Sawatdee Jaw: septembre 2007

Profil de NuNingSawatdee JawPhotosBlogListesPlus

Outils

Aide

<< Première < Précédente Suivante > Dernière >>

คิดว่า..จะระบายฟ้า ด้วยปากกาฝัน

....................................................

คิดถึง "คน ๆ นี้" ทุกวินาทีที่หลับตา
และทุกเวลาที่หายใจ....

เซฟเท็มเบอร์

....................................................

ภาษาของคุณสวยจัง ...ง่ายๆ แต่หวานจับใจ
เพราะหากมีใคร คิ ด ถึ ง ฉันแบบนี้ เขากำลังทำใจฉันหวั่นไหว

น่าเศร้านะ ฉันคงเขียนอะไรแบบนี้ไม่ได้แล้ว
และทุกครั้งที่คุณแวะผ่านมาเยือน มันทำให้ฉันรู้สึกอยากที่กลับไปนอนฝันในสวนอักษรอีกครั้ง
ฉันเคยมีความสุขที่นั่น ..แต่นั่นมันก็นานมากเหลือเกิน

บางคืน บางเวลา ฉันคิดอะไรออกตั้งมากมาย แต่ฉันกลับไม่เอื้อมมือหยิบปากกากระดาษมาจด
ประโยคที่อ่านแล้วยิ้ม ความรู้สึกที่อยากจดจำ ...เรื่องราว จึงหายไปในวันพรุ่ง..
นึกโกรธตัวเองอยู่เหมือนกัน

และนี่ก็เป็นครั้งแรก..ที่ฉันลุกขึ้นมานั่งพิมพ์ทันทีที่นึกออกว่าอยากจะเขียนอะไรสักอย่าง

เป็นเพราะคุณนะ"คนที่เดินผ่านเข้ามา"
คนที่ทำให้ฉัน..อยากระบายฝันอีกครา

Love is

ฉันอยากให้คุณกอดฉันไว้ รักอุ่นๆของคุณ เหมือนแสงแดดอ่อนยามเช้า แสงแรกที่แทรกขอบฟ้า ..... รัก..ทำให้ฉันรู้ว่า ฉันเป็นผู้หญิง

23 septembre 21:58 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog | กอดลม~ห่มดาว

LOVE IS

L O V E

รัก..คือ

เช้าวันสดใสที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

I S

-เฌอพอ-

รัก..คือ

คืนเหงาเหงา..ที่เขาหายเงียบไป

23 septembre 21:49 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog | กอดลม~ห่มดาว

ห้องกว้างๆ

เมื่อต้นปีสัญญากับตัวเองว่าปีนี้จะตั้งใจให้มากกว่าเดิม แต่ปีนี้ที่ว่าตั้งใจ ก็ห่วยและเลวร้ายยิ่งกว่าปีที่แล้ว และปลายปีก็จะเหมือนกับปีที่แล้วอีก คือมานั่งเสียดายที่ไม่ได้ลงมือทำ และบางอย่างกลับทำเป็นลืม ทำเดินผ่าน แกล้งมองไม่เห็น

อาทิตย์ที่ผ่าน พยายามสางงานให้มันเข้าที่เข้าทาง ปัญหามากมายรอให้แก้ และอีกหลายเรื่องที่ไม่ลงตัวเหมือนอย่างที่คิด
จึงไม่แปลกที่นั่งแช่ความรู้สึกแย่ๆแบบนี้ พยายามกำจัดความรู้สึกห่วยแตกออกไปไกลๆด้วยวิธีหลายอย่าง เวลาผ่านไป มันก็ยังไม่ได้หายไปไหนเลย กลับยังคงนั่งรอเราตรงที่เดิม ตรงเก้าอี้ตัวเดียวกันกับเรา

