จู่ๆอากาศก็หนาว
หรือเราไม่สบาย?
หนาวจนคิดถึงถุงเท้า
หนาวแต่ขี้เกียจ
เพราะขีเกียจจึงทำได้แค่เอาเท้าถูกันไปมาใต้ผ้าห่ม นอนพลิกซ้ายพลิกขวา แต่สุดท้ายก็ต้องกระซิบบอกนุ้งซีนางฟ้าใจดีตัวกลมที่นอนอืดดูทีวีอยู่ข้างให้ไปคุ้ยหาถุงเท้าของหนาวปีที่ผ่านมาให้ ซีหายไปในห้องแต่งตัวแปปหนึ่ง มีเสียงดังกึกกั๊กก็อกแก๊กมาจากในห้องแต่งตัว แล้วซีก็กลับมาพร้อมกับถุงเท้าสีดำคู่เก่าที่ยางยืดแทบจะใช้ไม่ได้แล้ว 1 คู่ เมื่อคืนจึงหลับไปพร้อมๆกับถุงเท้าคู่เก่า เก่าแต่ก็ยังอุ่นได้ ดีจัง ดีทั้งน้องซีและถุงเท้า

พาลนึกไปถึง...บางครั้งที่เราเครียดจัดๆ ก็มีโอเล่นเกมส์ด้วย หรือแม้แต่ในวันที่เรารู้สึกสบายใจเป็นที่สุดก็ยังมีโอเล่นเกมส์ด้วย..จะเหมือนกันไหมนะ? ถุงเท้า น้องซี โอคุง เกมส์....

แต่เดือนที่ผ่านไปเครียดจัด เครียดเกินคำบรรยาย ขยันเพิ่มมากขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งจะเหมือนเป็นการเพิ่มความกดดันให้กับตัวเองมากขึ้น วัดวาอารามหรือบทความธรรมมะก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ยิ่งอ่านก็กลับไม่รู้เรื่อง ตัวหนังสือมันไม่ยอมเรียงกันในหัวสมองแล้วกรองออกมาเป็นความเข้าใจเลยสักกะนิด สับสนและพลุกพล่านชีวิตเข้าสู้โหมด รักไม่ช่วยอะไร รักไม่เข้าใจในรัก รักแล้วรักเลย รักเธอ..เธอไม่รู้หรอก เครียดดดดดดดดดดดดด
เรา..โทรหาญาติทุกคนที่คิดชื่อออก
ไปหาทุกคน..ทุกคนจริงๆ ทั้งๆที่ก็รู้ว่าเค้าคงไม่ช่วยหรอก แต่ก็ยังไปหา เพราะดีกว่าไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว เพราะมันเสียไปหมดแล้ว ชีวิตบัดซบชกลมม๊ากกก ไม่มีใครช่วยกูเลย สักคน..

คืนที่เราคิดว่าเป็นคืนสุดท้าย มีทางเลือกสองทาง ทางแรกคือหนี ทางที่สองเข้าชนเลย แล้วก็เหมือนกับที่พระอาจารย์ที่คุณบอยได้มีโอกาศเข้าพบบอกเอาไว้ว่า
ตั้งสติให้ดี แล้วจะตัดสินใจได้ในวินาทีสุดท้าย เรื่องนี้ต้องให้ผู้ใหญ่ออกหน้าช่วย

เราเลือกที่จะชน ...

3 ทุ่มกว่า จึงกดโทรศัพท์หาคุณปุ๊ก
จากที่คิดว่าจะโดนด่าล้านกระบุงโกย กลับได้ยินว่า
"นี่เธอ ฉันเป็นคนสุดท้ายที่เธอจะโทรหาใช่ไหม?"

มันเป็นประโยคที่เพราะที่สุดในโลกเลย ในคืนนั้น