็นงานที่เทพเท่านั้นแหละที่ทำได้

เดือนหนึ่ง หลับสนิทได้ไม่เกิน3วัน นอกนั้น คิด และ หวาดวิตก

ใครที่อดทนกับความกดดันไม่ได้ คงเป็นบ้าไปแล้ว

แล้วทำ ทำไม?

นั่นสิ...ทำไม?

แหย่เท้าลงมาแล้ว ยากที่จะชักเท้าคืน

เซ็งชิบหาย แต่ก็ต้องทน

ตอนนี้..ได้แต่พยายามสุดชีวิตแล้ว

แอบหวังไว้ในใจว่า...วันหนึ่งเมื่อทุกอย่างปกติดีแล้ว

กูจะกลับบ้าน ไปนอนนับดาว ไปนอนกลิ้งอ่านหนังสือ

ไปคนเดียวก็จะไปวะ

โครตอยากฝันเลย อยากร้องไห้ว่ะ

หอมกรุ่นกลิ่นความทรงจำ


	เช้าวันพฤหัส ตั้งใจไว้ว่าวันนี้จะต้องปฏิบัติภาระกิจที่พ่อได้ไหว้วานเอาไว้เมื่อสองอาทิตย์ที่แล้วให้สำเร็จจงได้ หลังจากที่เผลอไผลมาเป็นอาทิตย์ ทั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญอะไรนักหนา แค่นำจดหมายจากสมาคมนักเขียนไปยื่นให้ห้องสมุดที่โรงเรียนเก่าของพ่อที่อำเภอพานเท่านั้นเอง ฉันอ่านคร่าวๆได้ใจความว่า สมาคมนักเขียนมีโครงการมอบหนังสือให้ห้องสมุดตามโรงเรียนเก่าของนักเขียนในนามของนักเขียนนั้นๆ แอบตื่นเต้นเล็กๆ เพราะมันไม่ได้เป็นแค่โรงเรียนเก่าของพ่อของแม่ แต่มันเป็นโรงเรียนเก่าของฉันกับคุณบอยด้วย ถึงจะเคยร่ำเรียนที่นี่เพียงแค่สองปีก็ตาม ฉันก็อดที่จะตื่นเต้นเสียไม่ได้ โรงเรียนของเราตั้งอยู่บนเนินเขาเล็กๆ มีต้นดอกหางนกยูงรอบๆสนามกีฬา ต้นดอกหางนกยูงที่ฉันชอบหิ้วปิ่นโตไปนั่งทานกลางวัน พออิ่มข้าวก็นั่งพิงหลังมองดอกสีส้มสวยของมันไปเรื่อยๆจนเข้าเรียน คิดถึงอาคารเรียนติดเขา คิดถึงครูแดงหัวล้านที่มีเขี้ยวเสน่ห์มากจนเหมือนแดรกคิวล่า ครูน้อยกระเทยที่ชอบเรียกคุณบอยไปแคะหูให้ อี๊ๆๆๆๆๆ อยากแหวะ 555 ที่จริงห้องสมุดกับฉันไม่ผูกพันธ์กันเท่าไหร่ แต่คุณบอยสิเธอได้ใบประกาศนักเรียนดีเด่นที่เข้าห้องสมุดบ่อยที่สุดด้วย ส่วนฉันไปขลุกที่ห้องซ้อมดนตรีเสียมากกว่าเพราะเป็นดุริยางค์ของโรงเรียน วันนี้จึงแวะยืมกล้องถ่ายรูปของโกดัวมาด้วย ตั้งใจว่าจะถ่ายรูปโรงเรียนมาเก็บไว้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้กดถ่ายสักกะแชะ เพราะอยากจะจำโรงเรียนที่อยู่ในใจของฉันมากกว่า ไม่ใช่ว่าโรงเรียนจะเปลี่ยนไปมากมาย เพียงแต่ฉันรู้สึกว่าภาพในความทรงจำของฉันงดงามกว่าจึงตัดสินใจที่จะไม่ถ่ายรูปมาเก็บไว้

คำเปิ๊ป จิตป่วน


	ช่วงนี้ขยันกว่าที่เคยเป็น เรื่องยุ่งๆที่แอบมากระทุ้งสีข้างแกล้งให้ตกใจก็เริ่มชาชินกับมันไม่จั๊กกะเดียมแล้ว แต่แปลกจัง ทำไมวันเสาร์-วันอาทิตย์งานบ้านถึงได้มากขึ้นเป็นเท่าตัวจนจะทำไม่ไหวก็ไม่รู้ ตะกร้าผ้าซักก็หนักเสียจนต้องไหว้วานหนูปูกับหนูซียกลงมาให้ พอบ่นให้แม่ฟัง ป๋าฟัง ทั้งสองคนก็สรุปเหมือนกันว่า เป็นเพราะผ่าตัดมา ปรึกษาคุณปุ๊กเธอก็บอกว่า "แน่หล่ะสิ ก็เธอผ่าตัดติดๆกันแบบนี้ หยิน-หยาง ในตัวไม่มีแล้ว พลังหมด เธอต้องมารับธรรม" สับสนกับข้อมูลมากตอนนี้ เมื่อเดือนก่อนมีโอกาศได้คุยกับพี่จุ๊บแจง(ลูกพี่ลูกน้องหัวแดง)พี่เค้าก็ผ่าตัดมดลูกเหมือนกัน แต่หนักกว่าเรา เพราะแกตัดไปทั้งยวงเลย ตั้งแต่คุยกับจุ๊บแจงจบ วันนั้นยันวันนี้ หมั่นตรวจตราดู"ขน"ตัวเองทุกวัน เพราะจุ๊บแจงโชว์ขนหน้าแข้งที่ดก ดำ ยาว ให้ดู โชว์หนวดที่เริ่มเห็นชัดให้ดู ฮือ ฮือ..เป็นวิตกจริต เดือดร้อนไปถึงคุณปุ๊กเรื่องเครื่องสำอางประทินผิวต่างๆที่แกขายอยู่ เพราะกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นผู้ชาย ทั้งยังปรึกษาแกอีกหลายเรื่อง อย่างเรื่องกำจัดขนถาวรฯลฯ สุดท้ายก็โดนแกเอ็ดว่า "เธอจะบ้าเหรอ เธอไม่ได้ตัดทิ้งหมด ฮอโมนยังทำงานเป็นปกติย่ะ 555" แล้วแกก็เมตตาจัดเครื่องสำอางส่งให้ (ขอเน้นว่าให้)4 อย่าง ให้เอามาโบ๊ะหน้าและยังกำชับว่า "ถ้าใช้ดีเธอต้องซื้อของฉันใช้นะเข้าใจไหม?" เ ข้ า ใ จ ค่ ะ (= =)