ไวรัส MSN ระบาด โดนเหมือนกัน หน่ายไปเลย

เมื่อวานจึงจัดเก็บห้องนอนให้กว้าง โล่ง เอาเตียง 6 ฟุต หลบออกไป ทำความสะอาดพรมสองผืนมาปูแทนที่ ห้องจึงโล่งสบายตา มีเรานอนกลิ้งบนพรม กับทีวี เพื่อนที่ไม่เคยหนีหาย และ หนังสือหนึ่งเล่ม วันนี้เลือกหนังสือที่ไม่เครียดสาระล้นทะลักมาแต่อย่างใด เลือกที่จะหยิบ "เกิดเป็นแอร์ทั้งทีต้องตอหลีให้ก้องโลก" มานอนกลิ้งเป็นเพื่อน
ไม่อาบน้ำ ไม่แปรงฟัน อยู่มันทั้งวันสบายๆ ไม่หนักหัวนมใคร
กลายเป็นชนเผ่านิ่งเงียบอีกครั้ง

เย็นวันนี้ มีแข่ง หวังว่าป๋าคงปล้ำกับคอมพ์เสร็จทันเวลา
วันนี้ จะตั้งใจเล่น โนแอลกอฮอล์เด็ดขาด กลับกลายเป็นว่า กายพร้อม ใจพร้อม คอมพ์ไม่พร้อม เวรไหมกู สัด!!ขอระบายที
ว่าจะไม่หยาบละนะ แต่ทนไม่ไหวละ ไม่ได้เป็นผู้ดีหนีออกจากวังใดมา ความอดทนก็มีน้อย ปัญหาก็มากเกิน เก็บกดเว้ย

หนังชุดเกาหลี กลับมาอีกแล้ว พระเอกหล่อ..พระรองก็หล่อ..
8ตอน นั่งกอดเข่าโต้รุ่งดูคนเดียวเหมือนเคย (อดทนเพราะพระเอกกับพระรอง)
ยังเหลืออีก 8 ตอนยังโหลดมาไม่สำเร็จ กำลังรอ

กรอบแบบต่างๆ

N　U　N　I N G


	<TABLE borderColor=#004a95 height=500 cellSpacing=0 width=250 align=center border=1> <TBODY> <TR> <TD align=middle bgColor=#004a95 height=30><FONT face=Impact color=#ffffff size=5>N　U　N　I   N   G</FONT> </TD></TR> <TR> <TD vAlign=top align=middle bgColor=#004a95> <TABLE height=300 width=240 bgColor=#80bfff border=0> <TBODY> <TR> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80> <TR> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80> <TR> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80> <TR> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80></TD> <TD align=middle width=80></TD></TR></TBODY></TABLE> <TABLE height=70 width=240 bgColor=#45607a border=0> <TBODY> <TR> <TD align=middle width=120></TD> <TD align=middle width=120> <TR> <TD align=middle width=120></TD> <TD align=middle width=120></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE> ข้อความ

23 septembre 00:30 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog | กรอบของหนิง

กรอบแบบต่างๆ

โค้ด

CODE

โค้ดกรอบฟ้า

โค้ดกรอบเหลือง

แบบนี้งงแหะ

<div style="border:thick ridge #7a6045;width:30;">
<Table border="0" width="20" height="200" cellspacing="0" bgcolor="#7a7a45" cellspacing="0">
<Tr><Td align="center" valign="middle">
<div style="writing-mode:tb-rl;height:200;font-family:เอาไว้ทำไรบ้าๆ;color:#000000;">
แปลกดี</div>
</Td></Tr></Table></div>

</div></Td></Tr>
</Table></div>

23 septembre 00:20 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog | กรอบของหนิง

กรอบแบบ ต่างๆ

กรอบแบบ wave
Code
<TABLE style="FILTER: wave(freq=6,Strength=3)" height=100 cellSpacing=0 width=100 border=3>
<TBODY>
<TR>
<TD>กรอบแบบ wave </TD></TR></TBODY></TABLE>

CODE
<Table border="3" width="100" height="100" cellspacing="0" style="filter:shadow(color=#0080ff,direction=300);">
<Tr><Td>
พิมพ์ที่นี่
</Td></Tr></Table>

CODE
<Table border="3" width="100" height="100" cellspacing="0" style="filter:dropshadow(color=#0080ff,offX=5,offY=5);">
<Tr><Td>
พิมพ์ที่นี่
</Td></Tr></Table>

CODE
<Table border="3" width="100" height="100" cellspacing="0" style="filter:glow(color=#0080ff);">
<Tr><Td>
พิมพ์ที่นี่
</Td></Tr></Table>

CODE
<Table border="3" width="100" height="100" cellspacing="0" style="filter:Alpha(opacity=30);">
<Tr><Td>
พิมพ์ที่นี่
</Td></Tr></Table>

CODE
<Table border="3" width="100" height="100" cellspacing="0" style="filter:Blur(add=0,direction=315,strength=4);">
<Tr><Td>
พิมพ์ที่นี่
</Td></Tr></Table>

22 septembre 23:58 | Ajouter un commentaire | Lien permanent | Ajouter au blog | กรอบของหนิง

ห้องบำบัดจิต

ยินดีที่ได้พบคนของความคิดถึง

From:

เซฟเท็มเบอร์

Subject: ถึง ดอกไม้บานที่เส้นขอบฟ้า
Sent: September 11 11:40 PM

คุณงามชิด

ฉันคิดถึงคุณจัง

หนังสือเล่มนั้น "ดอกไม้บานที่เส้นขอบฟ้า"

คือความทรงจำ และความระลึกถึง ที่ฉันมีต่อคุณเสมอ ๆ

ในที่สุดฉันก็ตามหาคุณเจอ

ยาวนานมากเลยนะ ที่ฉันตามหาคุณ

Comments

เซฟเท็มเบอร์

งามชิด ละครพล

ติดอยู่ในความทรงจำฉันตลอดมา

รูปหลังปกหนังสือ "ดอกไม้บานที่เส้นขอบฟ้า"

ผู้หญิงนั่งอยู่ในเปลญวนใต้ต้นไม้

ฉันไม่เคยลืมได้ลงเลย

September 12 12:36 AM
(http://september2909.spaces.live.com/)

ดอกไม้หวาน

สวัสดีค่ะ

ไม่รู้ว่าคอมเม้นท์ในสเปรสหยิ่ง เป็นของใคร

..คุณรู้ไหม คุณทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง น้ำตารื้น

September 12 12:27 AM
(http://gangster---thailand.spaces.live.com/)

เมื่อวานเย็น..ผู้หญิงบ้าๆคนเดิมนั่งจิบเบียร์ไปเล่นเกมส์ไป ตรงที่เดิมเหมือนเช่นทุกๆวัน
แต่วันนี้ เล่นดีเป็นบ้าเลย เล่นทีมกะตัวคิวหนุกสุด ไม่ต้องบอกไรกันมาก รู้ทางกันแล้ว วางที่ไหนก็ได้ สบายใจ

แต่พอผ่านไป 6 ขวด ก็เรื่องธรรมดา บ้าไม่ไหวแล้ว..หมดแรง

ออกมานั่งเปิดเพลงฟังตามประสา คลิ๊กเข้ามาเจอบางคน ที่ผ่านเข้ามา พร้อมๆกับรอยยิ้มกระบุงโต

ทุกตัวหนังสือของเธอที่ฉันได้อ่านมันทำให้ฉันกลับไปนั่งที่เปลญวน มองฟ้าผ่านแดดอ่อนๆยามบ่ายในวันสุขใจ

ขอบคุณเธอที่ทำให้ฉันได้รู้ว่า ยังมีความคิดถึงและห่วงหา ความรู้สึกที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะมี..

ขอบคุณมากนะคะ

มีเรื่องมากมายในหลายวันผ่าน

มี
เรื่อง
มาก
มาย
ใน
หลาย
วัน
ผ่าน

ไม่สบายทีก็อัพสเปรสที นิสัยไม่ดีเลย
อาทิตย์ที่ผ่านไปแทบจะไม่ทำอะไรเลย นอกจากเล่นเกมส์ เล่นเกมส์
แ ล ะ เ ล่ น เ ก ม ส์ บ้าคลั่งกับการไล่เก็บสนามเพื่อของฟรี
ซึ่ง..มันฟรีเลยอยากได้ แต่แจกยังไงไม่รู้ว่ะเซง ดีอย่างเดียวคือได้เล่นครบทุกสนามสักที หนุกแบบรีบๆ และผลที่ตามมาก็คือ ต้องตามแก้สถิติทุกๆสนาม อุบาดมาก ถึงวันนี้ก็ยังแก้ไม่เรียบร้อย เรามันไม่ดี เลือกเล่น เลือกรัก แต่ยังไงๆต่อให้ป๋าสอนแบบไม่ตะคอก ไม่ท่ามาก ยังไงก็เกลียด ลาเกรียน
แปลกนะ ไม่มีใจศึกษาสนามนี้เลยสักนิด
ใครจะให้วางตรงไหน ยังไงถึงจะเอียง ก็ไม่สน
วางที่ไหนก็ได้ เอียงช่างหัวมัน ยิงได้ เฮ้อ..
จะว่าไม่ทำอะไรก็ไม่ใช่น้า..ก็ช่วยออกจดหมายงานนะ หลายวันมานี่ เมก็สาหัส เพราะรับหน้าป๋าไปและสองคนนี้เป็นห่าอะไรวะ สื่อสารกันลำบาก ไอ้นี่ถามอย่าง ไอ้นั่นตอบเบี่ยงประเด็นไป ไม่เข้าใจแล้วจะแยกประเด็นทำไมวะ ตอบไปตรงๆดิเบื่อชิบหายแต่ละคน
ยิ่งบ่นก็ยิ่งสนุก ว่าจะพิมพ์นิดเดียวแล้วจะรีบไปเล่นเกมส์ ลากยาวเลยเรา

ยังไม่ครบทุกเรื่องเลย แต่ขี้เกียจแล้ว แปะโป้งไว้เขียนต่อก่อนนอนดีกว่า

หุหุ..(-*-)!แวะมาบ่นต่อ
อาทิตย์ที่แล้ว แข่งไอ้ซ์สปา ได้ที่ 4 คะแนน -24 (ห่วย)
คอมพ์อาการแปลกๆ อาการเริ่มในสองวันนี้
วันแรกกำลังได้ที่เมากะละแปร้หนุ่มเยย เกิดอาการ ค้างๆและเริ่มชักกระแดกๆ รีคอมพ์ไป 3 ครั้ง ยังกระตุก ฆ่าไวรัสออนไลด์ไป 1 รอบ แอนติเวียร์อีก 1 รอบ จัดเรียงข้อมูล โหลดการ์ดจอมาใหม่ มันยังกระตุก หมดความอดทน
ทุบม่างเลย ปรากฏว่า ต้องล้างเครื่อง ลงวินโด้ว์ใหม่ แหล่ม
วันนี้ลงมาเล่นปัง ด้วยความหวังเต็มเปี่ยมว่ามันหายแน่นอนชัวส์
แต่เปล่าเลย...เกจยังคงชักกระแดกๆดิ้นพล่านเหมือนคนโดนมีดแทง แทง แทง แทง ยิ่งกว่าทะลุกลางหัวใจอีก
เฮ้อ...ป๋าเอาแรมออกมาขัดๆด้วยยางลบ เราถามว่าทำไมต้องลบแบบนั้น
ป๋าตอบว่า ลบขยะอ็อคไซด์ ป๊าดติโถ ...จบการสนทนา ไม่รู้เรื่องเว้ย